Ταξίδι 100 χρόνων σε μια «άλλη» Μύκονο

Η ζωή στη Μύκονο πριν από 100 χρόνια αποκαλύπτεται στα σχέδια Γάλλου αρχιτέκτονα
Ένας χαμένος ιστορικός και καλλιτεχνικός θησαυρός από σχέδια, ακουαρέλες, κατόψεις και αναπαραστάσεις των αρχαιοτήτων της Δήλου, καθώς και στιγμιότυπα από τη ζωή και τα τοπία της Μυκόνου όπως ήταν πριν από εκατό ακριβώς χρόνια, έρχεται στο φως για πρώτη φορά χάρη σε μια έκθεση στο Ματογιάννι της Μυκόνου. Επιπλέον, η έκθεση των τριάντα δύο έργων και είκοσι φωτογραφιών υπενθυμίζει ότι εκατόν τριάντα πέντε χρόνια μετά την έναρξη της μεγάλης ανασκαφής της Δήλου, παρά τα εκπληκτικά ευρήματα, το άλλο μισό της αρχαίας Δήλου δεν έχει αποκαλυφθεί ακόμη.

Πρόκειται για τα έργα του Γάλλου αρχιτέκτονα Αλμπέρ Γκαμπριέλ, που εργάστηκε για τέσσερα καλοκαίρια (1908-1911) στις ανασκαφές της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής στη Δήλο και ζωγράφισε πιστά – σε μια εποχή όπου οι λιγοστές φωτογραφίες ήταν ασπρόμαυρες- τις αρχαιότητες που έρχονταν στο φως στο νησί του Απόλλωνα. Οι εικοσιπεντάχρονος τότε αρχιτέκτονας γοητεύθηκε από τα πολυτελή σπίτια με μωσαϊκά της Ελληνιστικής Εποχής και τα απέδωσε σε έγχρωμα σχέδια, με τα εσωτερικά αίθρια, τις μαρμάρινες στοές, τις στέρνες για τη συγκέντρωση του νερού, τα ψηφιδωτά δάπεδα και τις τοιχογραφίες στην κατάσταση που βρέθηκαν αλλά και όπως ήταν στην πλήρη μορφή τους. Εργάστηκε στα ιερά της Δήλου και ειδικεύθηκε στην αρχιτεκτονική των κατοικιών στη συνοικία του Θεάτρου, που είχαν πάρει τα πιο ποιητικά ονόματα: οικία των Δελφινιών, της Τρίαινας, της Λίμνης, του Λόφου κ.ά.

Προικισμένος με επιστημονική παρατηρητικότητα, δύναμη στο σχέδιο, αλλά και καλλιτεχνικό τάλαντο, ο 25χρονος Α. Γκαμπριέλ πρότεινε τις ζωγραφικές αποκαταστάσεις αυτών των μεγάλων σπιτιών- που τις ονόμαζε «αναστηλώσεις»- εμπλουτισμένες με μια ατμόσφαιρα χλιδής που ζωντανεύει τα ερείπια. Αυτές οι αναπαραστάσεις σύντομα εκτέθηκαν στη Γαλλία του ΄20 στο Σαλόν Ντ΄ Αρτίστ και κάποιες δημοσιεύθηκαν σε επιστημονικές εκδόσεις. Το σώμα όμως των πρωτότυπων έργων έμενε απρόσιτο έως το 2005 στο σπίτι του αρχιτέκτονα. Εκεί το αρχείο φυλασσόταν από τον υιοθετημένο ανιψιό του, Γκαμπριέλ Σεζ. Στις μικρές ακουαρέλες της Μυκόνου, ζωντάνευε τα απλά κυβιστικά σχήματα των σπιτιών με σκηνές από την καθημερινή ζωή, γεμάτες χρώμα και κίνηση από τις μορφές και τις στολές των χωρικών, αλλά και τα ιστιοφόρα των ψαράδων.

Ο Αλμπέρ Γκαμπριέλ συνέχισε τα αρχαιολογικά ταξίδια του στη Ρόδο των Ιπποτών (όπου εργάσθηκε για την αποκατάσταση του καταλύματος της Γλώσσας της Γαλλίας), την Αίγυπτο και την Τουρκία (όπου έγινε ο πρώτος διευθυντής του Γαλλικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου στην Κωνσταντινούπολη (1930-1956) και ειδικεύθηκε στη μελέτη των Σελτζούκων). Αργότερα εκλέχθηκε καθηγητής του Κολέζ ντε Φρανς και της Γαλλικής Ακαδημίας έως τον θάνατό του, το 1972.

ΙΝFΟ

«Αλμπέρ Γκαμπριέλ.
Ένας Γάλλος αρχιτέκτονας στη Δήλο, την εποχή της μεγάλης ανασκαφής»: Αίθουσα Δημοτικής Επιχείρησης Πολιτιστικής Προβολής και Ανάπτυξης Μυκόνου, Ματογιάννι. Διάρκεια: 24 Αυγούστου έως 24 Σεπτεμβρίου. Ωράριο 11 π.μ.- 1 μεσ.