Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Φωτιά στη συνείδηση

Αγαπητή Φοίβη, Η προσέγγιση ρεπορτάζ της 28-07-08- στον αριθμό προτεραιότητας 207, που δόθηκε από έναν πολίτη σε αναμονή σε δημόσια υπηρεσία στον άλλο που θα περίμενε ακόμη περισσότερο, ως ένδειξη αλληλεγγύης (μπροστά στην ανικανότητα αμειβόμενων από εμάς ανθρώπων για την επιτέλεση συγκεκριμένου έργου)- είναι η ανθρώπινη πλευρά, όσο ακόμη υπάρχει. Η πρόταση για επαναχρησιμοποίηση του ακυρωμένου ήδη εισιτηρίου στο Μετρό ή το λεωφορείο είναι πάλι μια ανθρώπινη πλευρά. Τι υποκρύπτει ή τι σκέφτηκε και το είπε ο κάτοχος του αριθμού προτεραιότητας 207: «Άι σιχτίρ, με τούτους τους ανίκανους, τους ημετέρους, που μας φόρτωσαν να πληρώνουμε και να μην εξυπηρετούμαστε, πάρε το 207, κι εγώ φεύγω».

Και ο άλλος, που διαθέτει το ακυρωμένο εισιτήριο στους συνανθρώπους του, τι υποδηλώνει παρά μια αγανάκτηση για την κατάσταση στην οποία μας έχουν φέρει οι ανίκανοι να διαχειριστούν σωστά τις τύχες της χώρας.

Στην πρώτη περίπτωση υπάρχει η αγανάκτηση και η παραχώρηση του δικαιώματος στον άλλο. Κοινωνική ζημιά είναι η μη εξυπηρέτηση ενός ατόμου και η παρεμπόδιση της ομαλής λειτουργίας της οικονομίας.

Στην άλλη περίπτωση, του ακυρωμένου εισιτηρίου, προκύπτει συλλογική ζημιά, γιατί σημειώνεται μείωση των εσόδων ενός μεταφορικού μέσου, με αποτέλεσμα τη χρεοκοπία του. Εκείνη, η δεύτερη περίπτωση, είναι φορτωμένη και με ένα μίσος προς αυτή την πατρίδα.

Κάτι παρόμοιο διακρίνουμε και με τις φωτιές: αδιαφορία, ανικανότητα και καταστροφή. Δεν έγιναν τυχαία οι κάτοικοι τούτου του τόπου έτσι. Δεν αποστασιοποιήθηκε ο κόσμος από το συμφέρον του τόπου του έτσι τυχαία. Οδηγήθηκε με τη συγκεκριμένη μεθοδολογία αναξιοκρατίας, κολλητών, ημετέρων, κουμπάρων, μαύρου χρήματος, ατιμωρησίας, αθέτησης δεσμεύσεων, τοποθέτησης όλων στο αρχείο, Συντάγματος που φροντίζει την παραγραφή των αδικημάτων των διαχειριστών, ειδικών νομοθετικών ρυθμίσεων και άλλων επιστημονικών μεθοδεύσεων. Δεν είναι δυνατόν να παραδεχθούμε το τυχαίο και να πιστέψουμε ότι υπάρχει τόση ανικανότητα.

Θανάσης Παριώτης, Ναύπλιο Για μια στιγμή, αγαπητέ Θανάση, λέτε να δίνουμε μεν όταν μπορούμε το χαρτάκι με τον αριθμό προτεραιότητας σε δημόσιες υπηρεσίες ή τράπεζες σε άλλον συμπολίτη μας, αλλά να μην του δίνουμε τα ακυρωμένα εισιτήρια από μέσα μαζικής μεταφοράς, γιατί στη δεύτερη περίπτωση προκαλούμε χρεοκοπία στους εν λόγω οργανισμούς; Όταν όμως το «καλύτερο Μετρό της Ευρώπης» (όπως μεγαλόστομα διαφημίζουν) δεν έχει αιρκοντίσιον και οι επιβάτες λειώνουν, τη «ζημία» του επιβάτη ποιος την πληρώνει; Ή όταν καθυστερούν τα δρομολόγια; Άλλωστε, με τη δυνατότητα να χρησιμοποιούμε τα εισιτήρια για 1.30΄ δεν μας χρύσωσαν το χάπι για την αναίτια αύξηση όλων των εισιτηρίων σε 0.80 ευρώ; Ή μήπως αν δεν χρησιμοποιούμε ακυρωμένα εισιτήρια θα γίνει κερδοφόρος ο ΟΑΣΑ;
Νοημοσύνης εγκώμιον

