ΜΑΤΙΕΣ Καθαρές κουβέντες

Κάτω από ομαλές συνθήκες, σήμερα θα έγραφα για τον προχθεσινό αγώνα της εθνικής ομάδας με τη Μολδαβία (3-0) και θα έλεγα και δυο λόγια για το μεθαυριανό ματς με την Ελβετία. Οι συνθήκες, όμως, δεν είναι ομαλές. Είναι ανώμαλες. Η κατάσταση με τη χρηματοπιστωτική κρίση είναι λίαν επικίνδυνη. Άρα, δεν επιτρέπονται πολυτέλειες, όπως είναι τα σχόλια για ποδοσφαιρικές συναντήσεις.

Ακριβώς γι΄ αυτό κι εγώ, όπως και τόσοι άλλοι, εδώ και δέκα μέρες, γράφω συνεχώς για τα προβλήματα που δημιούργησαν σε όλη την υφήλιο, οι «μάγκες της αγοράς»: απατεώνες, μάνατζερ, χρηματιστές, τραπεζίτες κ.λπ., με την ανοχή και τη συνενοχή των πολιτικών.

Το φοβερό στην Ελλάδα είναι ότι ο κόσμος δεν έχει πληροφόρηση για την «κρίση». Την εικόνα γι΄ αυτό το κεφαλαιώδες για όλους ζήτημα, την παίρνει από την τηλεόραση. Η τηλεόραση, όμως, μιλάει μόνο για καταστροφές. Την ανοίγεις, βλέπεις το δελτίο ειδήσεων και όταν την κλείνεις, είσαι «τρία μέτρα υπό την γην». Φωνάζει η τηλεόραση! Φασαρία κάνει!

Λέει τα «νέα» πασπαλισμένα με καρβουνόσκονη και τείνει στους πολίτες μια σύριγγα για ενέσεις τρόμου. Δεκαπέντε μέρες τώρα δεν οργάνωσε μια σοβαρή συζήτηση για το «πού πάμε» και πώς μπορούμε να αποδράσουμε από το κελί της καταστροφής.

Αν ήμουν στη θέση του Αλογοσκούφη, θα ζητούσα ο ίδιος από τον Πρετεντέρη, τον Χατζηνικολάου, τη Χούκλη, τον Ευαγγελάτο κ.λπ., να με βγάλουν στα κανάλια, για να εξηγήσω καταλεπτώς στον πανικόβλητο Έλληνα, που αγοράζει λίρες, χρυσό, κοσμήματα, θάβει τις οικονομίες του σε μπαούλα και σε στρώματα, για να μη τις χάσει, τι συμβαίνει ακριβώς: Πώς προήλθε η «κρίση»; Ποιοι τη δημιούργησαν; Ποιες διεξόδους έχουμε; Ποια μέτρα θα πάρει η κυβέρνηση, για να μην πνιγούν οι δανειολήπτες που κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους και να μη μείνουν στον άσο οι καταθέτες;

Όχι με «παρόλες», όμως. Όχι με γενικολογίες, που είναι τόσο προσφιλείς στους πολιτικούς. Αλλά με κουβέντες καθαρές, «ένα κι ένα κάνουν δύο», όπως συζητάει ο κόσμος στο καφενείο, στο σπίτι, στη γειτονιά. Και με συγκεκριμένα παραδείγματα. Γιατί, για τις εφιαλτικές μέρες που ζει σήμερα ο πλανήτης, τη βασική ευθύνη την έχουν οι κυβερνήσεις. Που επέτρεψαν στις τράπεζες να δρουν ανεξέλεγκτα, να κερδοσκοπούν προκλητικά εις βάρος των πάντων και να εφευρίσκουν συνεχώς «φούσκες», για να τρώνε τα λεφτά του κόσμου και να ταΐζουν ταυτόχρονα, με ιλιγγιώδη ποσά, τους διάφορους χαρτογιακάδες με τα γκρίζα κοστούμια: τα αρπακτικά με τους χαρτοφύλακες «επενδύσεων», «αμοιβαίων κεφαλαίων», πολυποίκιλων δανείων, ασφαλειών κ.λπ.

Ο Κώστας Βεργόπουλος έγραφε την Παρασκευή («Ε»): «Από την εποχή του Σόλωνος, όταν τα δάνεια έπαυαν να εξυπηρετούνται, το κράτος παρενέβαινε υπέρ των οφειλετών. Είναι σήμερα η πρώτη και μοναδική φορά στην Ιστορία, που το κράτος παρεμβαίνει υπέρ των δανειοδοτών, με χρήματα των φορολογουμένων, περιφρονώντας την κατάσταση των δανειοληπτών. Άραγε, αυτό συνιστά ήττα του χρηματιστικού κεφαλαίου ή μήπως αποθέωσή του;».