«Ενεργητικός, παθητικός σε δουλειά να βρίσκομαι»

Ο κεντρικός ήρωας, ονόματι Άγγελος, νεαρός εκπάγλου καλλονής, έχει το ίδιο χαρακτηρολογικό μπαγκράουντ που έχουν και τα δημιουργήματα του Ευγένιου Συ στα Μυστήρια των Παρισίων (1843). Εξώγαμο τέκνο μιας εύπορης κυρίας από τον Πύργο Ηλείας, που απάτησε τον άνδρα της με τον πεθερό της, έχει την ατυχία να μεγαλώνει στα χέρια των βίαιων,βρώμικων και κακών Κυριάκου και Κούλας, αμφοτέρων τσατσάδων στο ίδιο μπορντέλο της οδού Αχαρνών. Ο σαδιστής πατριός σοδομεί τον Άγγελο στα πέντε του χρόνια και τον βγάζει στο κλαρί από τα δέκα (έτσι εξηγείται και πώς προλαβαίνει τους βετεράνους τραβεστί). Χωρίς ποτέ να καταδεχτεί να ντυθεί γυναικεία ο ίδιος, ενεργητικός και παθητικός ταυτόχρονα- «ό,τι θες, σε δουλειά να βρίσκομαι»- πάει με άντρες και γυναίκες, κάθε ηλικίας και κάθε γούστου: ουρολάγνους, κοπρολάγνους, σαδιστές, μαζοχιστές, βαρεμένους θρησκόληπτους, παιδεραστές εμπόρους- μέντιουμ, φτωχομπινέδες μασόνους, τηλεοπτικούς αστέρες, επώνυμα μοντέλα και διάσημους τραγουδιστές. Όλοι τον ποθούν, όλοι τον πληρώνουν όσο όσο, αλλά εκείνος σιχαίνεται το πετσί του, μέχρις ότου γνωρίσει τον Νίνο, έναν ενεργητικό (όχι για πολύ ακόμη) ομοφυλόφιλο αστυνομικό- και από ΄κεί και πέρα πια θα πάρει σβάρνα την αφήγηση ο Φώσκολος στα γεράματα…