Ημερολόγιο συνόρων Η καλοκαιρινή εισβολή των εσωρούχων
Διαφήμιση των σλιπ Βikkembergs. «Αγοράζοντας ένα επώνυμο σλιπάκι, είναι ο πιο εύκολος τρόπος για να έχεις πρόσβαση στο φιρμάτο ρούχο. Η στάμπα που βγαίνει έξω από το παντελόνι, εντυπωσιάζει περισσότερο από τη ζώνη. Οι νέοι άνδρες ονειρεύονται να γίνουν σέξι σαν τους αθλητές της διαφήμισης. “Εάν δεν είμαι σαν και αυτόν, μπορώ να του μοιάζω αγοράζοντας το ίδιο εσώρουχο”, σκέφτονται» λέει ο Dirk Βikkembergs
Τις είχα δει πρόσφατα στην Ιταλία. Παντού γιγαντοαφίσες με γυμνούς άνδρες που διαφημίζουν επώνυμα εσώρουχα. Προχθές διάβασα ότι η μόδα εξαπλώνεται με γοργούς ρυθμούς σε όλη την Ευρώπη. Οι ειδικοί μιλούν για το πιο trendy γεγονός της χρονιάς. Μια πραγματική εισβολή των ανδρικών επώνυμων εσωρούχων και του ανδρικού γυμνού. Τα επώνυμα σλιπάκια κάνουν τρελές πωλήσεις, από την Ιταλία μέχρι τη Ρωσία.
Ματσό και άτριχος. Διαχρονικά, το ανδρικό γυμνό σημαίνει, πρώτα απ΄ όλα, εξουσία. Δεν είναι τυχαίο που ο Μουσολίνι είχε γεμίσει το Foro Romano με εικόνες γυμνών ανδρών.
Άλλο πράγμα βέβαια το ανδρικό γυμνό του Μουσολίνι και άλλο εκείνο του Βikkembergs και του Calvin Κlein. Αν το δεις από κοινωνιολογική σκοπιά, η φετινή εισβολή του ανδρικού γυμνού και των ανδρικών εσωρούχων, ίσως έχει να κάνει με την προβολή της αρρενωπότητας και την επιβεβαίωση του ανδρικού ρόλου. Ίσως να συμβαδίζει και με το πνεύμα της εποχής για «Νόμο και Τάξη». Οι γυμνοί άνδρες που διαφημίζουν τα επώνυμα σλιπάκια είναι μπρατσάτοι και έχουν ύφος ματσό. Και ταυτόχρονα είναι άτριχοι.
Γιατί όσο ματσό και αν είναι, ο ιδανικός άνδρας της εποχής μας δεν διαθέτει τρίχες. Ούτε πάνω στους ώμους ούτε πάνω στην κοιλιά ούτε πάνω στην καρδιά. Το σώμα του είναι λείο σαν μετάξι και σαν χέλι. Οι ανδρικές τρίχες φοβίζουν. Παραπέμπουν στην εικόνα ενός άνδρα αυταρχικού και δυνάμει βίαιου, όπως εκείνος που δέσποζε τη δεκαετία του ΄50 και του ΄60. Έτσι, μαζί με την τρίχα ο άνδρας χάνει, υποτίθεται, την επιθετικότητα και την αυταρχικότητά του. Προβάλλει τον ναρκισσισμό του και «παίζει» με τα παραδοσιακά σύνορα που χωρίζουν τα δύο φύλα. Όλα σήμερα είναι trans…
«Όσο ματσό και αν είναι, ο ιδανικός άνδρας της εποχής μας δεν διαθέτει τρίχες. Ούτε πάνω στους ώμους ούτε πάνω στην κοιλιά ούτε πάνω στην καρδιά. Το σώμα του είναι λείο σαν μετάξι και σαν χέλι. Οι ανδρικές τρίχες φοβίζουν»
«Το κόκαλο του Κόμματος». Τώρα που το κείμενο με παρέσυρε ώς εδώ, για ένα θέμα που δεν κατέχω και τόσο καλά, θέλω να πω δυο λόγια για τις τρίχες και τα μαλλιά. Σε όλους τους πολιτισμούς τα μαλλιά αποτελούν σημαντικό κομμάτι της γλώσσας του σώματος. Ο Σαμψών χρωστούσε την υπέροχη σωματική του δύναμη στα μακριά του μαλλιά. Όταν έχασε τα μαλλιά του, έχασε και τη δύναμή του. Οι Ρωμαίοι έκοβαν τα μαλλιά στους φυλακισμένους, στις μοιχαλίδες και στους προδότες. Στην εποχή της Ιεράς Εξέτασης, στις μάγισσες έκοβαν τα μαλλιά πριν τις κάψουν ζωντανές, επειδή θεωρούσαν ότι από εκεί πήγαζε η καταστρεπτική τους δύναμη. Το ξυρισμένο κεφάλι είναι ταυτόχρονα σύμβολο ταπείνωσης, θρησκευτικής αφοσίωσης και επιθετικότητας. Είναι σύμβολο υποταγής στον Θεό για τους ασκητές και τους βουδιστές μοναχούς. Στην Αγγλία έγινε σήμα κατατεθέν των νεοναζί. Για να γίνει πρόσφατα μόδα, που δεν έχει καμία σχέση με τους skinheads. Πάντα τα μαλλιά «μιλούν» μια γλώσσα που τα ξεπερνά. Κάθε επανάσταση ή αντεπανάσταση έφερνε και το δικό της στυλ μαλλιών: πότε μακριά και πότε κοντά. Οι τυραννίες, όμως, διατηρούν μια «αποκλειστική» σχέση με τα μαλλιά.
