«Τα Βαλκάνια είναι ευτυχία και δυστυχία μαζί»

Με ροκ, χάλκινα, την Ορχήστρα για Γάμους και Κηδείες και λίγο… από «Αλκοόλ» ο Γκόραν Μπρέγκοβιτς συναντά στο Ηρώδειο το κοινό
Μια ρουμάνικη μπάντα παίζει στη συναυλία της Μαντόνα, ένα τσιγγανο-πανκ συγκρότημα σηκώνει τη Νέα Υόρκη- και όλο τον κόσμο – στο πόδι και ο βαλκανικός ήχος περνάει στην ποπ φάση του. Ανεξάρτητα όμως από τα καμώματα της σούπερ σταρ και τα τρελά κέφια των Gogol Βordello, λίγα πράγματα αλλάζουν στην ουσία. «Επειδή στην ουσία η μουσική των Βαλκανίων μπορεί να αγγίξει οποιονδήποτε. Είναι μια εναλλαγή εικόνων και συναισθημάτων, είναι ένα κράμα χαράς και λύπης, είναι ευτυχία και δυστυχία μαζί» λέει ο Γκόραν Μπρέγκοβιτς, «μαέστρος» του βαλκανικού ήχου και ροκ ψυχή με αδυναμία στα χάλκινα.

«Η μουσική των Βαλκανίων είναι επηρεασμένη από τα ακούσματα της Τουρκίας και της Ουγγαρίας» εξηγεί ο Μπρέγκοβιτς, αλλά αυτό που τον νοιάζει περισσότερο είναι πώς θα «γράψει» σε αυτήν τη γλώσσα το συναίσθημα και τις εικόνες. Στις εικόνες ο Γκόραν οφείλει πολλά. Ο Εμίρ Κουστουρίτσα με τον «Καιρό των Τσιγγάνων» στην αρχή, με το κοσμοπολίτικο «Αrizona Dream» αργότερα και το αιχμηρό του «Underground»- ταινίες που έκαναν όλες αίσθηση -, άνοιξε στο πλατύ κοινό την πόρτα για τον Γκόραν.

Η μουσική του σε αυτές έχει τη δύναμη του διαλόγου, είναι σενάριο και ανατροπή. Ο Γκόραν, κοσμοπολίτης και αυτός, μετακομίζει στο Παρίσι, δεν αφήνει όμως τα Βαλκάνια- εδώ, στα μέρη μας, «παίζει» πάντα στην έδρα του.

«Θα ήταν μεγάλη χαρά και τιμή για μένα να συνεργαστώ ξανά με Έλληνες καλλιτέχνες. Είχα μια πολύ όμορφη εμπειρία όταν συνεργάστηκα με την Πρωτοψάλτη και τον Νταλάρα» λέει πετώντας για Φλώρινα λίγο προτού εμφανιστεί στα «Πρέσπια», όπου είναι σαν έρχεται για να δει παλιούς φίλους. Οι ιδέες, τις πιο πολλές φορές, τον συναντούν στον δρόμο. Αυτόν τον καιρό δουλεύει παράλληλα τις καινούργιες του μουσικές, που απαιτούν τη «μέθη» του δημιουργού και τη νηφαλιότητα του έμπειρου καλλιτέχνη. «Αλκοόλ» θα λέγεται το νέο του άλμπουμ. Και ο Μπρέγκοβιτς εξηγεί: «Το πρώτο μέρος αυτής της δουλειάς λέγεται “σλιμοβίτσα”- ονομασία που προέρχεται από το τοπικό μας ποτό. Είναι ένα λάιβ που ηχογραφήσαμε σε φεστιβάλ της Νότιας Σερβίας. Το δεύτερο μέρος θα λέγεται “σαμπάνια” και σε αυτό συμμετέχουν δύο μεγάλες ορχήστρες και είναι προγραμματισμένο να ηχογραφηθεί στο Μιλάνο, στη συναυλία μου εκεί περί τα μέσα Σεπτεμβρίου». Ακούγεται σαν φτιάχνεται στο μπαρ και όχι στο στούντιο, αλλά αυτή η ατμόσφαιρα ταιριάζει στο στυλ του Γκόραν- ένα «μεθυσμένο» τσιγγάνικο ροκ. Ή κάπως έτσι. Χωρίς να απομακρύνεται από τις ρίζες του, ταξιδεύει παντούη έμπνευση πυροδοτείται και από την περιπλάνηση. «Δεν ανήκω στους καλλιτέχνες που πρέπει να βρίσκονται σε συγκεκριμένη διάθεση ή σε συγκεκριμένο χώρο για να δημιουργήσουν. Η δουλειά του μουσικού είναι σαν μια οποιαδήποτε άλλη εργασία. Συνεπώς, δεν ψάχνω για συγκεκριμένα πράγματα που θα μου δώσουν έμπνευση» λέει.

