Φαινόμενα

Τηλε-σουσουδιστάν
Της Πόπης Διαμαντάκου diaman@dolnet.gr , , του παραλογισμού και του παραληρήματος της ματαιοδοξίας;

Από τη λαίλαπα μποτοξαρισμένων φρυδιών σε πρωινάδικα και μεσημεριανάδικα πάνελα στον τυφώνα «νομαρχούλης»
Πόσο Παναγιώτη Ψωμιάδη αντέχει το φιλοθέαμον κοινό; Πόση μεσημεριανάδικη ακατάσχετη σαχλίτιδα πανελιστών που αναλύουν επί ώρες αν έβηξε η Μενεγάκη και φτερνίστηκε ο Γρηγόρης ή αν φορούσε σαγιονάρες στην Ακρόπολη η Τζένιφερ Λόπεζ και αν ήταν φιλικοί οι σωματοφύλακές της- αυτό μας μάρανε, ο σεβασμός των φουσκωτών στο πρόσωπό μας και όχι ότι χρησιμοποίησε η Λόπεζ τον Παρθενώνα για να διαφημίσει την εμπορική της φίρμα κατασκευής ρούχων, χωρίς να πληρώσει απολύτως τίποτε, χωρίς καν άδεια από τους αρμοδίους για τη συντήρηση των αρχαιολογικών χώρων.

Οι πρώτες δύο εβδομάδες της νέας τηλεοπτικής σεζόν ανέδειξαν σε όλο του το μεγαλείο τον εγχώριο επαρχιωτισμό και σουσουδισμό. Ανατρίχιασαν οι μπούκλες και τα εξτένσιον των πανέλων, ανασηκώθηκαν με φρίκη τα μποτοξαρισμένα φρύδια- όσο μπορούσαν- γιατί δεν φωτίστηκε σωστά το πρόσωπο της Σοφίας Αλιμπέρτη στην πρώτη της εκπομπή και φαίνονταν οι ρυτίδες της. Κατόπιν αυτού εμφανίστηκε και η ίδια η «παθούσα» στο καθημερινό πρωινάδικο του Αnt1 με μακιγιάζ «τσιμέντο» και τον «κατάλληλο φωτισμό» για να δείξει στις κακιές γλώσσες ότι «δεν έχει ρυτίδες» και ότι την αδίκησε η εικόνα. «Πω, πω!», έλεγε, «είδα τον εαυτό μου στο μόνιτορ και είπα Παναγιά μου, προλαβαίνω να τσιτωθώ, τώρα;» Μα φυσικά, για τι άλλο να ανησυχήσουν οι πρωινατζούδες, μήπως για το περιεχόμενο της εκπομπής τους και για την ποιότητα της ψυχαγωγίας που προσφέρουν; Σιγά μην κάτσουν να σκάσουν. Εξ ου και η Μενεγάκη βγήκε τις προάλλες πρωί πρωί με φουστάνι όλο παγιέτα, που και για ρεβεγιόν κακόγουστη υπερβολή θα φαινόταν και επιδόθηκε σε ένα λογύδριο τάχα αυτοσαρκαστικό, ζητώντας τη συμπάθεια της νοικοκυράς για τα «δεινά» που υποφέρει ως σκληρά εργαζόμενη πρωινατζού, η οποία εξαναγκάζεται να κυκλοφορεί μακιγιαρισμένη και λαμπερή, γιατί λόγω φόρτου εργασίας δεν προλαβαίνει να μεταμορφωθεί σε «κοινή θνητή». Δεν είμαστε καλά! Να τη συμπονέσει η νοικοκυρά με το φακιόλι που ονειρεύεται το κομμωτήριο, αλλά δεν έχει ούτε χρόνο ούτε χρήμα;

Να σταυροκοπηθεί κανείς μπας και γλιτώσει ό,τι μυαλό και σύνεση του έχει απομείνει έπειτα από αυτήν τη λαίλαπα Σε όλες τις εκπομπές, σε όλα τα δελτία, σε όλα τα κανάλια μηδέ των αθλητικών εξαιρουμένων, εμφανίστηκε ο Παναγιώτης Ψωμιάδης. Σε κάθε εμφάνισή του σολάριζε κατά βούληση, ξεκινώντας από κριτική στην κυβέρνηση, προχωρώντας σε αυτάρεσκη επισήμανση της λαϊκής δύναμης που τον στηρίζει για να καταλήξει σε ερωτικό παραλήρημα για τον Κώστα Καραμανλή και όλα αυτά με μότο ότι αυτός ένας «νομαρχούλης» είναι. Ένας «νομαρχούλης» που έδωσε εντυπωσιακές παραστάσεις λαϊκισμού και πλήρους αποπροσανατολισμού. Με θαυμαστή δεξιοτεχνία και με το ένστικτο του media freak, που θα ζήλευαν έμπειροι και πολυσπουδαγμένοι επικοινωνιολόγοι, αξιοποίησε την ατμόσφαιρα κυβερνητικής κρίσης και εκμεταλλεύτηκε την καναλική δίψα για θέαμα «αντάρτικου» για να μετακινήσει το ενδιαφέρον από την υπογραφή του για την παραχώρηση οικοπέδων στη Μονή Βατοπαιδίου και άρα την ευθύνη του ως προστάτη των δικαιωμάτων του λαού, στη θέση που παίρνει στα εσωκομματικά μέτωπα του κυβερνητικού στρατοπέδου. Προέβαλε βιαστικά το επιχείρημα ότι τα χαρτιά που υπέγραψε ήταν απολύτως νόμιμα – μα προφανώς οι νόμοι αξιοποιούνται σε τέτοιες «δουλειές», δεν διανοείται κανείς να τους παραβεί εξόφθαλμακαι ότι το θέμα είναι μόνον «ηθικό». Αλλά φυσικά, δεν αφορά τον ίδιο, αλλά την κεντρική εξουσία και τους εκπροσώπους της.


Νομαρχούλης ήμουνα, στα κανάλια έβοσκα

Ο Παναγιώτης Ψωμιάδης αφού καθάρισε τη θέση του «νομαρχούλη», με ένα αέρινο τηλεπαραθυράτο σάλτο, επιδόθηκε στο γνωστό μαραθώνιο παραλήρημα κριτικής της ηθικής και των αξιών, όλων των υπολοίπων, που βρίσκονται στο κυβερνητικό στρατόπεδο και δεν το φροντίζουν, όπως αυτός.

Δικαίως σε μια από τις εμφανίσεις του τις προάλλες είπε χαμογελώντας: «Εδώ είμαι εγώ για να ΄χετε και τηλεθέαση». Εν τέλει, το εγχώριο τερατούργημα του καναλικού ανταγωνισμού δουλεύει υπέρ του Ψωμιάδη και για να είμαστε πιο ακριβείς, υπέρ του ό,τι αυτός πρεσβεύει για την εγχώρια κουλτούρα.