Περιοδικά

Οι ποιητές είναι εδώ!

«Εγώ επιστρέφω βιαστικά/ σφίγγοντας στο χέρι αναρχικούς/ χάρτες στη μεγαλόπρεπη σπηλιά/ του άβατου μεγαλείου μου» (Στίχοι του Λευτέρη Πούλιου από το ποίημά του «Σιργιάνι» που δημοσιεύεται στην «Ποιητική») Άλλαξε ο Βλαβιανός κι έβαλε τα ρούχα τουκάπως- αλλιώς… Νέο περιοδικό για την ποιητική τέχνη από τις Εκδόσεις Πατάκη, η «Ποιητική», με διευθυντή τον Χάρη Βλαβιανό που έως πριν από λίγο καιρό ήταν διευθυντής της «Ποίησης» των Εκδόσεων Νεφέλη. Λογικό είναι να υπάρχουν ομοιότητες στα δύο περιοδικά: επιλεγμένη ελληνική και ξένη ποίηση. Ενδιαφέροντα δοκίμια, διαφωτιστική κριτική. Η σελιδοποίηση του νέου περιοδικού καθαρότερη, συντείνει στο ευχάριστο διάβασμα. Οι Έλληνες ποιητές, λοιπόν, είναι εδώ. Είτε με ποιήματα: Ευγένιος Αρανίτσης, Ζέφη Δαράκη, Κώστας Μαυρουδής, Λευτέρης Πούλιος, Γιώργος Μπλάνας, Χάρης Βλαβιανός, Μαρία Τοπάλη, Θάνος Σταθόπουλος, Φοίβη Γιαννίση, Δήμητρα Κωτούλα, Κατερίνα Ηλιοπούλου, Ναταλία Κατσού, Γιώργος Κοροπούλης. Είτε με δοκίμια: Γιώργος Βέλτσος (Ποίηση και πολιτική απαίτηση), Δημήτρης Ελευθεράκης (Σχεδιάσματα για τον Νίκο Εγγονόπουλο), Χάρης Ψαράς (Η ειλικρίνεια του ποιητή και η λάμψη του στίχου).

Στην ξένη ποίηση να σημειωθεί, μεταξύ άλλων, η μετάφραση από τον Γιώργο Μπλάνα του «Ουλαλούμ και άλλα ποιήματα» του Έντγκαρ Άλλαν Πόε και η δημοσίευση- σε μετάφραση της Θάλειας Μελλή- Χωλ – ολόκληρης της νέας συλλογής «Σαγήνη» της κορυφαίας σύγχρονης Βρετανίδας ποιήτριας Κάρολ Αν Ντάφι.

Στις ευχάριστες εκπλήξεις του πρώτου τεύχους της «Ποιητικής», η απόδοση στα νέα ελληνικά πέντε λυρικών ποιητών (Πίνδαρος, Καλλίνος, Τυρταίος, Αρχίλοχος, Σαπφώ) από τη σπουδαία ποιήτρια Δήμητρα Χριστοδούλου.

Κι ένα δόλωμα για να διαβαστεί το δοκίμιο του Σουηδού ποιητή, πεζογράφου και πανεπιστημιακού καθηγητή Λαρς Γκούνταφσον «Συνηγορία υπέρ της ποίησης»: «… Ενώ η φυσική συνοψίζει μια εμπειρία έτσι ώστε να ισχύει για όλους, η ποίηση δεν μπορεί να φιλοδοξεί παρά να ισχύει για κάποιον. Εάν ο ποιητής προσπαθήσει να επιτύχει κάτι άλλο γίνεται ρήτορας. Στην πραγματική ποίηση δεν υπάρχουν καθολικές γενικότητες».

ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛOΣ: Στο έργο, στην προσωπικότητα και στη συμβολή στην πολιτιστική ζωή μας του Κώστα Γεωργουσόπουλου- με αφορμή τα εβδομηντάχρονά του- είναι αφιερωμένο εξ ολοκλήρου (183 σελίδες) το εξαιρετικό περιοδικό «Εμβόλιμον».

