Το Πνεύμα του Τόνου

Κελί 33

Όπως και να το κάνουμε δεν είναι μήτε ευχάριστο μήτε αξιοπρεπές να μπαίνει στο «Κελί 33» ένας δεσπότης! Πρωτάκουστο βέβαια. Και φαίνεται ότι δεν αποδείχτηκε η αθωότητα του αγίου για όσα του καταμαρτύρησαν.

Ασφαλώς το αθώο ποίμνιό του θα σκανδαλίστηκε, αλλά οι περισσότερο ευλογημένοι, από τη δεξιά του, θα κάνουν παρακλήσεις για τη σωτηρία του. Ας ευχηθούμε την εξ ύψους παρηγορία του αγίου.

Σκέπτεται όμως κανείς πόσο χρήσιμη και βολική είναι η συμβουλή της Ιεραρχίας, ως άλλος Άμλετ προς την Οφηλία, να στείλουν τον κακορίζικο σε μοναστήρι.

Κάτι ξέρανε και οι Βυζαντινοί που έστελναν πρίγκιπες και αξιωματούχους σε μοναστήρια, αφού πρώτα τους βγάζανε τα μάτια.

Στην προκειμένη περίπτωση δεν χρειάστηκε τέτοια αγριότητα. Έχουμε κάπως εξημερωθεί. Ο αφηνιασμένος που έσφαξε με 21 μαχαιριές τον άτυχο καλλιτέχνη, ήταν ξένος. Οι Έλληνες, ακόμη και στον αφηνιασμό τους, είναι πιο προσεκτικοί. Με το γάντι και το κουταλάκι.

Ο δεσπότης μας όμως θα ήταν περισσότερο χρήσιμος στη φυλακή. Θα βοηθούσε πολλά από τα μαύρα πρόβατα να βρουν τον «ίσιο δρόμο» και βεβαίως θα είχε όχι μόνο την ευγνωμοσύνη τους.

Πέντε φορές νουθετεί ο Άμλετ την Οφηλία για να πάει σε μοναστήρι και να γλιτώσει από την αθλιότητα των ανθρώπων. Ξεκινάει με το περιλάλητο «Ύπαγε εις μοναστήριον» (φράση που κατάντησε σλόγκαν της αγοράς). Και συνεχίζει: «Και ως κρύσταλλος αγνή αν είσαι, και ως χιών καθαρά, δεν θα διαφύγης την συκοφαντίαν. Ύπαγε εις μοναστήριον, ύπαγε». Και παρακάτω ξανά.

Φαίνεται ότι στην υπόθεση του ιερωμένου δεν ήταν μόνο συκοφαντία. Και οι δικαστές δεν τον βρήκαν καθαρό σαν το χιόνι. Κρίμα.