Ο Ήλιος δεν είναι τέλεια σφαίρα, αποκαλύπτει έρευνα της ΝΑΣΑ

Το σχήμα του Ήλιου είναι ελαφρώς πεπλατυσμένο, παρά την πανίσχυρη βαρύτητα του άστρου, δείχνουν νέες, ακριβέστερες μετρήσεις που μετέδωσε η αποστολή Rhessi της ΝΑΣΑ.

Σε περιόδους έντονης δραστηριότητας, το άστρο αναπτύσσει ένα φλοιό που θυμίζει φλούδα πεπονιού. Ως αποτέλεσμα η ακτίνα στον ισημερινό γίνεται ελαφρώς μεγαλύτερη σε σχέση με την ακτίνα στους πόλους.

Οι αστρονόμοι γνωρίζουν ότι οι περισσότεροι πλανήτες έχουν σχήμα ελαφρώς πεπλατυσμένο λόγω της περιστροφής γύρω από τον εαυτό τους. Μέχρι σήμερα πίστευαν ότι το σχήμα του Ήλιου πλησιάζει την τέλεια σφαίρα, καθώς εκτιμούσαν ότι οποιαδήποτε απόκκλιση εξομαλύνεται από το ισχυρό βαρυτικό πεδίο του.

Το τηλεσκόπιο Rhessi, που εκτοξεύθηκε το 2002 για να μελετήσει τις ηλιακές εκλάμψεις, αποκαλύπτει τώρα ότι υπάρχει απόκλιση από το σφαιρικό σχήμα, έστω κι αν η διαφορά αυτή περιορίζεται γύρω στο 0.001%.

Η έρευνα των Μάρτιν Φίβιαν, Χιου Χάντσον, Ρόμπερτ Λιν και Ζαμπράν Ζαχίντ του Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνιας, δημοσιεύεται στο περιοδικό «Science».

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η επιφάνεια του ήλιου έχει ανώμαλη δομή, με φωτεινές προεξοχές σε σχήμα δικτύου, όπως στην επιφάνεια ενός πεπονιού. Κατά τις φάσεις έντονης ηλιακής δραστηριότητας, αυτές οι προεξοχές γίνονται εντονότερες και φωτεινότερες στην περιοχή του ισημερινού του ήλιου.

Οι προεξοχές αυτές είναι μαγνητικής φύσης και ορίζουν το περίγραμμα γιγάντιων «φυσαλίδων» στην επιφάνεια του ήλιου, όπως στην επιφάνεια του βραστού νερού, οι οποίες έχουν διάμετρο περίπου 30.000 χλμ. (διπλάσια από τη Γη) και αποτελούνται από καυτό μαγνητικό πλάσμα. Τα μαγνητικά πεδία στο κέντρο αυτών των «φυσαλίδων» ωθούνται προς τις άκρες, όπου σχηματίζουν τις μαγνητικές προεξοχές, που είναι πιο έντονες στο αποκορύφωμα του ηλιακού κύκλου, όταν ο ήλιος παράγει τα ισχυρότερα μαγνητικά πεδία του.

Οι επιστήμονες ήξεραν για το μαγνητικό δίκτυο εδώ και χρόνια, αλλά όχι για τη σύνδεσή του με την πεπλατυσμένη σφαιρικότητα του ήλιου. Μετά την αφαίρεση του αποτελέσματος του ανωτέρω μαγνητικού δικτύου, προκύπτει το «αληθινό» σχήμα του ήλιου, με βάση τις δυνάμεις της βαρύτητας και την κίνησή του.

Η περαιτέρω ανάλυση των στοιχείων του Rhessi μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να ανιχνεύσουν ένα είδος σεισμικού κύματος που διαπερνά το εσωτερικό του ήλιου (βαρυτική ταλάντωση ή g-mode) κι έτσι να μάθουν περισσότερα για τον ηλιακό πυρήνα.