[ Δρόμοι ]

Να πούμε…
… «Δόξα τω Θεώ!» που δεν αυξήθηκε κι άλλο ο πληθωρισμός; Ή μήπως, πριν καλά καλά το πούμε, θα αναγκαστούμε να φωνάξουμε «Βόηθα Παναγιά!»;
Αν υπάρχει…
… κάτι που δεν αρέσει στους λαούς, αυτό είναι η κοροϊδία. Και η απάτη που κάνουν οι κυβερνήσεις τους όταν υπολογίζουν τον πληθωρισμό (αυτόν που λένε δομικό), αφαιρώντας τις φουσκωμένες τιμές των τροφίμων και της ενέργειας, είναι κάτι που αφορά όλους τους λαούς. Στο κάτω κάτω δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην πληρώνει για να φάει και να μετακινηθεί. Τότε γιατί οι κυβερνήσεις δεν μετρούν αυτές τις δαπάνες στον πληθωρισμό; Πρόκειται άραγε για μια διεθνή συνωμοσία που έχει στόχο να κρύψει τις άθλιες συνθήκες ζωής των φτωχών ή να κάνει την οικονομία μιας χώρας να δείχνει πιο ρόδινη από όσο είναι πραγματικά;

Αν όλα…
… γύρω μας ακριβαίνουν τόσο πολύ και ιδιαίτερα τα τρόφιμα και η βενζίνη, τότε γιατί ο πληθωρισμός παραμένει σταθερός; Σήμερα (αύριο δεν ξέρουμε), ένα λίτρο βενζίνη κοστίζει 1,35 ευρώ κι ένα πενηντάρικο δεν φτάνει για να γεμίσει κανείς το ντεπόζιτο, ακόμη κι αν δεν έχει 4Χ4. Την ίδια ώρα, στο σούπερ μάρκετ, με ένα πενηντάρικο δεν γεμίζεις ούτε μια τσάντα. Τι είδους σταθερότητα είναι αυτή; Όμως, το αίνιγμα έχει τη λύση του και είναι απλή: Σε όλες τις χώρες, οι στατιστικές υπηρεσίες ψεύδονται ασύστολα και συστηματικά. Χειραγωγούν σκόπιμα τα μεγέθη του πληθωρισμού για να κρατούν χαμηλά το κόστος ζωής. Δισεκατομμύρια ευρώ που καταβάλλει η κυβέρνηση σε μισθούς και συντάξεις εξαρτώνται από το ύψος του πληθωρισμού. Έτσι, όταν η στατιστική υπηρεσία μιας χώρας «μαγειρεύει» χαμηλά τα νούμερα του πληθωρισμού, παραμένουν χαμηλές και οι προσδοκίες των μισθωτών και των συνταξιούχων για αυξήσεις. Ο δείκτης τιμών καταναλωτή υπολογίζεται με βάση ένα «καλάθι» αγαθών και υπηρεσιών. Με το επιχείρημα πως οι τιμές των τροφίμων και της ενέργειας υφίστανται εποχικές διακυμάνσεις, οι στατιστικές υπηρεσίες τις διαγράφουν από τα χαρτιά τους ώστε να μην αλλοιώνουν τον μακροπρόθεσμο πληθωρισμό (δομικό πληθωρισμό). Και σαν να μην έφτανε αυτό, οι εθνικές στατιστικές υπηρεσίες μηχανεύονται συνεχώς καινούργια κόλπα.

Ένα από αυτά…
… τα κόλπα αποκαλύφθηκε χάρη στον οικονομολόγο Τζον Ουίλιαμς, που έπιασε στα πράσα τον πρώην αρχιερέα της αμερικανικής κεντρικής τράπεζας Άλαν Γκρίνσπαν, όταν ήταν στις δόξες του. Τι μηχανεύτηκε ο Γκρίνσπαν; Σκέφτηκε: Τόσο πολύ που έχει ακριβύνει η μπριζόλα, σίγουρα ο καταναλωτής θα την αντικαταστήσει με χάμπουργκερ. Και είπε: Στο «καλάθι» της νοικοκυράς να μη μετριέται πια το κόστος της μπριζόλας αλλά του χάμπουργκερ. «Φυσικά, η αντικατάσταση της μπριζόλας από το χάμπουργκερ μειώνει το ύψος του πληθωρισμού», λέει ο Ουίλιαμς. «Όμως, για να ρίξουν τον πληθωρισμό, έπρεπε πρώτα να ρίξουν το βιοτικό επίπεδο, να αντικαταστήσουν δηλαδή το κόστος ζωής με το κόστος της απλής επιβίωσης. Αυτό μπορεί να μας υποσχεθεί αυτό το σύστημα: ένα χάμπουργκερ και κατόπιν ίσως μια σκυλοτροφή ή κάτι χειρότερο».