ΙΝFΟ

Γκόραν Μπρέγκοβιτς στο Ηρώδειο, Τετάρτη 3 Σεπτεμβρίου. Εισιτήρια: 40, 50, 60, 80 ευρώ (κάτω διάζωμα) και 30 ευρώ (άνω διάζωμα). Πληροφορίες στο τηλ. 210-
3272.000. Πωλούνται από την www.
ticketquest. gr και τα συνεργαζόμενα με αυτήν καταστήματα ΑSC και Βιβλιοπωλεία Ελευθερουδάκης.
Επίσης στα καταστήματα δίσκων Μetropolis (για το άνω διάζωμα).

Είστε αισιόδοξος για το μέλλον με όσα συμβαίνουν γύρω, στα Βαλκάνια και στον κόσμο;

«Μπορεί να βλέπουμε πολύ θλιβερά γεγονότα στην τηλεόραση και να συμβαίνουν διάφορα πράγματα, αλλά είμαι αισιόδοξος και πιστεύω ότι μέρα με τη μέρα αυτός ο κόσμος γίνεται καλύτερος».

Είδηση δεν είναι ο ερχομός του Μπρέγκοβιτς στα μέρη μας, αφού συχνά πυκνά είναι εδώ, η εμφάνισή του όμως αύριο στο Ηρώδειο κινητοποιεί το ελληνικό κοινό του. Με τι κατεβαίνει ο Γκόραν αυτή τη φορά, δεκατρία χρόνια από τις πρώτες εμφανίσεις του στην Ελλάδα; Τις φρεσκαρισμένες μουσικές του από τις ταινίες, από τον «Καιρό των Τσιγγάνων», το «Underground», το «Αrizona Dream», τη «Βασίλισσα Μαργκώ» και συνθέσεις από τις συνεργασίες του με τους Έλληνες τραγουδιστές. Μαζί του και η περιβόητη Ορχήστρα Για Γάμους και Κηδείες, με σαράντα μουσικούς και φωνές που καταφέρνουν να περνάνε με τη μουσική τους από τη μελαγχολία στη χαρά, από τη θλίψη σε ένα ξέσπασμα και σε ένα πολύχρωμο γλέντι, από αυτά που ζητάει το κοινό του Γκόραν κάθε φορά στις συναυλίες του. Ανάμεσα στα κομμάτια και κάποια από το προηγούμενο «Κarmen with a happy end» και μια γεύση- υπόσχεται- από το «Αλκοόλ» του.

Τι σας ενδιαφέρει περισσότερο στη σκηνή, όταν παίζετε με τους μουσικούς σας;

«Σε μια συναυλία μπορείς να βελτιώσεις πολλά πράγματα όπως τον ήχο, τα φώτα, αλλά σίγουρα δεν μπορείς να βελτιώσεις τη διάθεση των μουσικών και τη χημεία που υπάρχει ανάμεσά τους. Αυτό με ανησυχεί περισσότερο στις συναυλίες. Έχω άγχος για το αν οι μουσικοί μου είναι “σε καλή μέρα”. Πρέπει να πω ότι το Ηρώδειο είναι ο ιδανικός και πιο όμορφος χώρος για να παίξει κανείς μουσική. Άλλωστε, αν δεν παίξουμε καλά στο Ηρώδειο, τότε πού θα παίξουμε;».


Με μια ματιά

● Γεννήθηκε το 1950 στο Σαράγεβο.

● Στο σχολείο έπαιζε βιολί ώσπου αγόρασε την πρώτη του κιθάρα.

● Με το πρώτο του συγκρότημα, τους Ιzohipse, έπαιζε μπάσο.

● Άρχισε με τη φολκ μουσική στην εφηβεία.

● Το συγκρότημά του, οι Βijelo dugme, είχε επιτυχία τη δεκαετία του ΄80.

● Γράφει πρώτη φορά μουσική για το σινεμά στην ταινία του Ε. Κουστουρίτσα «Ο καιρός των Τσιγγάνων» και γίνεται σταθερός συνεργάτης του σκηνοθέτη.

● Συνθέσεις του ακούγονται και στην κωμωδία «Μπόρατ». ● Συνθέσεις του έχουν τραγουδήσει ανάμεσα σε άλλους ο Ίγγυ Ποπ, η Σεζάρια Εβόρα, η Σεζέν Ακσού αλλά και Έλληνες καλλιτέχνες, ο Γιώργος Νταλάρας, η Άλκηστις Πρωτοψάλτη.

● Μοιράζει τον καιρό του κυρίως ανάμεσα στο Βελιγράδι και το Παρίσι.