Προσωπικότητες απ΄ όλους τους χώρους- και πώς αλλιώς για έναν «καθολικό διανοούμενο»- αποτιμούν τη δουλειά και την προσφορά του στο θέατρο, στην ποίηση, στη μετάφραση, στη δοκιμιογραφία και στη διδασκαλία. Λίγοι από τις δεκάδες του τιμούν τον ακάματο γείτονα εδώ στις σελίδες των «ΝΕΩΝ»: Μιχάλης Λιάπης, Ευάγγελος Βενιζέλος, Απόστολος Κακλαμάνης, Μίκης Θεοδωράκης, Γιάννης Μαρκόπουλος, Ελένη Καραΐνδρου, Γιάννης Καψής, Ασπασία Παπαθανασίου, Άννα Συνοδινού, Σπύρος Ευαγγελάτος, Άννα Βαγενά, Γιάννης Βαρβέρης, Αλέξανδρος Αργυρίου, Κική Δημουλά, Μ. Γ. Μερακλής, Γιώργος Δουατζής, Γιώργης Γιατρομανωλάκης, Νάσος Βαγενάς, Χριστόφορος Αργυρόπουλος. Λίγες γραμμές μόνο από το συγκινητικό κείμενο της Δημουλά για τον Γεωργουσόπουλο: «Ρήτορας αδίστακτος και η ειλικρίνειά του, όταν κρίνει γεγονότα, συμπεριφορές, κείμενα, θεατρικά έργα ή φαινόμενα ηθικής ασυναρτησίας. Την ευθύνη της αντικειμενικότητάς του τη σηκώνει ο ίδιος, εντελώς αδιάφορος για τις ψήφους που χάνει. Η αφοσίωσή του στο θέατρο έχει δώσει σελίδες που δεν υπηρετούν απλώς την πληροφόρηση, αλλά την ενδύουν με ευφυΐα, με ταλέντο αναλυτικό και συνθετικό. Κρίνει εποχές, συγγραφείς, ηθοποιούς, πολλαπλότητες προθέσεων και εννοιών αλλά και άλλες περιφερειακές με ειδική σημασία φωνές, σιωπές και παρουσίες, αφανή συμπληρώματα της ατμόσφαιρας».

Πολλοί έχουμε μάθει πολλά από τον Κώστα Γεωργουσόπουλο. Να ΄ναι καλά.

ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ. Σε έναν από τους σημαντικότατους Έλληνες ποιητές, τον Μίλτο Σαχτούρη (1919-2005) είναι αφιερωμένο το νέος τεύχος της «Οδού Πανός». Το αφιέρωμα (114 σελίδες) αρχίζει με λεπτομερή εργοβιογραφία σε ρέον κείμενο της Αγάθης Μαρκάτη και συνεχίζεται με εργασίες συνεργατών που συνεισφέρουν με αναλύσεις, κρίσεις, αφηγήσεις και μνήμες. Το 1937 ο εύπορος πατέρας του τον πιέζει να ξεκινήσει σπουδές στη Νομική, πράγμα που κάνει. Το 1939 πεθαίνει ο πατέρας και ο Μίλτος «αποδεσμεύεται». Το απόσπασμα από την εργοβιογραφία:

«”Ή ο θάνατος ή θα έβγαινα ποιητής”. Ζει στο εξής, κυρίως, από την πατρική περιουσία. “Είχα σκοπό ότι δεν θα κάνω τίποτε άλλο”. Πράγματι, δεν έκανε ποτέ κάποιο βιοποριστικό επάγγελμα και, αφού η κληρονομιά του εξανεμίσθηκε, εξασφάλιζε, προς τα τέλη του, τα προς το ζην από τη λιγοστή σύνταξη του υπουργείου Πολιτισμού, από τα δικαιώματα των βιβλίων του- “κάτι ψιχία, μόνον για καφέ και ταξί”- και από αυθόρμητες χορηγίες φίλων του».

ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ

Ποιητική: Π. Τσαλδάρη (πρώην Πειραιώς) 38, Αθήνα1 04 37, τηλ. 21
0-3650.000.

Εμβόλιμον: Άσπρα Σπίτια Βοιωτίας Τ.Κ. 320 03, τηλ. 22670.421
50.

Οδός Πανός: Διδότου 39, Αθήνα- 106 80, τηλ. 210-
361 6.782. 1