[ Δρόμοι ]

Το τέλος τους…
… δεν έχει έρθει ακόμη, ας μη γελιόμαστε. Εκατομμύρια τέτοιοι δεινόσαυροι εξακολουθούν να βρυχώνται απ΄ άκρη σ΄ άκρη της γης. Όμως, αυτό το τέλος πλησιάζει γοργά. Τα μαύρα σύννεφα πυκνώνουν, καθώς στερεύει το πετρέλαιο. Οι δεινόσαυροι τρέμουν και γράφουν βιαστικά την τελευταία τους επιθυμία. Ξέρουν πως το τέλος είναι κοντά, τα σημάδια είναι αδιάψευστα: το 4Χ4 που αγοράσατε μόλις πριν από δυο χρόνια έχει χάσει απότομα τη μισή αξία του. Ναι, η οικονομία του πετρελαίου καταρρέει. Και η ανέμελη και φανταχτερή εποχή των 4Χ4 έχει τελειώσει.

Να θρηνήσουμε;…
… Να πανηγυρίσουμε; Να τρέξουμε να αγοράσουμε ένα σκούτερ; Γιατί όχι; Είκοσι χρόνια. Είκοσι χρόνια αυτά τα πελώρια και αλλόκοτα τέρατα άφηναν τα χνάρια τους πάνω στη γη, τριγυρνώντας από εδώ κι από εκεί σαν αρπακτικά χωρίς κανέναν φυσικό εχθρό, προσφέροντας μια ψευδαίσθηση δύναμης και ασφάλειας, με μια αισθητική που ήταν σαν να είχε βγει από την εποχή των σπηλαίων. Ωστόσο, τα αγάπησαν πολλοί (και πολύ). Ο Μαρκ Μόρφορντ, που έγραψε τον επικήδειό τους στην εφημερίδα «Σαν Φρανσίσκο Κρόνικλ», θυμάται πως η Φορντ ήταν εκείνη που είχε κάνει την αρχή, το 1990, προσφέροντας στη μαζική αγορά τα πρώτα 4Χ4: το «Εξπλόρερ» πούλησε 50 εκατομμύρια μέσα σε μια εβδομάδα. Ναι, υπήρχαν και άλλα 4Χ4 πριν, αλλά η Φορντ ήταν εκείνη που έπιασε πρώτη το πνεύμα της εποχής. Τώρα τρέχει πανικόβλητη με ζημίες 8,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων το πρώτο τρίμηνο. Η Τζένεραλ Μότορς βρίσκεται στην ίδια βάρκα, με ζημίες 50 δισεκατομμυρίων δολαρίων τα τρία τελευταία χρόνια. Την ίδια ώρα, οι Ιάπωνες και Γερμανοί κατασκευαστές που ήταν μέχρι τώρα κρυμμένοι στα καταφύγιά τους, βγάζουν τα μικρά οικολογικά και οικονομικά αυτοκίνητά τους στην αγορά. Η αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία βρίσκεται σε βαθιά κρίση. Δεν τη συμπονούμε (μονάχα τους χιλιάδες εργαζόμενους που θα βρεθούν στον δρόμο).

Το Χάμερ…
… Υπήρξε άραγε ποτέ ένα καταναλωτικό προϊόν που να συμβολίζει την ανθρώπινη αλαζονεία καλύτερα από αυτό; Πόσοι και πόσοι το πλήρωσαν μόνο και μόνο επειδή μπορεί να σκαρφαλώνει με κλίση 60 μοιρών μια λοφοπλαγιά ακόμη και μέσα σε καταιγίδα; Κι όμως, όλο κι όλο που το χρειάστηκαν ήταν για να πηγαίνουν με αυτό μέχρι το πάρκινγκ του κοντινότερου σούπερ μάρκετ. Όλα αυτά, τέλος τώρα. Η Τζένεραλ Μότορς προσπαθεί απεγνωσμένα να το ξεφορτωθεί. Για πρώτη φορά εδώ και χρόνια πουλιούνται περισσότερα μικρά και υβριδικά αυτοκίνητα παρά 4Χ4. Άραγε οι καταναλωτές άλλαξαν μονομιάς νοοτροπία; Ούτε λόγος. Απλώς φταίει η οικονομία. Ολοένα και περισσότεροι επιστρέφουν στα μικρά και οικονομικά αυτοκίνητα μόνο και μόνο επειδή δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς.

Το θέαμα…
… του τέλους των γιγάντων είναι πράγματι εντυπωσιακό. Οι δεινόσαυροι άφησαν τα αλαζονικά και υπερφίαλα σημάδια τους σε μια ολόκληρη εποχή (εδώ που τα λέμε, χωρίς κανέναν αποχρώντα λόγο). Η αλήθεια είναι πως τους αγάπησαν πολλοί (και πολύ). Αλλά τώρα, αντίο.