ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πρώτο ταξίδι με τον Κούρο του Χρηστάκη

Ο Γιάννης Βαρβέρης (1955) χρησιμοποιεί τη μικροκλίμακα της νοσταλγίας και την τεχνική της απαθούς συγκίνησης για να στεγάσει στα ποιήματά του λατρεμένους νεκρούς κι άδειους δρόμους. Η πρώτη του συλλογή με τον καβαφικό τίτλο Εν Φαντασία και Λόγω εκδόθηκε ως τεύχος 43 (1975) του περιοδικού Κούρος του Λεωνίδα Χρηστάκη, πρωτεργάτη του αντεργκράουντ Τύπου. Στα αποφθέγματά του όπως στο: Αν έρθετε στην κηδεία μου/ θα ΄ρθω κι εγώ στη δική σας (Savoir mourir) αναδύεται μια άλλη διάσταση της ποίησής του: Η διαρκής υπονόμευση του τραγικού από το δαιμονικά ευτράπελο μας θυμίζει κάτι από Καρυωτάκη (Γιάννης Ευσταθιάδης). Εξάλλου ο θάνατος αν και συνεχώς παρών στους στίχους του δεν έχει ποτέ το παραμικρό δείγμα επανάληψης (Τάκης Μενδράκος).