ΠΟΛΛΑΠΛΟ ΚΑΤΟΠΤΡΟ

Ο Αντρέα Καμιλλέρι με αυτό το μυθιστόρημα βρίσκει την ευκαιρία να γράψει για την τέχνη της γραφής των αστυνομικών βιβλίων, για τα σπαράγματα των στοιχείων (όπως τα ημερολογιακά αποσπάσματα) που πρέπει να μπουν σε μια σωστή σειρά για να οδηγήσουν στην αποκάλυψη της αλήθειας. Ακόμη περισσότερο, βάζει τον ίδιο του τον εαυτό να πρωταγωνιστεί γιατί ταυτίζεται με τον Καραβάτζο. Πιστεύει κατά βάθος ότι καμία «αλήθεια» δεν μπορεί να οδηγήσει σε λαμπερό φως, η αλήθεια είναι πάντα σκοτεινή και οδηγεί στην απελπισία. Στον Αποκεφαλισμό του Ιωάννη του Βαπτιστή υπάρχει μάλιστα μια λεπτομέρεια: η υπογραφή του Καραβάτζο- ίσως πρόκειται για τον μοναδικό πίνακά του όπου υπάρχει υπογραφήμοιάζει να έχει γραφτεί με το αίμα του Ιωάννη. Εδώ η ταύτιση είναι απόλυτη: ο συγγραφέας Καμιλλέρι χρωστάει τη φήμη της υπογραφής του στο αίμα των δολοφονημένων στα βιβλία του! Παιχνίδι ή αυτοσαρκασμός; Το τέλος του βιβλίου είναι αποκαλυπτικό: ο Κάρλο, που κατείχε το ημερολόγιο, κυνηγήθηκε και αυτός από την Αστυνομία και τη Μαφία, όπως ο Καραβάτζο κυνηγήθηκε από τους Ιππότες και το Βατικανό.

Όλα είναι ένα πολλαπλό κάτοπτρο που μέσα του βρίσκεται και ο εαυτός μας, μεγάλος στην αρχή, ασήμαντος και μικρός, στο τέλος.