«Βάφτισαν» οικόπεδο τον βιότοπο της λίμνης
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
7 λεπτά Νέες διαστάσεις προσλαμβάνει το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, καθώς αποκαλύπτεται ότι η λίμνη και οι παραλίμνιες περιοχές στη Βιστωνίδα έχουν χαρακτηριστεί από το 1996 προστατευόμενος βιότοπος και δεν μπορούσαν να μεταβιβαστούν!
Από τα «αμαρτωλά» συμβόλαια, μάλιστα, προκύπτει σαφώς ότι όσοι συνέπραξαν στις επίμαχες μεταβιβάσεις (συμβολαιογράφοι, δικηγόροι κ.ά.) γνώριζαν ότι αντάλλασσαν βιότοπο, ενώ υπόνοιες ότι στήθηκε μια επιχείρηση αποπροσανατολισμού και «κουκουλώματος» των ποινικών ευθυνών που συνεπάγεται η μεταβίβαση βιοτόπου προκαλεί η πρόσφατη παρέμβαση του ΥΠΕΧΩΔΕ που στην πραγματικότητα χαρακτηρίζει για δεύτερη φορά την επίμαχη περιοχή προστατευόμενο εθνικό πάρκο. Για «απελπισμένη προσπάθεια συγκάλυψης» καταγγέλλει την κυβέρνηση και ο πρώην υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Κ. Λαλιώτης, ο οποίος παρεμβαίνει δημόσια για τη σκανδαλώδη υπόθεση.
Η κυβέρνηση, διά του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ κ. Γ. Σουφλιά, ενέταξε την περασμένη εβδομάδα τους υδροβιότοπους στο Δέλτα Νέστου, τη λίμνη Βιστωνίδα και τη λίμνη Ισμαρίδα, στα προστατευόμενα εθνικά πάρκα- μια κίνηση που προβλήθηκε ως «φρένο» της κυβέρνησης στα «αμαρτωλά» σχέδια της Μονής Βατοπεδίου. Μόνον που αυτή η κοινή υπουργική απόφαση βρίσκεται σε ισχύ από τον Σεπτέμβριο του 1996 (5796/16.09.1996), επί υπουργίας Κ. Λαλιώτη, και έρχεται να αποκαλύψει σήμερα μια αλυσίδα παρανομιών γύρω από τις επίμαχες μεταβιβάσεις δημόσιας γης στη Μονή Βατοπεδίου, με αντάλλαγμα τη λίμνη.
Τα συμβόλαια
Από τα συμβόλαια των ανταλλαγών που συνέταξε η κ. Αικατερίνη Πελέκη- Βουλγαράκη, δεν
ΤΕΧΝΑΣΜΑ
η απόφαση της κυβέρνησης που (ξανα)χαρακτηρίζει τη λίμνη «εθνικό πάρκο»
μένει η παραμικρή αμφιβολία ότι οι εμπνευστές του «ιερού» real estate γνώριζαν την απόφαση του 1996 και τους φραγμούς που αυτή έβαζε στις επίμαχες μεταβιβάσεις, ενώ θεωρείται μάλλον απίθανο να δηλώσει άγνοια το ΥΠΕΧΩΔΕ.
Τη σχετική απόφαση του 1996 επικαλείται η κ. Πελέκη στα δύο πρώτα συμβόλαια (2195 και 2196/2005), με τα οποία πραγματοποιήθηκαν ωστόσο οι πρώτες ανταλλαγές ανάμεσα στη Μονή και την Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου (ΚΕΔ), αν και η μεταβίβαση απαγορεύεται ρητά για περιοχές που έχουν χαρακτηρισθεί βιότοποι. Το «λάθος» των δύο πρώτων συμβολαίων το… διορθώνει όμως στη συνέχεια. Στα επόμενα 29 συμβόλαια, η κ. Πελέκη δεν κάνει καμία αναφορά στην απόφαση του ΄96, αντιθέτως προσθέτει δήλωση των συμβαλλομένων πλευρών ότι τα ανταλλασσόμενα ακίνητα δεν βρίσκονται σε βιότοπο! Μια δήλωση «εκ των πραμάτων ψευδής», όπως επισημαίνουν νομικοί κύκλοι, που δημιουργεί πρόσθετα νομικά προβλήματα για όλους τους εμπλεκομένους στο σκάνδαλο.
Η απαγόρευση
Είναι εμφανές ότι αυτή τη δήλωση αναγκάστηκαν να τη συμπεριλάβουν στα «αμαρτωλά» συμβόλαια, αφού ο σχετικός νόμος 2242/94 δεν άφηνε κανένα παράθυρο. «Σε κάθε συμβόλαιο μεταβίβασης ακινήτου (…) επισυνάπτεται υπεύθυνη δήλωση των δικαιοπρακτούντων (…) ότι το μεταβιβαζόμενο ακίνητο δεν βρίσκεται σε ρέμα, αιγιαλό, σε ζώνη παραλίας, σε βιότοπο και σε αρχαιολογικό χώρο. Εάν από τη δήλωση προκύπτει ότι το μεταβιβαζόμενο ακίνητο βρίσκεται στις ανωτέρω περιοχές, απαγορεύεται η σύνταξη του σχετικού συμβολαίου», ορίζεται από τον νόμο, που προβλέπει και ποινές έως δέκα χρόνια κάθειρξης για όλους όσους εμπλέκονται σε μια τέτοια μεταβίβαση.
Έτσι, από τα δύο πρώτα συμβόλαια ανταλλαγών με παραλίμνιες εκτάσεις της Βιστωνίδας, με τα οποία αναγνωρίζεται ότι η περιοχή έχει χαρακτηρισθεί υδροβιότοπος με την υπουργική απόφαση του ΄96, είχε περικοπεί η σχετική δήλωση. Όσοι χειρίστηκαν τις ανταλλαγές, ωστόσο, σε όλα τα άλλα συμβόλαια δηλώνουν ότι η περιοχή δεν αποτελεί προστατευόμενο υδροβιότοπο, καθώς από αυτά τα συμβόλαια έχει «ξεχαστεί» η απόφαση Λαλιώτη.
Νομικοί κύκλοι που παρακολουθούν την υπόθεση, τόνιζαν χθες ότι η εξέλιξη αυτή διευρύνει τον κύκλο των προσώπων που μπορεί να επέχουν ποινικές ευθύνες, ενώ δεν απέκλειαν ότι η πρόσφατη παρέμβαση του ΥΠΕΧΩΔΕ- που επίσης αποσιώπησε την προϋπάρχουσα υπουργική απόφαση- μπορεί να σχετίζεται με τα νομικά και ποινικά ζητήματα που συνεπάγεται η μεταβίβαση ενός βιοτόπου και, μάλιστα, με τη συμμετοχή του Δημοσίου.
«Απελπισμένη προσπάθεια συγκάλυψης»
«Με την πρώτη πράξη, το 1996, όλη η έκταση χαρακτηρίσθηκε ως υδροβιότοπος και απολύτως προστατευόμενη περιοχή», αναφέρει στα «ΝΕΑ» ο κ. Λαλιώτης και προσθέτει: «Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούσε σε καμία περίπτωση να έχει άλλη χρήση.
Η ίδια περιοχή, και ως προς τις εκτάσεις της και ως προς τις χρήσεις της, ήταν και είναι αυστηρά οριοθετημένη τόσο με το προεδρικό διάταγμα του 1996 όσο και με την ένταξή της στο δίκτυο Νatura 2000. Έτσι, με αυτό τον τρόπο έχει διπλό νομικό καθεστώς προστασίας, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατά συνέπεια, η πρόσφατη παρέμβαση της κυβέρνησης Καραμανλή- με τη νέα απόφαση του ΥΠΕΧΩΔΕ- για την ανακήρυξη της περιοχής σε εθνικό πάρκο δεν έχει καμία αξία και καμία χρησιμότητα. Είναι προφανές ότι με αυτή η όψιμη ευαισθησία της είναι υποκριτική και παραπλανητική. Και εντάσσεται σε μια απελπισμένη προσπάθεια αποπροσανατολισμού και συγκάλυψης ενός μεγάλου σκανδάλου που φέρει την υπογραφή της».
Περίεργη «σφήνα» στην εισαγγελική έρευνα
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Μίνα Μουστάκα minam@dolnet.gr
«ΦΡΕΝΟ» στη διερεύνηση ενδεχόμενων ποινικών ευθυνών πολιτικών προσώπων στην υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου επιχειρείται να μπει με την τοποθέτηση τρίτου εισαγγελέα και με συγκεκριμένες «οδηγίες» για την «ταχύτερη και πληρέστερη» διερεύνηση του σκανδάλου.
Ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών Κυριάκος Καρούτσος, αφού μελέτησε το τμήμα της ογκώδους δικογραφίας, το οποίο είχε ζητήσει από τους συναδέλφους του που διενεργούν εδώ και καιρό την έρευνα προκειμένου να ενημερωθεί για την υπόθεση, έκρινε αναγκαίο τον διορισμό μιας ακόμη εισαγγελικής λειτουργού.
Σε κυβερνητική επιχείρηση εποπτείας των ερευνών με σκοπό την ποδηγέτηση και όχι τη διερεύνηση, αποδίδει ο Ντ. Ρόβλιας, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, την τοποθέτηση τρίτου εισαγγελέα. Το γεγονός μάλιστα, ότι η εισαγγελική λειτουργός που επελέγη, είναι ιεραρχικά ανώτερη από τους συναδέλφους της, επιβεβαιώνει- κατά τον κ. Ρόβλια- τις προθέσεις της κυβέρνησης για συγκάλυψη του σκανδάλου, ενώ ταυτόχρονα συνιστά προσβολή για τους δύο εισαγγελείς που ασχολούνται ήδη με την υπόθεση «και οι έρευνες των οποίων προφανώς κάποιους ενόχλησαν».
«Το ΠΑΣΟΚ- τονίζει ο κ. Ρόβλιας- καλεί την κυβέρνηση για μία ακόμα φορά να σεβαστεί την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, να σταματήσει τις εξωθεσμικές παρεμβάσεις της και να μην παρεμποδίζει τη διαβίβαση του φακέλου στη Βουλή. Υπάρχουν όρια, τα οποία η κυβέρνηση Καραμανλή έχει προ πολλού υπερβεί».
Η συνέχεια της έρευνας
Οι εισαγγελείς Εφετών κ.κ. Ηλίας Κολιούσης και Ελένη Σωτηροπούλου, εκτός από τον φάκελο που είχαν παραδώσει στον προϊστάμενό τους, παρέλαβαν έγγραφο με το οποίο ενημερώνονταν ότι:
● Από ΄δω και στο εξής η έρευνα για την «ταχύτερη και πληρέστερη ολοκλήρωσή της» θα διεξάγεται υπό την εποπτεία της εισαγγελέως Εφετών Ευσταθίας Σπυροπούλου, η οποία είναι αρχαιότερη στην επετηρίδα από τους ίδιους και κατά συνέπεια θα έχει συντονιστικό ρόλο στα επόμενα στάδια της προκαταρκτικής εξέτασης.
●Στις επόμενες κινήσεις τους πρέπει να συμπεριλάβουν την εξέταση τεσσάρων συγκεκριμένων μαρτύρων- μη πολιτικών προσώπων- που η κατάθεσή τους κρίνεται- προφανώς- αναγκαία για τη διερεύνηση του σκανδάλου, αλλά τα στοιχεία τους, τουλάχιστον προς το παρόν δεν αποκαλύπτονται.
●Άμεσα πρέπει να ζητήσουν από τις αρμόδιες υπηρεσίες- σε περίπτωση που δεν έχουν ακόμη φτάσει στα χέρια τους- το σύνολο των επίμαχων συμβολαίων.
●Μετά το τέλος της έρευνάς πρέπει να καταθέσουν πόρισμα με την αξιολόγηση του υλικού και τα συμπεράσματά τους.
Η τελευταία «οδηγία», όπως επισημαίνουν νομικοί, μπορεί να ερμηνευτεί και ως «επιχείρηση συμψηφισμού» ενδεχόμενων ποινικών ευθυνών πολιτικών προσώπων. Και επικαλούμενοι την εμπειρία του πρόσφατου παρελθόντος- υπόθεση γαλάζιων ομολόγων- προσθέτουν ότι οι εισαγγελείς στο πόρισμά τους καταγράφοντας την πορεία της υπόθεσης, υποχρεωτικά θα αναφερθούν και σε πράξεις πολιτικών προσώπων επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ, των οποίων όμως η όποια τυχόν ευθύνη, με βάση τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, έχει πλέον υποπέσει σε παραγραφή.
Η παραγγελία του κ. Κυρ. Καρούτσου- κατ΄ εκτίμηση και δικαστικών πηγών από το Εφετείο- απομακρύνει σε αυτό το στάδιο την αποστολή της δικογραφίας στη Βουλή, αν και όπως επιμένουν, στον φάκελο υπάρχουν ήδη στοιχεία που επαρκούν για να διαβιβαστεί ο φάκελος στο Κοινοβούλιο.
Google news
