Φαινόμενα

Τρομάξτε μας, τρομάξτε μας!

Αχ, πώς μας αρέσει να ακούμε το καλοκαίρι ότι θα έχει ζέστη και τον χειμώνα ότι θα έχει κρύο σαν να πρόκειται για εξαιρετικά γεγονότα – έτσι ζούμε μονίμως σαν σε μυθιστόρημα
Τα μάθατε τα νέα; Έρχεται καύσων. Μάλιστα. Τόσο συγκλονιστικά. Και επειδή είμαστε άμαθοι, άρχισαν από τις αρχές της προηγούμενης εβδομάδας δελτία ειδήσεων και ενημερωτικές εκπομπές να μας προετοιμάζουν και να μας συμβουλεύουν. Αντιληφθήκαμε ότι θα είναι μια ξεχωριστή κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Ούτε η ΔΕΗ δεν θα τα καταφέρει να τα βγάλει πέρα. Και τα blackout κάτι σαν την τιμή του πετρελαίου. Προαναγγέλλονται, ακολουθεί σοκ στην κοινή γνώμη, κατόπιν δημιουργείται αίσθημα ανησυχίας πώς θα τα καταφέρουμε χωρίς ρεύμα σε τόσο δύσκολες ώρες, βγαίνουν οι αρμόδιοι και λένε πως το «ρεύμα είναι φθηνό στην Ελλάδα»- όπως λένε άλλοι αρμόδιοι περί τα πετρελαϊκά ότι «το πετρέλαιο είναι φθηνό ακόμη»- και το πεδίο είναι ελεύθερο και για τον καύσωνα να έλθει και να μας βρει ήδη εξοντωμένους από τον τρόμο και για το black-out που είναι «δικαιολογημένο» και αναπόσπαστο μέρος του θεάματος του τρόμου.

Κάθε χρόνο τα ίδια. Λατρεύουμε την επανάληψη. Και τον τρόμο. Τρομάξτε μας, τρομάξτε μας! Μας αρέσει. Τρελαινόμαστε. Αν δεν δούμε εκείνους τους χάρτες που δείχνουν περιοχές κατακόκκινες από την επερχόμενη κάψα, αν δεν ακούσουμε πόσο επικίνδυνο θα είναι να βγούμε στους δρόμους για ψώνια τις ώρες που ο ήλιος μεσουρανεί, αν δεν λαχταρήσουμε προκαταβολικά για το black-out που θα μας στερήσει το air-condition ώστε να το ανάψουμε στο φουλ δέκα ημέρες νωρίτερα, να κοιμόμαστε με κουβέρτα για να το ευχαριστηθούμε πριν το στερηθούμε, δεν νιώθουμε καλοκαίρι.

Μα τι έκανε ο κόσμος πριν εφευρεθούν τα κλιματιστικά, πριν υπάρξουν όλοι αυτοί οι καλοί κύριοι και οι καλές κυρίες που επί ώρες και ημέρες ολόκληρες μας δίνουν πρωτάκουστες συμβουλές, όπως να φοράμε καπέλο, να μην περπατάμε στον ήλιο και να πίνουμε νερό;

Παλαιά, προ τηλεόρασης, θα έβγαινε ο κόσμος στους δρόμους ντάλα μεσημέρι και θα πέθαινε. Δεν έχουμε ακούσει κάτι σχετικώς, αλλά θα μας το κρύβουν- άλλωστε τόσα μας έχει κρύψει η ιστορία.

Αυτό που μας αρέσει πιο πολύ απ΄ όλα όμως, είναι οι συμβουλές. Ίδιες κάθε χρόνο, όπως των μαμάδων μας που μας συνοδεύουν μια ολόκληρη ζωή: μην κάθεσαι στον ήλιο Κωστάκη… βάλε το καπέλο σου Μαρούλα… μην τρως τον άμπακο Θανασάκη,θα ξεράσεις με τόση ζέστη.

Τι θέλει ο άνθρωπος, ε; Να νιώθει πάντα παιδί, φοβισμένο, που δεν ξέρει τον κόσμο, αλλά πάντα υπάρχει κάποιος εκεί έξω να τον προσέχει.

Κάποιος σαν το μοντέλο Πετρούλα- πού τις βρίσκει το Star!- που βγήκε για να δώσει συμβουλές για τον καύσωνα με ζουζουνιστή φωνή και ανάλογη περιβολή.

Τι ωραία που έγινε η ζωή μας με την τηλεόραση! Για φανταστείτε να ερχόταν ο καύσων χωρίς κανείς να μας προειδοποιεί τουλάχιστον δύο εβδομάδες νωρίτερα κόβοντάς μας τη χολή. Α πα πα πα! Μα πώς άντεχαν οι προ τηλεόρασης χωρίς κανείς να τους λέει ότι τον χειμώνα κάνει κρύο και το καλοκαίρι κάνει ζέστη, ε; Πώς άντεχαν χωρίς να έχουν τον απόλυτο έλεγχο του… καιρού (του κακού τους, φυσικά, γιατί του κανονικού καιρού ουδείς έχει τον έλεγχο, απλώς παριστάνουμε ότι γνωρίζουμε, προβλέπουμε, προγραμματίζουμε, γιατί αυτό ταιριάζει στην αγορά).


Πώς να αντέξεις τόση ζέστη;

Έτσι συμβουλεύουμε κι εμείς να μείνουν μέσα οι ηλικιωμένοι να δουν τη χιλιοστή επανάληψη του «Ρετιρέ», να νοσταλγήσουν τα παλιά, να δουν και οι γυμνασιόπαιδες τα ριψοκίνδυνα ρεπορτάζ Μυκόνου του Star και τα κοντινά πλάνα στα οπίσθια κυριών για να καλλιεργήσουν το… πνεύμα τους και οι υπόλοιποι- οι παραγωγικές ηλικίες που λέμε- να τρέξουν στις τράπεζες να πάρουν διακοποδάνειο και ας γονατίσουν τον χειμώνα προσπαθώντας να το ξεπληρώσουν, γιατί πώς να αντέξει ο τρομαγμένος άνθρωπος τόση ζέστη, ε; Πώς; Και έρχεται.

Έρχεται. Να τη. Προ των πυλών. «Κύμα», λένε οι ειδικοί, το βλέπουμε εμείς. Μπρρρρρ! Τι τρομάρα κι αυτή! Να ανάψουμε λαμπάδα στο μπόι μας έτσι και σωθούμε και φέτος.