Στην Αλβανία του Ενβέρ Χότζα ήταν απαγορευμένα τα μακριά μαλλιά και το μούσι. Ο νέος άνθρωπος, όπως εικονιζόταν στις γιγαντοαφίσες του καθεστώτος, ήταν πολύ καλά ξυρισμένος και είχε κοντά μαλλιά. Η φροντίδα για τα μαλλιά, γενικώς, θεωρούνταν «αστικό κατάλοιπο». Το Κόμμα έδινε οδηγίες για την κόμμωση του νέου ανθρώπου: το μήκος των μαλλιών, το μέγεθος της φαβορίτας, που δεν
Ιnfo
Cunnington, C. Willett, Ρ. Cunnington, Τhe Ηistory of Underclothes, Dover Ρublications.
Charles Α., De Αnfrasio R., Τhe Ηistory of Ηair, Μediterran Ρress
έπρεπε να περάσει το λεγόμενο «κόκαλο του Κόμματος». Η τραγική ειρωνεία ήταν ότι, την ίδια στιγμή, δέσποζαν παντού τα πορτρέτα του Μαρξ και του Ένγκελς, οι οποίοι είχαν τόσα πολλά μαλλιά και μακριά μούσια, που θα μπορούσαν να καλύψουν… όλη την επιφάνεια της Αλβανίας.
Σκεφτείτε, λοιπόν, εμάς τους μαθητές, την ώρα του μαθήματος του μαρξισμού-λενινισμού, να ακούμε για το «σοσιαλιστικό κούρεμα» υπό τα βλέμματα του Μαρξ και του Ένγκελς που μας έβλεπαν, υπερμαλλιαροί και μουσάτοι, από τα πορτρέτα τους, κρεμασμένα στον τοίχο της τάξης. Γεγονός είναι ότι κάθε φορά που το καθεστώς ασχολιόταν ιδιαιτέρως με τα μαλλιά, πλήθαιναν οι φυλακίσεις και οι εξορίες. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει σήμερα στη Βόρεια Κορέα. Τα ίδια, λίγο ώς πολύ, συμβαίνουν στο Ιράν. Πέρσι, τέτοιον καιρό, στην Τεχεράνη συνελήφθησαν εκατοντάδες νέοι άνδρες επειδή είχαν μακριά μαλλιά. Η ανακοίνωση των Φρουρών της Επανάστασης έγραφε: «Όλοι οι νέοι που χτενίζονται σύμφωνα με τη δυτική μόδα, φορούν κοντομάνικα πουκάμισα ή απρεπή παντελόνια, θα συλληφθούν και θα αφεθούν ελεύθεροι μόνο όταν αποκαλύψουν το όνομα του κομμωτή τους». Η «φροντίδα» των τυραννικών καθεστώτων για τα μαλλιά είναι κομμάτι του απόλυτου ελέγχου της ατομικής αυτονομίας των υπηκόων τους. Εάν δεν έχεις το δικαίωμα να αποφασίσεις ούτε για τα μαλλιά σου, σημαίνει ότι δεν ανήκεις στον εαυτό σου. Από εκεί και πέρα, οι ανθρώπινες κοινωνίες είναι έτσι φτιαγμένες που συχνά μια τρίχα χωρίζει την ελευθερία από την τυραννία, την αξιοπρέπεια από την ταπείνωση, την κωμωδία από την τραγωδία…
LΙΝΚ:











