[ Πρόσωπα ] Ο φύλακας άγγελος της Μπετανκούρ

Ήταν ο φύλακας άγγελος της Ινγκρίντ Μπετανκούρ. «Είμαι ζωντανή χάρις σε αυτόν», δηλώνει η Γαλλοκολομβιανή πρώην όμηρος. «Με τάισε με το κουταλάκι και μου έδωσε ξανά τη διάθεση να ζήσω».

Πρόκειται για τον 33χρονο υπαξιωματικό Ουίλιαμ Πέρες, νοσοκόμο στο επάγγελμα, έναν από τους ομήρους που απελευθερώθηκαν την περασμένη εβδομάδα, ο οποίος στήριξε ηθικά την Μπετανκούρ όταν η ομηρεία την είχε καταβάλει. Ήταν τον περασμένο Οκτώβριο. Η Μπετανκούρ δεν άντεχε άλλο την αλυσίδα που της φορούσαν γύρω από τον λαιμό 24 ώρες το 24ωρο. Δεν καταλάβαινε γιατί την έδεναν κάθε μέρα σε ένα δέντρο. Δεν μπορούσε να συνεχίσει να ζει έτσι κι αποφάσισε να σταματήσει να τρώει. Αυτό της προκάλεσε εντερικές διαταραχές, αφυδάτωση και βαριά επιδείνωση της υγείας της. Οι απαγωγείς της την κορόιδευαν, της έλεγαν ότι περίμεναν να πεθάνει για να ανοίξουν μια τρύπα και να τη θάψουν. Αλλά ο Πέρες τής είπε πως πρέπει να παραμείνει δυνατή. Βάλθηκε έτσι να την ταΐζει με το κουταλάκι: μία κουταλιά για την κόρη της, τη Μελανί, μία για τον γιο της, τον Λορέντσο, μία για τη μητέρα της, τη Γιολάντα. Της έδινε θάρρος. Και τα κατάφερε.

Μέσα σε μερικές εβδομάδες η Μπετανκούρ πήρε βάρος και μπορούσε πια να πάει μόνη της στην τουαλέτα και να πλυθεί. Αυτό ήταν δύο μήνες πριν από τη δημοσίευση της περίφημης φωτογραφίας της με άδειο βλέμμα, που έκανε τον γύρο του κόσμου. «Όλος ο κόσμος σοκαρίστηκε από τη φωτογραφία, αλλά εκείνη την εποχή η Ινγκρίντ πήγαινε ήδη πολύ καλύτερα» λέει ο Πέρες. «Η δύναμή της ήταν η δική μου και η δική μου δική της. Ήμουν κατά κάποιον τρόπο ο ψυχαναλυτής της». Τίποτα δεν προδιέθετε γι΄ αυτή τη φιλία ανάμεσα στον άνθρωπο που είχε καταταγεί στον στρατό για να βοηθήσει την οικογένειά του και τη γυναίκα που προερχόταν από τη μεγαλοαστική τάξη της κολομβιανής πρωτεύουσας. Τίποτα, εκτός από τη θρησκεία. Ο Πέρες, που είναι πεντηκοστιανός, οργάνωσε κατά τη διάρκεια της ομηρείας του μια ομάδα προσευχών και ανάγνωσης της Βίβλου. Και η Μπετανκούρ είχε καταφύγει στον Θεό από τότε που κατέβηκε στην κόλαση. Κατά τα άλλα οι δυο όμηροι δεν είχαν πολλά κοινά σημεία. Εκείνη πίστευε ότι για να βγει η Κολομβία από το αδιέξοδο και να απελευθερωθεί η ίδια και οι άλλοι όμηροι έπρεπε να αρχίσουν διαπραγματεύσεις ανάμεσα στο κράτος και τους αντάρτες. Εκείνος ήταν πεπεισμένος ότι έπρεπε να συντριβούν τα στρατιωτικά μέσα των FΑRC, ώστε να αναγκαστούν οι αντάρτες να προσέλθουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Εκείνη είχε πέσει στην παγίδα των FΑRC κηρύσσοντας την ειρήνη. Εκείνος είχε συλληφθεί συμμετέχοντας στον πόλεμο. Ωστόσο στο τέλος οι τύχες τους συνδέθηκαν.