Κυματοθραύστης στην πρόκληση για την πρόκληση

Ο Φώτος Πολίτης σήμερα, αν έγραφε κριτική θεάτρου, πιθανότατα να ήταν εκτός μόδας. Γιατί τον μνημονεύουμε; Διότι στην εποχή του καθάρισε με το φραγγέλλιο την κόπρο του Αυγείου στο θέατρο. Το πνευματοποίησε. Μπορείς, κοριτσάκι μου, σήμερα εσύ να κάνεις το ίδιο; Εδώ σε θέλω. Αν νομίζεις πως θα επιβιώσεις και θα τιμηθείς ποτέ επειδή κολάκεψες κάθε ψώνιο, κάθε ξυλοσκίστη, κάθε φουσκωμένο μπαλόνι και συνέτεινες ώστε για ένα φεγγάρι να στραφούν πάνω του οι πληρωμένοι προβολείς της επικαιρότητας, όπως στρέφονται σε κάθε δολοφόνο, απατεώνα και εγκαταλελειμμένη με νόθο θλιβερή ύπαρξη, είσαι γελασμένη. Μόνο τα έργα μένουν με το ρίσκο, τα έργα που υψώνουν κυματοθραύστες στη μόδα, στη χυδαιότητα και στην εντυπωσιακή πρόκληση για την πρόκληση.

Σε βλέπω να διασχίζεις τον καιρό, καραφάνταλο, με τη μύτη ψηλά, τα ψηλά σου τακούνια, το καπέλο με τα φτερά, την υστερική σου φωνούλα, ακούω το νευρικό σου χτύπημα του τακουνιού στο παρκέ των μπαρ και στα σεπαρέ της παρέας και γελάω. Δελαπατρίδες της αγοραίας διανόησης με τα δανεικά λογάκια, τις προκλητικές ατάκες τύπου: «Ζήτω το μετα-θέατρο, το μεταμοντέρνο, γιούχα της μνήμης, της ιστορίας, της ιθαγένειας» και τα ρέστα.

Η διαφορά ανάμεσα στο καραφάνταλο και στο ψώνιο είναι ότι το πρώτο έχει προστάτες, νταβατζήδες που το πλασάρουν με παχυλές θεωρητικές αρλούμπες, ενώ το ψώνιο άλλοι έμποροι του θεάματος και της πένας το ξεμπροστιάζουν και το γελοιοποιούν. Η διαφορά βρίσκεται στο πού και πώς γίνεται η προβολή και το κράξιμο. Στα πρωινάδικα, στις απογευματινές τηλεοπτικές χαβούζες, στα τηλεοπτικά ριάλιτι σόου και στα νυφοπάζαρα γελοιοποιούνται τα ψώνια. Στα λάιφ-στάιλ περιοδικά και στα σούπερ μάρκετ της κουλτούρας προβάλλονται τα καραφάνταλα για όσο καιρό τους χρειάζεται η στιγμιαία δόξα του Γουόρχολ.

Και ύστερα τα πεφυσιωμένα μειράκια, τα παγώνια του θεάτρου, οι φωνούλες του μικροφώνου, οι μπεστελεριστές και οι σιριαλιστές παθαίνουν ολική έκλειψη. Έτσι και οι θεωρητικοί της μόδας, οι νονοί της πνευματικής μαφίας ψάχνουν για καινούργια σαμπρέλα και τη φουσκώνουν βάζοντας της λιλιά, ενώ την προηγούμενη την πετάνε στη χωματερή να σαπίσει ως καραφάνταλο του σκουπιδοτενεκέ.

Από τον ομηρικό Θερσίτη ώς τον Χάση, τον Τζαβάρλα, τον Δελαπατρίδη, τον Σίμο τον υπαρξιστή, τη Μαρίκα Παλαίστη πήξαμε στα ψώνια. Τώρα τα καραφάνταλα, λόγω των μέσων εύκολης προβολής, απλώς πύκνωσαν τα φαινόμενα σε καραφανταλίκι.