ΜΑΤΙΕΣ Οι βαλίτσες

Ατμόσφαιρα πνιγηρή. Χειρότερα, μποχαδερή. Βαλίτσες με μάρκα (εκατοντάδες χιλιάδες), περίεργες συμβάσεις, μίζες, κρυφοί λογαριασμοί, αόρατες εταιρείες, κομματόσκυλα, καταγγελίες, φήμες, μηνύσεις, αγωγές, ανακρίσεις, μάρτυρες, ύποπτοι. Θυμάμαι τη Μελίνα του ΄89 να πηγαινοέρχεται στο σαλόνι του σπιτιού της, στην Αναγνωστοπούλου, και να μην αφήνει τίποτα όρθιο από τις βρισιές της. Και τον Ντασσέν σε μια γωνία να μου λέει με τα σπασμένα ελληνικά του, «μα είναι φοβερά αυτά που συμβαίνουν.

Ντρέπομαι. Ντρέπομαι. Με τους Κοσκωτάδες, τους πολιτικούς, τα βγαλμένα μαχαίρια…».

Μπόχα, λοιπόν. Από τη μια μεριά η Ζίμενς και το μαύρο ταμείο της και από την άλλη τα δύο μεγάλα κόμματα, που δέχονται «ενισχύσεις» για τις «προεκλογικές τους δαπάνες», ενώ «τα παίρνουν χοντρά» κάθε χρόνο για τη λειτουργία τους, από τον φουκαρά ελληνικό λαό. «Ενισχύσεις», με το αζημίωτο φυσικά:

«Όποιο κόμμα και να κερδίσει τις εκλογές, θα μας στρώσει χαλιά, για να κάνουμε τη δουλειά μας και να τα κονομήσουμε».

Και η πλάκα είναι (Τι πλάκα; Περί αίσχους πρόκειται) ότι κανείς τελικά δεν πληρώνει τη νύφη! Οι πλειοψηφίες που εκάστοτε κυβερνούν έχουν αποφασίσει, οι υπουργοί που χειρίζονται υποθέσεις με τεράστιο οικονομικό ενδιαφέρον (και, ενδεχομένως, μπορεί να λαδωθούν) να μη μπαίνουν ποτέ στη φυλακή! Να τους προστατεύει ο νόμος, που οι ίδιες αυτές πλειοψηφίες ψήφισαν! Ενώ ο δυστυχής κοινός θνητός για ψύλλου πήδημα οδηγείται στον Κορυδαλλό!

Έλεγε το Σάββατο ο Τσίπρας ότι το θεσμικό πλαίσιο είναι ανεπαρκές και πρέπει να αλλάξει. Και «Η Καθημερινή» στο άρθρο της πρώτης σελίδας της τόνιζε χθες: «…Ο νόμος περί ευθύνης υπουργών είναι βαθύτατα αντιδημοκρατικός και καταλύει τη θεμελιώδη έννοια της ισονομίας. Είναι ακατανόητο στον Έλληνα πολίτη, πώς πρώην υπουργοί αλλά και ιδιώτες “συνεργάτες” τους μπορούν να διαπράττουν σοβαρά αδικήματα χωρίς καμία συνέπεια».

Και πράγματι, για να ασκηθεί ποινική δίωξη εις βάρος υπουργού, χρειάζεται να αποφασίσει δύο φορές το Κοινοβούλιο, με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών.

(Την πρώτη φορά, για να συσταθεί ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης. Και τη δεύτερη, όταν βγει το πόρισμα της Επιτροπής, να ψηφίσει η Ολομέλεια για την άσκηση ή μη ποινικής δίωξης). Και επιπλέον, η παραγραφή εγκλημάτων που τελέστηκαν από υπουργούς γίνεται σε πέντε χρόνια, ενώ για τους πολίτες που κατηγορούνται για τις ίδιες εγκληματικές πράξεις σε είκοσι χρόνια!

Κρατάω τη μύτη μου και φεύγω από το γήπεδο της πολιτικής για να τρέξω στα γήπεδα της Αυστρίας και της Ελβετίας, όπου διεξάγονται ποδοσφαιρικοί αγώνες-φωτιά. Ματσάρες! Με παιχταράδες που «βγάζουν μάτια»! Δεν έχω, όμως, χώρο για σήμερα. Αλλά και η Τετάρτη ή και το Σάββατο, που θα ξαναγράψω «Ματιές», μέρες είναι. Άρα, «μετακομίζουμε παραπλεύρως», που λέει και η Δημουλά.