[ ΡΙΠΕΣ ] Αδικίες

ΣΤΑ όρια του κωμικοτραγικού φτάνουν τα μέτρα που ανακοίνωσε προχθές ο υπουργός Οικονομικών κ. Γ. Αλογοσκούφης.

ΓΙΑΤΙ βέβαια μπορεί η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, όσες αντιδράσεις και αν προκαλεί, να είναι επιθυμητή, είναι όμως εντελώς διαφορετικό ζήτημα στο όνομα αυτού του στόχου να φτάνεις να χτυπάς τη γενιά των 700 ευρώ. Και αυτό κινδυνεύει να συμβεί. ΠΡΩΤΟΝ, γιατί υπάρχουν χιλιάδες εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα με σχέση εξαρτημένης εργασίας, οι οποίοι αναγκάζονται για διάφορους λόγους να δουλεύουν με μπλοκάκι.

ΠΑΡΑ το ότι εκφράστηκε η πρόθεση να εξαιρεθούν, μέχρι στιγμής όσες «εξηγήσεις» έχουν δοθεί αφήνουν το θέμα ανοικτό δείχνοντας και το μέγεθος της προχειρότητας στο υπουργείο.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ, γιατί χιλιάδες και πάλι εργαζόμενοι με πολύ χαμηλά μεροκάματα – ένα παράδειγμα είναι οι οικιακοί βοηθοί- χρησιμοποιούν μπλοκ ελεύθερων επαγγελματιών. Στο όνομα ποιας οικονομικής ή κοινωνικής λογικής αυτοί οι πολίτες δεν θα έχουν κανένα αφορολόγητο όριο στο εισόδημά τους;

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για ακραίες περιπτώσεις αδικίας που αποτελούν το αποτέλεσμα της ισοπεδωτικής λογικής που επικράτησε στο οικονομικό επιτελείο κάτω από τον φόβο της χρεοκοπίας.

ΓΙΑ τον ίδιο λόγο η κυβέρνηση ετοιμάζει και δεύτερο πακέτο μέτρων με τον προϋπολογισμό προβλέποντας ανάμεσα στ΄ άλλα και την πιο αυστηρή εφαρμογή των κριτηρίων διαβίωσης. Η προφανής απορία βέβαια είναι γιατί περίμεναν τόσα χρόνια. Όποια δικαιολογία και αν αναζητήσει η κυβέρνηση, είναι προφανές ότι η επιστροφή σε μια τέτοια πολιτική αποτελεί μια ακόμα ομολογία αποτυχίας.

ΠΕΡΑΝ αυτών είναι σαφές ότι τα τεκμήρια όταν γίνονται αντικειμενικά κρύβουν εξ ορισμού και αδικίες- γιατί για παράδειγμα εξισώνουν ένα χαμηλού κόστους Ι.Χ. με ένα πολύ ακριβότερο στα ίδια κυβικά.

ΘΑ πρέπει κατά συνέπεια να είναι πραγματικά μαχητά, με απλές διαδικασίες και όχι μόνο κατ΄ όνομα!