ΜΑΤΙΕΣ Εικονίτσες

Το ωραιότερο πράγμα που διάβασα τις τελευταίες μέρες, ήταν αυτό: «Όταν πήγα στο Πρωτοδικείο και είπα “ήρθα να δημοσιοποιήσω τη διαθήκη του Κουν”, ο πρόεδρος την πήρε και είπε: “Ακούτε; Είναι του Κουν. Παρακαλώ σηκωθείτε!”. Και όλοι σηκώθηκαν όρθιοι, σα να επρόκειτο για τη διαθήκη ενός μυθικού προσώπου, μας θύμισε, προτού ανοίξει για το κοινό το “Αφιέρωμα στον Κάρολο Κουν” στο Μπενάκη, ο επίτιμος πρόεδρος του Δ.Σ. του Θεάτρου Τέχνης, νομικός σύμβουλος και επιστήθιος φίλος του Καρόλου Κουν, Βίκτωρ Μελάς» ( «Ε», 26/9). Κάτι πεζό, αλλά πολύ σπουδαίο, επίσης. Το διάβασα στην «Καθημερινή», πάλι στις 26/9, και επιθυμώ να το αντιγράψω: «Την υπόθεση ανέλκυσης του κρουαζιερόπλοιου Sea Diamond, που βρίσκεται βυθισμένο στην Καλντέρα της Σαντορίνης από τον Απρίλιο του 2006, δηλαδή για διάστημα άνω των 17 μηνών, παίρνουν και πάλι στα χέρια τους οι κάτοικοι του νησιού (…) Μάλιστα, η Οργανωτική Επιτροπή Αγώνα για την ανέλκυση του βυθισμένου κρουαζιερόπλοιου, καλεί τους κατοίκους του νησιού “σε δυναμική κινητοποίηση διαμαρτυρίας στις 16 Οκτωβρίου 2008 το πρωί, έξω από το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας…”». Έτσι είναι. Και σε όλα, έτσι έπρεπε να είναι.

Και ένα τρίτο, υπέροχο: είναι ένας παπάς, στην Αθήνα, ο παπα-Αντώνης, που σου ΄ρχεται να τρέξεις να τον βρεις και να του φιλήσεις, με σεβασμό, το χέρι.

Τον γνώρισα, μέσα από ένα ωραίο «κομμάτι» του Σταύρου Θεοδωράκη, στα προχθεσινά «ΝΕΑ». Ο άνθρωπος αυτός, από προσφυγική οικογένεια, φτωχόπαιδο, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Δραπετσώνα («Ο Χριστός αναστήθηκε στη Δραπετσώνα» έγραφε, σε ένα νεανικό ποίημά του, ο Αντώνης Σαμαράκης). Και από το τίποτα, βάζοντας από την τσέπη του, από τον μισθό του, που ήταν 700 ευρώ και τώρα έγιναν 1.000, αλλά και το τσοντάρισμα μερικών φίλων του, έφτιαξε μια στέγη, την «Κιβωτό», για να ταΐζει και να κάνει τον δάσκαλο, σε εγκαταλειμμένα, ανήμπορα παιδάκια, που ήταν, τα περισσότερα σχεδόν, «χωρίς οικογένεια».

Η «Κιβωτός» στεγάσθηκε, στην αρχή, σε ένα καφενείο. Τον πρώτο καιρό, πρόσφερε φαγητό σε 20 παιδάκια, που αργότερα έγιναν 30 και κατόπιν 50. Σήμερα, η «Κιβωτός» έχει νοικιάσει δύο ορόφους στη Λένορμαν και βάζει τσουκάλι για 187 παιδιά, που τα πιο πολλά προέρχονται από το Αφγανιστάν, τη Βουλγαρία, την Ουκρανία, το Σουδάν, τη Ρουμανία και τη Νιγηρία. «Η Εκκλησία σας βοηθάει;», ρωτάει ο Θεοδωράκης. Και ο παπα-Αντώνης απαντά: «Η Εκκλησία φράγκο δεν δίνει. Μόνο καραμέλες και εικονίτσες στο Κατηχητικό. Τα λεφτά της Εκκλησίας, όμως, τα οικόπεδα, τα σπίτια, οι περιουσίες, όλα αυτά που συζητάμε, ανήκουν μόνο σε αυτούς που πεινάνε και σε κανέναν άλλο. Όταν οι μικροί παπάδες- γιατί υπάρχουν και άλλοι που προσπαθούνμπορούν να κάνουν τόσα πράγματα χωρίς λεφτά, σκεφθείτε τι θα μπορούσαν να κάνουν όλα αυτά τα “μεγάλα μυαλά” με τα εκατομμύρια. Αλλά ποιος νοιάζεται για τον φτωχό κόσμο; Στα λόγια, βοηθάνε όλοι. Αν δεν ήταν ο απλός κόσμος, δεν θα είχα κάνει τίποτα».