[ Πρόσωπα ] «Σχεδίαζα τη θλίψη μου…»

Την ώρα που η κυβέρνηση Μπερλουσκόνι κάνει αποδιοπομπαίους τράγους τους Ρομά καταστρέφοντας τους καταυλισμούς τους και φακελώνοντας ακόμη και τα παιδιά τους, η 12χρονη Τσιγγάνα Ρεμπέκα Κοβάτσιου συγκινεί την Ιταλία.

Πριν από έναν χρόνο, ο Ρομπέρτο Μαλίνι, ένας από τους διευθυντές της μη κυβερνητικής οργάνωσης ΕveryΟne που βοηθάει περίπου εξήντα οικογένειες Ρομά στο Μιλάνο, είδε μια σκηνή που τον σημάδεψε: «Είδα ανθρώπους που έβριζαν έναν μικρό Τσιγγάνο, πολύ αδύνατο, που τους κοιτούσε τρομοκρατημένος σφίγγοντας πάνω του ένα σκυλί. Τον κατηγορούσαν ότι είχε κλέψει το σκυλί και ήθελαν να τον χτυπήσουν. Προσπάθησα να τους ηρεμήσω και στο μεταξύ έφτασε η μητέρα του παιδιού με τα χαρτιά του σκύλου. Τον είχαν φέρει μαζί τους από τη Ρουμανία», αφηγείται ο Μαλίνι. Το παιδί ήταν ο Άμπελ, ο μικρότερος αδελφός τής Ρεμπέκας. Έτσι η ΕveryΟne άρχισε να βοηθάει την οικογένεια Κοβάτσιου.

Η οικογένεια της Ρεμπέκα, οι γονείς και τέσσερα παιδιά, έφυγε πριν από πέντε χρόνια από το χωριό Σίρια, κοντά στην Τιμισοάρα, στη Δυτική Ρουμανία. «Είχαμε ένα σπίτι, αλλά δεν είχαμε ψωμί και ζούσαμε από τη φιλανθρωπία των γειτόνων», λέει η Ρεμπέκα. Με το κλειστό φορτηγάκι τους, οι Κοβάτσιου διέσχισαν την Ουγγαρία και την Αυστρία και σταμάτησαν στην Ιταλία, στο Μιλάνο. «Μείναμε σε παραγκουπόλεις και σε εγκαταλελειμμένα σπίτια… Ήταν πολύ δύσκολα επειδή πολλοί άνθρωποι μισούν τους Ρομά. Κανένα μέλος της οικογένειάς μου δεν κατάφερε να βρει δουλειά… Μερικές φορές τραγουδούσαμε ζητώντας ελεημοσύνη για να φάμε. Η μαμά έκλαιγε συνεχώς, επειδή η ζωή που ονειρευόμαστε ήταν τελείως διαφορετική. Έτσι άρχισα να σχεδιάζω τη θλίψη μου, μέρα με τη μέρα. Δεν είναι εύκολο να ζεις μια τέτοια ζωή, με τους αρουραίους, χωρίς τρεχούμενο νερό. Όλα αυτά με έκαναν να υποφέρω και σχεδίαζα για να ξεχνώ».

Έπειτα από μερικούς δύσκολους μήνες, οι Κοβάτσιου δοκίμασαν την τύχη τους στην Ισπανία, μετά ξαναγύρισαν στην Ιταλία και τότε συνέβη το περιστατικό που αφηγήθηκε ο Ρομπέρτο Μαλίνι. Είδε τα σκίτσα της Ρεμπέκας και αποφάσισε να τα υποβάλει για το βραβείο UΝΙCΕF 2008. Το κορίτσι τα συνόδευσε με μια συγκινητική επιστολή με τίτλο «Αγαπημένη Ευρώπη». Τα σκίτσα κέρδισαν το βραβείο, η ιστορία της μικρής Ρεμπέκα έκανε τον γύρο της Ιταλίας και η ισπανική «Ελ Παΐς» της αφιέρωσε ένα μεγάλο ρεπορτάζ. «Το βραβείο αυτό άλλαξε τη ζωή μου», λέει το κορίτσι. «Τώρα έχουμε ένα σπίτι, δεν ζούμε στη φτώχεια. Τώρα θέλω να πάω σχολείο, θέλω να σπουδάσω, αλλά να μην πάψω και να ζωγραφίζω… Εύχομαι για την οικογένειά μου μια φυσιολογική, πολιτισμένη ζωή, να μη ζήσουμε ποτέ ξανά σαν τα ζώα. Δεν μπορώ να βλέπω πια τη μαμά να κλαίει. Τα δάκρυά της με πονάνε…».