ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Καταδότες

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Δ.Φράγκος, Κηφισίας 104, Αθήνα, γράφει:

«Μερικά δημόσια πρόσωπα λένε πράγματα που καλύτερα να μην τα έλεγαν. Ως παράδειγμα, γνωστός στα πάνελ της Δεξιάς, παρομοίασε τους δημοσιογράφους που μαγνητοσκοπούν τους συνομιλητές τους με τους καταδότες της Κατοχής. Μα μιλάνε για σχοινί στο σπίτι του κρεμασμένου;

Οι καταδότες ήταν μέλη οργανώσεων πολύ κοντά στις υπηρεσίες Ασφαλείας του κατοχικού κράτους.

Έμπαιναν στις αντιστασιακές οργανώσεις, γνώριζαν τα πρόσωπα και μετά, για να μην αχρηστευθούν, κάλυπταν τα πρόσωπά τους και κατέδιδαν τα θύματά τους, που εκτελούντο αμέσως.

Μια τέτοια ιστορία έχει πρωταγωνιστές δύο, εκ των οποίων ο ένας δικάστηκε και εκτελέστηκε. Στη δίκη κορόιδευαν τους μάρτυρες γιατί ήταν βέβαιοι για την αθώωσή τους.

Όταν όμως εμφανίστηκε αξιωματικός του Στρατού που κατέθεσε ότι ήλθαν στο σπίτι του με στολές αξιωματικών των SS και πήραν τον ανιψιό του ο οποίος χάθηκε, πάγωσαν. Ο ένας δικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε. Ο άλλος λόγω του νεαρού της ηλικίας, δικάστηκε σε ισόβια. Και από ΄δω και πέρα αρχίζουν τα παράξενα. Στην πρώτη ανακοίνωση των ονομάτων των επιτυχόντων στη Σχολή Ευελπίδων υπήρχε και το όνομα του ισοβίτη. Ξεσηκώθηκε θύελλα από τις οικογένειες των θυμάτων του και δεν έγινε εύελπις. Αργότερα έγινε γιατρός.

Μια παρένθεση: τα μέλη των αντιστασιακών οργανώσεων και τα παιδιά τους δεν είχαν πρόσβαση ούτε στις εξετάσεις των ΑΕΙ και όχι μόνο. Ο εν λόγω είχε την πρόνοια να μην αναμειχθεί πλέον στην πολιτική και έτσι ξεχάστηκε. Τα μέλη όμως των Ταγμάτων Ασφαλείας που χρησιμοποιούσαν τους καταδότες έτυχαν της πλήρους αποδοχής από τη Δεξιά. Πήραν συντάξεις ως αγωνιστές Εθνικής Αντίστασης. Τα μέλη τους είχαν επίσημα αναγνωριστεί ως προδότες από τις εξόριστες κυβερνήσεις του Καΐρου.

Από αυτούς τους επίσημους προδότες κατά την ομολογία του τότε πρωθυπουργού, χρησιμοποιήθηκαν 12.000 για να κτυπηθούν οι αντιστασιακές οργανώσεις. Και το κτύπημά τους ήταν προγραμματισμένο (Β.

Μαθιόπουλος, Δεκέμβριος του 1944, Σουηδικά, Ελβετικά, Γερμανικά και Συμμαχικά Αρχεία, σελ. 100). Ο Τσώρτσιλ έγραψε: “Είναι εξαιρετικά σημαντικό να κτυπήσουμε απροειδοποίητα χωρίς να προηγηθεί καμία φανερή κρίση. Αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να προκαταλάβουμε το ΕΑΜ”. Αυτά είναι λίγα από το παρελθόν της Δεξιάς».

O Μιχ.Κουβάτσος, Αχαρνών 273, γράφει: «Η Δημοκρατία είναι πολίτευμα δυνατό, διότι είναι ελεύθερο, έλεγε ο Τσώρτσιλ. Στη χώρα μας, όμως, έχουν δημιουργηθεί και παγιωθεί καταστάσεις, που νοθεύουν το φρόνημα του λαού. Δεκάδες βουλευτές δεν έχουν δουλέψει ποτέ. Μερικοί απ΄ αυτούς, με μία κοινοβουλευτική θητεία, παίρνουν σύνταξη, πράγμα που δεν συμβαίνει σε κανέναν άλλον κλάδο εργαζομένων. Κάθε κυβέρνηση αλλάζει κατά το δοκούν το εκλογικό σύστημα και εξασφαλίζει πλειοψηφία».