[ Διαστάσεις ] «Στο τέλος, έβαλα το όνομά μου»

«Ο Όσκαρ Σίντλερ δεν ήταν άγγελος. Ήταν ένας τυχοδιώκτης. Ξέραμε πολύ καλά πως ήταν στα SS. Αλλά ήταν φανερό πως δεν μπορούσε να υποφέρει αυτά που μας έκαναν». Μίμι Ράινχαρντ, η γυναίκα που δακτυλογράφησε τη λίστα του Σίντλερ.
«Καμιά φορά αναρωτιέμαι γιατί δεν υπήρχαν κι άλλοι άνδρες σαν κι αυτόν, διατεθειμένοι να ρισκάρουν τη ζωή τους για να σώσουν Εβραίους σαν κι εμάς. Κανένας ναζιστής δεν ήταν έτσι. Γιατί ο Σίντλερ ήταν πραγματικός άνδρας». Τυλιγμένη σε ένα κομψό σακάκι, ζωντανή και άμεση, στα 93 της χρόνια, η Μίμι Ράινχαρντ χαμηλώνει το βλέμμα και κοιτάζει τα δάχτυλά της. Με αυτά τα δάχτυλα έγραψε στη γραφομηχανή της, ένα προς ένα, τα 1.200 ονόματα της περίφημης λίστας του Γερμανού επιχειρηματία, όσους έσωσε ο Σίντλερ από τα ναζιστικά στρατόπεδα. Σήμερα, η Μίμι Ράινχαρντ ζει σε ένα γηροκομείο στο Ισραήλ, αφού εγκατέλειψε πριν από λίγα χρόνια τη Νέα Υόρκη όπου είχε πάει μετά τον πόλεμο. Και μόνο όταν έκανε αίτηση για το τελευταίο της ταξίδι στο Ισραήλ έσπασε μια σιωπή 50 χρόνων αποκαλύπτοντας για πρώτη φορά στην αρμόδια ισραηλινή υπηρεσία ότι είχε εργαστεί στο εργοστάσιο του Σίντλερ. Πρώτα στο Πλάστζοου, κοντά στην Κρακοβία, κι έπειτα στο Μπρούενλιτς. Εκεί θα ταξίδευε μαζί με άλλες 300 γυναίκες για να συναντήσουν τους άνδρες τους. Από ένα λάθος, όμως, οι κρατούμενες στάλθηκαν στο Άουσβιτς. «Πιστέψαμε ότι μπήκαμε στην Κόλαση του Δάντη» διηγείται στη «Repubblica» η Μίμι Ράινχαρντ. Έπειτα, ένα σημάδι ελπίδας: «Δύο βδομάδες μετά ήρθε ο Σίντλερ. Ψηλός, εντυπωσιακός, πεισματάρης, ήταν για μας ο μεσσίας».

Η Μίμι ήραν 29 χρόνων όταν άρχισε να εργάζεται ως γραμματέας του Σίντλερ. Λίγα μαθήματα στενογραφίας που είχε κάνει στην Αυστρία και το γεγονός ότι ήξερε γερμανικά, καθώς ήταν Εβραία από την Αυστρία, της έσωσαν τη ζωή. «Δακτυλογραφούσα με τα δυο δάχτυλα, τακ – τακ. Άρχισα βάζοντας τα ονόματα των εργατών κι έπειτα εκείνα των οικογενειών τους και των φίλων τους. Η λίστα μεγάλωνε μέρα με τη μέρα ώσπου έφτασε στα 1.200 ονόματα. Στο τέλος έβαλα το δικό μου και των φίλων μου. Έτσι σωθήκαμε. Πήγαμε στο Μπρούενλιτς κι έπειτα από λίγους μήνες τελείωσε ο πόλεμος». Η Μίμι συνάντησε άλλη μία φορά στη ζωή της τον Σίντλερ. Ήταν στις αρχές της δεκαετίας του 1960 όταν πήγε στη Βιέννη για να βρει έναν συγγενή της. Καθώς περνούσε μπροστά από ένα καφέ άκουσε να τη φωνάζει κάποιος με το μικρό της όνομα. «Ήταν ο Σίντλερ, με αναγνώρισε. Καθόταν με άλλους Εβραίους που είχαν δουλέψει μαζί του». Πέρασαν τη βραδιά όλοι μαζί και στο τέλος τούς αγκάλιασε έναν προς έναν έξω από το καφέ. Στον ταξιτζή που κοιτούσε αμήχανος, εξήγησε: «Είναι οι Εβραίοι μου. Εγώ τους έσωσα!».

LΙΝΚ:

http://diastaseis.blogspot.com