Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Υποκρισία: Άρατε πύλας!

Προς Φοίβη Αθηναίου, Άφωνη έμεινε πρόσφατα η πάντοτε έτοιμη να συγκλονιστεί κοινωνία από δύο γάμους. Είμαι αρκετά μεγάλος και είναι βαθιά ριζωμένες μέσα μου ιδέες και αντιλήψεις, για να επικροτήσω απλά και αβασάνιστα την ένωση- και με τα δεσμά του γάμου μάλιστα- δύο ατόμων του ιδίου φύλου. Από την άλλη, οι εποχές αλλάζουν και είμαστε υποχρεωμένοι να τις ακολουθούμε. Οι κοινωνίες, όλο και πιο εύκολα τώρα, αποδέχονται καταστάσεις που παλαιότερα ούτε κατά διάνοια θα μπορούσαν, όχι να αποδεχθούν, αλλά ούτε να θέσουν σε συζήτηση.

Γάμος μεταξύ ομοφύλων λοιπόν; Γιατί όχι, θα έλεγα, συγκρατημένα έστω.

Σημαντική κατάκτηση της παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας είναι και ο σεβασμός των ανθρώπινων δικαιωμάτων σε όλο και μεγαλύτερη κλίμακα. Η κατανόηση της διαφορετικότητας του άλλου και η ελευθερία στη διαχείριση της προσωπικής του ζωής είναι προ πολλού κατοχυρωμένα. «Μα, είναι ομοφυλόφιλος!», θα μου πείτε. Και λοιπόν; Ο άνθρωπος αυτός δεν εργάζεται, δεν πληρώνει φόρους και εισφορές στα ασφαλιστικά του Ταμεία; Υπάρχει καμιά διάκριση σε αυτό; Ποιος είναι, λοιπόν, αυτός που νομιμοποιείται να του επιβάλει με ποιον θα συγκατοικήσει και με ποιον θα κοιμηθεί; Και, αφού είναι έτσι, γιατί θα πρέπει να ντρέπεται και να κρύβεται μια ζωή; Γιατί να μην μπορεί να ζήσει σαν άνθρωπος και να κυκλοφορήσει ελεύθερος; Με βάση ποια λογική ο ερωτικός του σύντροφος, που έχει συνεισφέρει στη δημιουργία κοινής περιουσίας, να μην μπορεί να κληρονομήσει και να συνταξιοδοτηθεί;

Ναι, αλλά ο γάμος είναι μυστήριο, θα αντιτείνουν κάποιοι. Ο Θεός ευλόγησε την ένωση του άνδρα με τη γυναίκα με στόχο τη δημιουργία οικογένειας και την τεκνοποιία υπό το πρίσμα του αυξάνεσθε και πληθύνεσθε. Ο πολιτικός γάμος όμως, αν δεν κάνω λάθος, δεν ενέχει κανένα μυστήριο. Δήλωση συμβίωσης είναι ενώπιον της δημοτικής αρχής, που έχει ωστόσο νομική ισχύ και κατοχυρώνει όλα εκείνα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που η Πολιτεία έχει θεσπίσει και για τον θρησκευτικό γάμο.

Ας αφήσουμε τις υποκρισίες, λοιπόν, κι ας σεβαστούμε την ελεύθερη βούληση των συνανθρώπων μας, όποια κι αν είναι αυτή, εφ΄ όσον δεν ενοχλούν.

Δεν μας πέφτει λόγος στο κάτω κάτω, βρε αδερφέ! Τώρα, εάν η κυβέρνηση έχει αντίθετη άποψη, ας αναλάβει την πρωτοβουλία να νομοθετήσει σχετικά – αναλαμβάνοντας παράλληλα και το ρίσκο μιας καταδίκης από τα ευρωπαϊκά δικαστήρια- κι ας πάψει να ψάχνει σανίδα σωτηρίας κρυπτόμενη πίσω από τη διάτρητη τήβεννο του όποιου κ. Σανιδά.

Νίκος Ντακάκης, Ρέθυμνο Αντιτείνω απλώς στίχους του ποιητή Νάνου Βαλαωρίτη, αγαπητέ Νίκο: «Πολιορκούμεθα λοιπόν/ Πολιορκούμεθα από ποιον/ Από σένα κι από μένα απ΄ τον τάδε και τον δείνα/ Πολιορκούμεθα στενά/ Από σύνορα, τελωνεία, ελέγχους διαβατηρίων, την Ιντερπόλ, τη στρατιωτική/ Αστυνομία, τα τανκς, τη ρητορεία, τη βλακεία,/ Απ΄ τα παράσημα, τις στολές, τους εκφωνηθέντας λόγους/ Τις υποσχέσεις, τις ψευτιές, την κουτοπονηριά/ Τη δήθεν αγανάκτηση των ιθυνόντων, την υποκρισία/ Την τηλεόραση, τη ραδιοφωνία, τα σαπούνια, τ΄ απορρυπαντικά…»
Γκντόοοονγκ κάνει ο εκσυγχρονισμός

Αγαπητή Φοίβη, Επειδή σας έχω συλλάβει επανειλημμένα να λοιδορείτε τη «νεοδεξιά επανίδρυση» του κράτους, σας ενημερώνω ότι μετά την Αγροφυλακή, πρόσφατα την Αγορανομία, στα σκαριά είναι η επανίδρυση των αλήστου μνήμης ΤΕΑ, για να κλείσει με επιτυχία ο τόσο αναγκαίος εκσυγχρονισμός του κράτους…

Να πούμε και εις άλλα με υγεία;

Βασίλης Αξελής, Πελασγία Να πούμε και πού είσαι ακόμη με τους σεμνούς και ταπεινούς, με το ανέκδοτο της «μηδενικής ανοχής στη διαφθορά», αγαπητέ Βασίλη. Ή και, μη χειρότερα…


Μerci, cheri

Αγαπητή Φοίβη Διάβασα σήμερα την επιστολή της κ. Μάρας Σωτ., που πολύ καλά έκανε και ανέφερε ότι πολιτικοί όπως ο κ. Σημίτης (και όχι μόνο, προσθέτω εγώ), μας θέλουν να γίνουμε «γιέσμαν» των ισχυρών και μάλιστα ανέφερε ότι και οι «μικροί» πρέπει να έχουν φωνή.

Αυτό το τελευταίο είναι πολύ σημαντικό και, αν δεν κάνω λάθος, και μια άλλη αναγνώστριά σας από το εξωτερικό είχε μιλήσει για το ίδιο πράγμα. Για τη φωνή των λίγων, που δεν της δίνουν και πολλή σημασία. Ξέρετε όμως ότι όλα τα πράγματα αλλάζουν και αν οι πολιτικοί δεν λάβουν έγκαιρα τα μηνύματα των καιρών και τις γνώμες των «λίγων»- που όμως αρχίζουν να γίνονται περισσότεροι- τότε θα είναι αυτοί που θα γίνουν… μειοψηφία!

Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, με τις πάμπολλες πολιτικές γκάφες και τα παντός είδους τερτίπια στην πλάτη του φτωχόκοσμου, δεν είναι καθόλου «περσινά ξινά σταφύλια», όπως τα αποκαλείτε αγαπητή Φοίβη. Αντίθετα, είναι πάντα επίκαιρα, όπως και οι κακοί πολιτικοί που μας κοροϊδεύουν και μας υποτιμούν καθημερινά. ΕΣΕΙΣ πού ζείτε, άραγε; Σε κανένα παλάτι; Ε, τότε μήπως πρέπει να αρχίσουμε να σας αποκαλούμε… Μαρία Αντουανέτα;

Σημ. Όσο για το όνομα της κυρίας Μάρας, που ειρωνεύεστε, είναι κρίμα και δεν το αξίζει η αναγνώστριά σας! Φιλικά, Λ. Σοφιανίδης Τ σ τσ τσ, πώς κάνετε έτσι για το ψωμάκι μας (και τα περσινά ξινά σταφύλια μας), αγαπητέ Λ.; Ας φάμε και παντεσπάνι!