Το Πνεύμα του Τόνου

Θεατρικά
Της Εύας Κοταμανίδου

«Με τις πρώτες σταγόνες της βροχής, σκοτώθηκε το καλοκαίρι…», αν κι εφέτος απ΄ τις αρχές ακόμα έδειχνε τάσεις αυτοκτονίας. Θεατρικά, φυσικά, μιλάω. Πλήθος οι παραστάσεις ανά την επικράτεια, κλασικές, πειραματικές, πειραγμένες σε φεστιβάλ και μη, κωμωδίες, τραγωδίες, δράματα, πολυάριθμοι οι περιοδεύοντες θίασοι, έστησαν τη θεατρική πραμάτεια τους σ΄ αρχαία θέατρα, σε πλατείες, σε βουνά και σε ραχούλες.

Χόρτασε ο κόσμος της Ελλάδας θέατρο, πείνασε το κέντρο της Αθήνας. Τα περιμετρικά της πόλης Φεστιβάλ, χρόνια τώρα, σε βράχους και νταμάρια, σε αλσύλλια και ρεματιές, έχουν αναλάβει τη θεατρική αναψυχή και διασκέδαση της πολυάνθρωπης πόλης της Παλλάδας. Οι παλιές δόξες έσβησαν και πάνε. Τρία θέατρα όλα κι όλα λειτούργησαν εφέτος, «Αθήναιον», «Παρκ» και «Δελφινάριο». Κοιτάς τις εφημερίδες στα θεάματα κι αναθυμάσαι άλλες εποχές. Το «Μετροπόλιταν» κλειστό. Το Συμβούλιο της Επικρατείας, Ε΄ Τμήμα, το έσωσε προς το παρόν, χαρακτηρίζοντάς το «μνημείο αμιγούς θεατρικής χρήσης». Ώς πότε άραγε; Και ποιοι δεν πέρασαν από κει και ποιοι δεν πάτησαν το σανίδι του, μέχρι η Λυρική κι ο Χατζιδάκις με τον Χορν. Το βλέπεις κλειστό να μαραζώνει και ματώνει η καρδιά σου.

Κλειστό και το «Λαμπέτη» (ταράτσα) γκρεμισμένο το «Σμαρούλα» και πόσα και πόσα άλλα! Σκοτώθηκε το θεατρικό καλοκαίρι της Αθήνας. «Έφυγε και πάει κυρά, έφυγε και πάει». Το αποτέλειωσαν τα πέριξ Φεστιβάλ.

ΥΓ: Συγγνώμη αγαπημένη Βέρουτσκα. Ο δαίμων του τυπογραφείου ή του διορθωτή, σου άλλαξε τον γλυκόηχο τόνο του «έ» χάριν του βάρβαρου ξεφωνημένου «ού». Τι θα λέει κι ο «νονός» Ματθαίος!