[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Η μελωδία της ευτυχίας

Το θερμόμετρο ευτυχίας μας βγάζει σε πολύ χαμηλή σειρά ευτυχίας τους Έλληνες. Οι Δανοί είναι πρώτοι, πράγμα που μας δημιουργεί μεγάλη αμηχανία, διότι πιστεύουμε γενικά ότι οι Σκανδιναβοί ναι μεν τα έχουν όλα, αλλά τους λείπει η ευτυχία. Την οποία ευτυχία την είχαμε εμείς, κατά παράδοξο τρόπο, την εποχή που μας έλειπαν πολλά. Φαίνεται, λοιπόν, ότι η ευτυχία έχει αρχίσει να γίνεται κάπως πιο περίπλοκη, αφού τη διαθέτουν οι Δανοί μαζί με πολλά άλλα, τη στιγμή που λείπει από εμάς μαζί με πολλά άλλα. Ενώ ήταν ένα είδος αέρα που τον ανάσαινες μαζί με τη φτώχεια και σου αρωμάτιζε την ανάσα πριν εφευρεθούν οι μέντες, τώρα μοιάζει με τυρί που το αλείφεις στο ψωμί σου όταν καταλάβεις ότι παχαίνει το βούτυρο.

Χάνει το μυστήριό της, παύει να είναι άυλο συστατικό απλών πραγμάτων, αποκτά χρώματα και υφή, παίρνει θάρρος και βγάζει γλώσσα. Και ομολογεί ότι όσο πιο όμορφο περιβάλλον τής εξασφαλίζεις τόσο εκείνη θα σε επισκέπτεται, κι όσο πιο καλά σχολεία έχουν τελειώσει οι φίλοι σου τόσο πιο απολαυστικοί θα είναι στην παρέα και θα σου δίνουν χαρά και ικανοποίηση, πράγμα που θα συμβαίνει και στα παιδιά σου. Κι όσο πιο πολύ εμπιστεύεσαι το κράτος σου τόσο πιο ήσυχος θα κοιμάσαι, κι όσο πιο ευγενικά σου φέρονται οι γύρω τόσο καλύτερα θα περνάς, κι όσο σέβεσαι τον διπλανό σου και δεν είσαι γεμάτος δυσπιστία και καχυποψία τόσο θα σε σέβονται και θα ευχαριστιέσαι, κι όσο φροντίζεις τα κοινά θα σε φροντίζουν κι εκείνα, αφού δεν μπορείς να βάλεις τον εαυτό σου και τη φαμίλια σου σε μια σχεδία και να βγεις στα διεθνή ύδατα. Εν ολίγοις, πάει, χάλασε κι η ευτυχία…