[ Πρόσωπα ] «Έλεγαν ψέματα επί 30 χρόνια»

Μα καλά, πώς είναι δυνατόv να περίσσευαν στα ταμεία των κρατών όλα αυτά τα δισεκατομμύρια που διαθέτουν τώρα για τη σωτηρία του χρηματοπιστωτικού συστήματος, δηλαδή των τραπεζών;

Το ερώτημα που θέτει ο Αμερικανός συγγραφέας και δημοσιογράφος Κρις Φλόυντ είναι προφανές. Οι κυβερνήσεις στις ΗΠΑ, τη Βρετανία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, τη Ρωσία ανακοίνωσαν τη διοχέτευση εκατοντάδων δισεκατομμυρίων από τα δημόσια ταμεία, δηλαδή από τους φόρους των πολιτών, προς την κορυφή της πυραμίδας του επιχειρηματικού κόσμου. «Ασφαλώς θα προστατεύσουν τους πολύ πλούσιους από τις συνέπειες της απληστίας, της ανοησίας και της απάτης τους· δεν είναι όμως σαφές το κατά πόσον τα μέτρα που λαμβάνονται, θα προστατέψουν τη μεγάλη πλειονότητα του κόσμου από την καταστροφή που προκάλεσαν οι ελίτ», υπογραμμίζει ο Φλόυντ.

Ο Κρις Φλόυντ είναι συγγραφέας του βιβλίου «Αυτοκρατορία του γελοίου: Μεγάλα Εγκλήματα και Κακή Κωμωδία στο Καθεστώς Μπους» και επί 11 χρόνια δημοσίευε άρθρα διεθνούς πολιτικής στη Ρωσία, στους αγγλόφωνους «Τάιμς της Μόσχας» και τους «Τάιμς της Αγίας Πετρούπολης». Άρθρα του δημοσιεύονται τακτικά στις εκδόσεις CounterΡunch, Τhe Βaltimore Cronicle και στην ιταλική «Ιλ Μανιφέστο», ενώ διετέλεσε διευθυντής της επιθεώρησης της Οξφόρδης «Επιστήμη και Πνεύμα». Στα άρθρα του έχει επικρίνει επανειλημμένα τον «στενόμυαλο φονταμενταλισμό της “Σχολής του Σικάγου”», την πεποίθηση ότι μια αγορά χωρίς κανονιστικές ρυθμίσεις «αυτοδιορθώνεται». Πρόκειται για έναν «μπολσεβικισμό εκ των άνω», γράφει ο Φλόυντ, στο πλαίσιο του οποίου «όλες οι δημόσιες δαπάνες κόβονται με μαχαίρι (με εξαίρεση αυτές της πολεμικής μηχανής του Πενταγώνου). Στο κάτω κάτω, κάθε δολάριο που δαπανάται από το Δημόσιο για δημόσιες υπηρεσίες και αγαθά, είναι ένα δολάριο που αφαιρείται από πονηρούς ιδιώτες επιχειρηματίες που θα μπορούσαν να το αξιοποιήσουν χρησιμότερα αυξάνοντας τον πλούτο της ελίτ- η οποία στη συνέχεια θα επέτρεπε κάποια από τα τεράστια κέρδη της να “κυλήσουν” προς τις κατώτερες τάξεις».

Έτσι, σε διάστημα σχεδόν τριάντα ετών, κανονιστικές ρυθμίσεις καταργήθηκαν και ουσιώδεις δημόσιες υπηρεσίες πουλήθηκαν σε ιδιώτες. Για χρόνια οι κυβερνήσεις έλεγαν στους πολίτες πως δεν έχουν χρήματα για την υγεία, για τα παιδιά, για το περιβάλλον, για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής. «Τώρα όμως αποδεικνύεται πως αυτό ήταν ένα εσκεμμένο και ξεκάθαρο ψέμα», υπογραμμίζει ο Φλόυντ. «Τα χρήματα υπήρχαν, τρισεκατομμύρια δολάρια. Τα βλέπουμε σήμερα μπροστά μας- να τα αφαιρούν από τα δημόσια ταμεία μας και να κατακλύζουν μ΄ αυτά τις τράπεζες και τους μεσίτες… Όταν έλεγαν ότι δεν υπήρχαν, έλεγαν ψέματα. Διότι ποιος μπορεί να πιστέψει ότι οι κυβερνήσεις αυτές δεν μπορούσαν να βρουν χρήματα για καλά σχολεία, υγειονομική περίθαλψη, για όλα αυτά που θα βελτίωναν τη ζωή εκατομμυρίων πολιτών και θα βοηθούσαν να δημιουργηθεί ένας πιο δίκαιος και σταθερός κόσμος- αν το ήθελαν;».