Αγαπητή Φοίβη Μετά την αύξηση 80% στους δικαστικούς- δηλαδή μισθός πρωτοδίκη από 1.020 ευρώ στα 2.067 ευρώ- αν ξαναδιαβάσω στην έγκριτη εφημερίδα σας να απορείτε ή να διαμαρτύρεστε γιατί σωρηδόν οι υποθέσεις μπαίνουν στο αρχείο θα θεωρήσω ότι υποτιμάτε τη νοημοσύνη των αναγνωστών σας. Κυρία Φοίβη, σας διαβεβαιώ ότι είμαστε αρκετά έξυπνοι για να καταλάβουμε τι παιχνίδι παίζεται και με ποιους πρωταγωνιστές.

ΥΓ.: Εκείνο το κλασικό: υπάρχουν δικαστές στο Βερολίνο, ισχύει;

Βασίλης Αξελής, Πελασγία, Φθιώτιδας Ααααχ, ξέρουν αυτοί πού τα δίνουν τα φράγκα, σεμνά και ταπεινά, αγαπητέ Βασίλη. Ο απατεώνας πάντα ξέρει ποιον να γλείφει για να γλιτώσει…


Μαύρο και χαριτωμένο

Αγαπητή Φοίβη!

Πώς πέρασε έτσι en passant αυτό το φτηνό και υποτίθεται αντιρατσιστικό τέχνασμα του κ. Τσίπρα με τη μαύρη κοπελίτσα;

Τι ήθελε να μας δείξει; Ότι είναι αντιρατσιστής; Κι εμείς τι είμαστε, δηλαδή;

Με το να υπογραμμίζεις προκλητικά τη διαφορετικότητα χτυπάς εκκωφαντικά το καμπανάκι του ρατσισμού. Την άλλη φορά, για να μας εντυπωσιάσει ακόμα πιο πολύ- έτσι γίνεται πάντοτε-, θα κατέβει πιο κάτω της κακογουστιάς τη σκάλα.

Θα συνοδεύεται από κάποια σε αναπηρικό καροτσάκι, για να μας δείξει πόσο ευαίσθητος είναι με τους αρρώστους!

Δυστυχώς, Φοίβη μου, το μαύρο κυριαρχεί στην εποχή μας. Μαύρα Ταμεία, μαύρες κοπέλες, μαύρες ημέρες με τον Καραμανλή, μαύρα στηρίγματα σε μερικούς.

Με μαύρες σκέψεις και με πολλή αγάπη Γ. Κομνηνός Είναι κι αυτό μια προσέγγιση, αγαπητέ Γ. Αναρωτιέμαι, όμως, αν εμφανιζόταν με ένα σούπερ μόντελ, μια κουκλάρα με χυτές γάμπες, ποιο ακριβώς καμπανάκι θα χτυπούσε ο πολιτικός ανήρ (αν και μάλλον για πολιτικό έφηβο ομιλούμε); Δεν θα χτυπούσε και τότε εκκωφαντικά το καμπανάκι του ρατσισμού της ομορφιάς; Αν πάλι εμφανιζόταν με τον άνδρα της ζωής του δεν θα χτυπούσε (έστω στα δικά σας αυτιά) το καμπανάκι της διαφορετικότητας, άρα του ρατσισμού; Το ζήτημα μερικές φορές δεν είναι τι κάνεις, αλλά πώς το κάνεις: επιδεικτικά, ύπουλα, ενοχικά, ξεδιάντροπα ή… απλώς απλά. Στο απλά δεν χτυπάς κανένα καμπανάκι.

Στα άλλα, καλό είναι να τα λύσεις με τον ψυχολόγο σου και με την ιματζμεϊκερού σου (στην Ελλάδα συνήθως κομμώτριες ή δεύτερα πιστολάκια).

ΥΓ: Και στο κάτω κάτω της γραφής, αν είμαστε αυτό που κάνουμε, ε, ο κ. Τσίπρας είναι αυτό ακριβώς που πήρε μαζί του. Κάτι μαύρο και χαριτωμένο!