ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Η Αποστασία

O λόγος στους αναγνώστες.

Ο Μιχ. Α. Βασιλείου, Κερκύρας 16, Κυψέλη, γράφει: «”Τι εστί κυβερνάν;

Προβλέπειν.”, λέει το παλαιό γνωμικόν. Κάτι που ο Α. Παπανδρέου έλεγε διαφορετικά. “Η δημοκρατία στην Ελλάδα δεν θα φθάσει χωρίς την απελευθέρωσή της από τα δεσμά του αμερικανικού ιμπεριαλισμού”.

Όμως, ο κ. Μητσοτάκης έχει διαφορετική γνώμη. Στο συμπόσιο που πρόσφατα οργάνωσε για την Αποστασία δήλωσε ότι είναι άλλοθι των Ελλήνων πολιτικών όταν τα κάνουν μούσκεμα, να λένε, ότι για όλα φταίνε οι ξένοι. Το ερώτημα λοιπόν είναι γιατί έγινε η χούντα, ποιοι την υποκίνησαν και σε τι απέβλεπαν, με αποτέλεσμα να χάσει η Ελλάδα τη μισή Κύπρο. Οι ξένες δυνάμεις, μετά τον Πόλεμο, έκαναν το έδαφος της Ελλάδας προγεφύρωμα, για να παρακολουθούν τις όμορες χώρες. Στο μέγαρο του Μετοχικού Ταμείου, έστησαν το στρατηγείο τους- κράτος εν κράτει. Δούρειος Ίππος ήταν τα Ανάκτορα. Στη δεκαετία του ΄60, την πιο κρίσιμη του Ψυχρού Πολέμου, από τη βάση του Ελληνικού έφερναν πυραύλους με πυρηνικές κεφαλές και τους φύτευαν στη Μακεδονία, χωρίς ενόχληση από κανέναν. Ο Ελληνικός Στρατός ήταν απλός φρουρός στις εισόδους των βάσεων, για να μην τους ενοχλήσει κανένας. Και το ΄64 ήρθαν οι Παπανδρέου και πήγαν να τους χαλάσουν το οικοδόμημα που είχαν στήσει. Ο Γέρος κατάλαβε ότι η κατάσταση αυτή δε μπορούσε να συνεχιστεί, με τα Ανάκτορα και τους “συμμάχους” να διοικούν το Στράτευμα, και η κυβέρνηση να εφησυχάζει, ενώ οι Τούρκοι απειλούσαν με απόβαση στην Κύπρο. Τσίνησαν λοιπόν οι “σύμμαχοι”. Και μέσω του Δούρειου Ίππου των Ανακτόρων και της Φρειδερίκης, έκαναν την Αποστασία για να ρίξουν την κυβέρνηση Παπανδρέου. Τώρα, αν ο κ. Μητσοτάκης θεωρεί ότι η Αποστασία και η χούντα ήταν μία Ελληνο-ελληνική διένεξη και όχι δουλειά της CΙΑ, είναι δική του υπόθεση και της αδέκαστης Ιστορίας, που κάποτε θα μιλήσει.

ΥΓ: Βέβαια, όλα αυτά δεν θα είχαν γίνει αν δεν είχε γίνει το δεύτερο αντάρτικο, αλλά έπρεπε κι ο μεγάλος αρχηγός να δοξαστεί, για να κρεμαστεί αργότερα στη Σιβηρία. Τον απελευθέρωσαν από το Νταχάου οι Αμερικάνοι και με αεροπλάνο τον έστειλαν αμέσως, στην Ελλάδα, μην τυχόν και δεν προλάβει να τη σώσει. Εμάς, την πλέμπα, μας έστειλαν με τα τρένα, έπειτα από έξι μήνες, χωρίς να ξέρει κανείς αν ζούσαμε ή είχαμε πεθάνει».