[ Δρόμοι ]

Είτε καλός…
… είτε κακός είναι ο καιρός, υπάρχουν κάποιοι που είναι πάντα ευχαριστημένοι. Τους βρίσκουμε παντού. Και σαν να μην τους φτάνει η τακτική και καθημερινή παρουσία τους στην τηλεόραση και τις εφημερίδες, συχνά ξεφυτρώνουν μπροστά μας εκτάκτως, για να μας χαλάσουν χωρίς κανέναν δισταγμό τα σχέδια, αναγγέλλοντας έναν καύσωνα, μια θεομηνία. Μιλιούνια μετεωρολόγοι μαυρίζουν κάθε μέρα το σώμα της ζωής μας σαν μυρμήγκια (δεν γλιτώνουν από αυτούς ούτε οι κωφάλαλοι). Τι μας νοιάζει αν χιονίζει στο Πεκίνο κατακαλόκαιρο ή αν άνοιξαν οι καταρράκτες του ουρανού στο Μπιαρίτς;

Το ερώτημα…
… είναι: Γιατί ο κακός μας ο καιρός έφτασε να μπαίνει πιο συχνά στα πρωτοσέλιδα ακόμη και από τις κοινωνικές ή τις πολιτικές ειδήσεις; Υπάρχει εδώ ένα παράδοξο, που το επισήμανε ο Ροζέ Πολ-Ντρουά στην εφημερίδα «Λε Μοντ». Οι κοινωνίες μας είναι τεχνολογικές, ελεγχόμενες και κλιματισμένες όσο ποτέ άλλοτε. Κανονικά θα έπρεπε να αδιαφορούν για τις μεταπτώσεις του καιρού, βρέξει χιονίσει. Φαίνεται όμως πως υπάρχουν όρια στη λειτουργία τους. Λίγο παραπάνω χιόνι, λίγη παραπάνω ζέστη, κι όλα κολλάνε. Ο καύσωνας τρελαίνει τα συστήματα. Δεν αντέχουν τις αναταράξεις. Μπερδεύονται λες και είναι το τέλος του κόσμου. Πολλοί άτεγκτοι σοφοί δείχνουν τις αλλαγές που έχει υποστεί το κλίμα. Και οι περισσότεροι από αυτούς, δικαίως ή αδίκως, ρίχνουν σε εμάς το φταίξιμο. Να λοιπόν που η μετεωρολογία εγκαταλείπει τον κόσμο των μαθηματικών συναρτήσεων και μπαίνει στον κόσμο της πολιτικής: γιατί μας υπαγορεύει μια σειρά από επιλογές στη ζωή μας, που έχουν να κάνουν με την κοινωνία, τον πολιτισμό, τα ήθη, τη βιομηχανία, τη γεωργία. Πώς να μην υποψιαστούμε πως όλες αυτές οι ανησυχίες της, βάσιμες ή όχι, ίσως να μην είναι παρά μια καλά σχεδιασμένη συνωμοσία για να καταλάβουν οι μετεωρολόγοι την εξουσία;

Ένα κίνημα…
… των μετεωρολόγων; Όλα δείχνουν πως είναι επικείμενο. Στον ψυχολογικό πόλεμο, η μετεωρολογία έχει ήδη βγει κερδισμένη. Στους θεσμούς και στη λήψη των αποφάσεων, ο πόλεμος μαίνεται ακόμη. Για να σώσουμε τον πλανήτη, μάς λένε από εδώ κι από εκεί, πρέπει να φροντίσουμε για το κλίμα. Τα «συννεφάκια» που κάποτε έμπαιναν στην τελευταία και τώρα μπαίνουν στην πρώτη σελίδα, δεν είναι παρά μόνον η αρχή. Δεν θα αργήσουν να μας επιβάλουν πολύ αυστηρότερα μέτρα από την κάρτα καυσαερίων. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς σπουδαίος μετεωρολόγος για να εκδώσει μια αναγγελία θυέλλης στην καθημερινή μας ζωή.

Οι μετεωρολόγοι…
… θα γίνουν πράγματι οι αυριανοί πολιτικοί; Θα ζητάμε άραγε από τους μελλοντικούς υποψήφιους βουλευτές ένα ελάχιστο εγγυημένο κλίμα; Δεν αποκλείεται. Χωρίς μεγάλες προσδοκίες πάντως. Πιθανότατα θα είναι τόσο «εγγυημένο» όσο και το ελάχιστο «εγγυημένο» εισόδημα που μας υπόσχονται οι πολιτικοί. Γιατί τίποτα δεν διαφθείρει τόσο όσο η εξουσία. Τότε θα μπορέσουμε να πάρουμε την εκδίκησή μας, όταν οι αδιάφθοροι μετεωρολόγοι που σήμερα δυναστεύουν τη ζωή μας θα κολυμπήσουν στα θολά νερά της πολιτικής.