Μουσική

Ιστορίες για αρκούδες, χαίτες και οικολογικό ροκ

Ιστορίες για… αρκούδες και άλλα ροκ θεριά διηγήθηκαν οι μουσικοί των Def Leppard και των Whitesnake, λίγες ώρες πριν ανέβουν στη σκηνή για μια χαρντ-ροκ συνάντηση μπροστά σε ελληνικό κοινό.

Η περιοδεία τούς βρίσκει μαζί στον δρόμο, έχοντας το καθένα από τα δύο συγκροτήματα σημαντικές πορείες από τη δεκαετία του ΄70, όταν ξεκίνησαν σε σκληρά τοπία του ροκ, με ήχο μεταλλικό και χαρντ, έτσι όπως φιλτράρεται από το αγγλικό τους φλέγμα και το glam στυλ σε παίξιμο και χαίτες που ανεμίζουν.

Αυτό είναι ροκ και…

φαίνεται.

«Στο σπίτι του Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ»- είπε χτες ο Νταγκ Όλντριτς των Whitesnake, ο οποίος έχει γράψει πολλά από τα κομμάτια του καινούργιου τους «Good Τo Βe Βad» άλμπουμ- «σε κάτι δάση στη Νεβάδα, ηχογραφούσαμε τα τραγούδια, όταν ακούσαμε τη γυναίκα του Ντέιβιντ να μας φωνάζει τρομοκρατημένη από το σαλόνι. Είχε μπει μια αρκούδα μέσα στο σπίτι. Πήγε στο ψυγείο κι έκανε τις βόλτες της στην πισίνα. Ήταν μια διαφορετική εμπειρία ηχογράφησης μπορώ να πω».

Ο Όλντριτς συνέχισε να αναπτύσσει το θέμα για τις συνήθειες της αρκούδας στην Νεβάδα και λίγο ήθελε η συνέντευξη να εξελιχθεί σε ντοκιμαντέρ για τα ζώα, αν οι Def Leppard δεν έπαιρναν τον λόγο. Το τελευταίο έργο τους, «Songs From Τhe Sparkle Lounge», δικαιώνει τη φήμη τους, γι΄ αυτούς τουλάχιστον που εκτιμούν και υποκλίνονται σε αυτόν τον ήχο και το ταλέντο των μουσικών που παίζουν. Επίσης, το

ΙΝFΟ

Def Leppard, Whitesnake, σήμερα στο Στάδιο Καραϊσκάκη. Οι πόρτες ανοίγουν στις 19.00, η συναυλία αρχίζει στις 20.00. Εισιτήρια 40 ευρώ και στα ταμεία του γηπέδου πριν από τη συναυλία.

«Sparkle Lounge» (το αστραφτερό σαλόνι) υπάρχει στ΄ αληθεια:

είναι ένα μέρος στα παρασκήνια, διαμορφωμένο με λίγα όργανα, για να προβάρει το γκρουπ καινούργια τραγούδια. Το διευκρίνισε ο Τζο Έλιοτ ο ίδιος, ο τραγουδιστής τους. Οι Def Leppard τοποθετήθηκαν και οικολογικά με αφορμή την πρωτοβουλία της Cultural Αction «Ανακύκλωση in concert». «Πάντα φροντίζουμε να ανακυκλώνουμε και είναι μια καλή ευκαιρία με την πρωτοβουλία αυτή να δραστηριοποιηθεί το κοινό. Άλλωστε, ο καλλιτέχνης μπορεί να πλησιάσει τους νέους περισσότερο από τον πολιτικό. Μία συνέντευξη του Μπόνο, για παράδειγμα, θα διαβαστεί περισσότερο από μία του Αλ Γκορ, ακόμη κι αν λένε τα ίδια πράγματα…».