Φαινόμενα

Ψευδαίσθηση «τακτοποίησης»

Εξοικειωνόμαστε με τη φρίκη και λησμονούμε τα αποτρόπαια χάρη στο τηλεοπτικό τελετουργικό του παραλόγου, που υποκαθιστά τον κανόνα μνήμης και λογικής
Επαναλήψεις, ξανά και ξανά, αποτρόπαιων λεπτομερειών των φρικιαστικών εγκλημάτων. Απευθείας συνδέσεις με τη Σαντορίνη, όπου συνέβη το πιο πρόσφατο εξ αυτών. Καθόλου χρόνος για σκέψη. Κάνουμε τηλετζόγκινγκ στα άγρια της ζωής. Σαν τον οπαδό του fitness που «ξεμουδιάζει» από το πολύωρο καθισιό τρέχοντας ρυθμικά γύρω από το τετράγωνο του σπιτιού του, με το σώμα του να ΄χει συνηθίσει αυτήν την προσποίηση άθλησης και να την αποζητεί μηχανικά χωρίς στην πραγματικότητα να απολαμβάνει.

Αρκετών τηλεοπτικών δημοσιογράφων δουλειά έχει γίνει να υπηρετούν το παράλογο

Λες και αυτή η επανάληψη του ίδιου, με οποιαδήποτε μορφή, είτε του εγκλήματος είτε του οπτικού τζόγκινγκ στα εγκλήματα, ικανοποιεί την ανάγκη να υπάρχει σταθερότητα σε έναν κόσμο που εμφανίζεται όλο και πιο χαοτικός. Αφού δεν λειτουργούν κανόνες, να δημιουργείται τουλάχιστον η αίσθηση του οικείου, ακόμη και με τη φρίκη. Αυτό ακριβώς είδαμε να αποτελεί την κεντρική ιδέα της πρόσφατης κινηματογραφικής εκδοχής του Μπάτμαν, «Ο σκοτεινός ιππότης». Μια φαντασμαγορική αλληγορία των σύγχρονων, εξελιγμένων κοινωνιών μας, όπου το Καλό και το Κακό συναντώνται στον πυρήνα της ανθρώπινης ύπαρξης και η ανατροπή της ισορροπίας των κανόνων τους, απειλεί με κυριαρχία του απόλυτου χάους, που σημαίνει απόλυτη κατάργηση της αξίας της ζωής.

Θα μπορούσε να είναι με τον ίδιο τρόπο και μια αλληγορία του τηλεοπτικού τελετουργικού, που αναλαμβάνει εργολαβικά την τακτοποίηση του κόσμου μας γύρω από τους δικούς του κανόνες. Να μην ανησυχούμε. Οι δολοφόνοι συλλαμβάνονται, οι κακοί τιμωρούνται. Αφού καταναλώσουμε την φρίκη και εξοικειωθούμε με το αποτρόπαιο.

Και αν δεν τιμωρηθεί κανείς, θα ξεχάσουμε εμείς. Όπως ξεχάσαμε ότι δυο χρόνια πριν ακριβώς τέτοιες ημέρες ο τόπος έψαχνε μαζί με τις κάμερες στην περιοχή της Βέροιας, τον Άλεξ Η ιστορία που προκάλεσε σπασμούς σε τηλεόραση και κοινωνία έσβησε στην τηλεοπτική λήθη.

Μοναδική αναφορά στην περιοχή της Βέροιας έκτοτε, έγινε χθες το πρωί που ο Αlpha έχει απευθείας σύνδεση με ένα από τα χωριά της, όπου έχει στερέψει το νερό. Η κάμερα σε μιαν αυλή δείχνει τους νοικοκυραίους να κάνουν λάτρα με μπιτόνια.

Πρόκειται για μια καθιερωμένη σύντομη «τελετή» καναλικής ψευδοφροντίδας για τα προβλήματα της περιφέρειας, η οποία ολοκληρώθηκε με τους θερμούς χαιρετισμούς του παρουσιαστή Πέτρου Καρσιώτη «που είχε μια γλυκιά ανάμνηση από την περιοχή της Βέροιας, από την άλλη φορά που βρισκόταν εκεί», βέβαια τότε «όλοι κατηγορούσαν τη Βέροια», αλλά αυτός ποτέ δεν την κατηγόρησε, «άλλωστε αυτή είναι η δουλειά των δημοσιογράφων, να κατηγορούν…».

Αλήθεια; Τι αποκάλυψη και αυτή! Ποιων δημοσιογράφων είναι δουλειά «να κατηγορούν»;


Όλα για τη θέα μιας στιγμής

Πάντως αρκετών τηλεοπτικών δημοσιογράφων δουλειά έχει γίνει να υπηρετούν το παράλογο και η άρνηση να αποδεχθούν τους κανόνες που επιβάλλει ο επαγγελματισμός καταλήγει σε κυριαρχία του χάους.

Ακριβώς αυτό είδαμε να συμβαίνει μέσα σε ελάχιστα λεπτά, με μια «τόσο συνηθισμένη» απευθείας σύνδεση. Γιατί οι εικόνες ανθρώπων που έπλεναν με μπιτόνια σε μιαν αυλή έμειναν χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο. Χρησιμοποιήθηκαν μόνο για να γίνει επίκληση στις Αρχές να επιληφθούν του προβλήματος και για να ικανοποιηθεί προς στιγμήν η ανάγκη των κατοίκων να το προβάλουν, αφού κάτι τέτοιο στις επικοινωνιακές εποχές μας προσφέρει την ψευδαίσθηση της επίλυσής του. Οι δημοσιογράφοι της εκπομπής από την άλλη δεν είχαν ακούσει τίποτε για τη σκανδαλώδη σπατάλη νερού που γίνεται στις ημέρες μας, τίποτε για τα δύσκολα χρόνια που έρχονται, τίποτε για το έλλειμμα οικολογικής συνείδησης που ρημάζει το περιβάλλον. Η απειλή του χάους από λειψυδρία διασκεδάστηκε χάρη στο τηλεοπτικό τελετουργικό του… παραλόγου: όλα για τη θέα μιας στιγμής που κρύβει τα προβλήματα μιας ζωής.