Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Ακινησίες και καυστικοί αφροί

Αγαπητή Φοίβη, Αυτή η κυβέρνηση δεν κυβερνά, κυβερνιέται από το πανίσχυρο πλέον χρήμα.

Και η χώρα βυθίζεται στην απελπισία.

Οι πολίτες στέκονται με δέος μπροστά στην κάθε μέρα που ξημερώνει. Το δικαίωμα στην εργασία, μια απειλή. Η τιμή του ψωμιού, μια απειλή. Η σοκολάτα για το εγγόνι, βραχνάς για τον παππού που δηλώνει στην τηλεόραση αδυναμία και η φωνή του σπάει!

Κανείς δεν ακούει!

Όλοι οι ποιητές, οι λογοτέχνες, οι μουσικοί και οι ζωγράφοι τι κάνουν; Πάνω σε ποια θέματα δημιουργούν; Ο εφιάλτης της απόλυτης φτώχειας δισεκατομμυρίων ανθρώπων όπου γης θα μείνει χωρίς αντίπαλο; Ώς πότε;

Πώς οι τρυφερές καμπύλες στα έργα του Αλέκου Φασιανού δεν γέμισαν ακόμα θυμό; Προς τα πού πάνε σε τέτοιους καιρούς τα ποδήλατα;

Ένα πανό έστω να ζωγράφιζαν για τα πεζοδρόμια της οργής, ένα πανό που θα το σηκώσουν περήφανα οι φοιτητές, οι εργάτες, οι άνεργοι. Και μετά ας ακολουθήσουν οι ποιητές, οι λογοτέχνες και μια λαοθάλασσα από νιάτα και πανό με τον οργισμένο λόγο τους ανάχωμα στη δυστυχία των απροστάτευτων. Στα ατελιέ, στα γραφεία και στις αίθουσες όπου συγκεντρώνονται, υπάρχουν παράθυρα. Πριν αρχίσουν τα λόγια να πέφτουν σαν βροχή για να υμνήσουν τα έργα τους φίλοι και παρατρεχάμενοι, ας ρίξουν μια ματιά έξω. Πριν από τον μπουφέ! Πριν ξαναγυρίσουν στα σπίτια τους γεμάτοι από τα μεγαλεία τους, μια ματιά έξω από τα παράθυρα θα ήταν αρκετή για να τους βγάλει έκπληκτους στον δρόμο.

Και τόλμη εσύ που τόσο αναπάντεχα με κυρίευσες.

Και εσύ θυμέ βασανιστή που με αναγκάζεις να στρέψω την οργή μου σε ό,τι με συντρόφεψε μια ζωή.

Σε ό,τι με έκανε άνθρωπο.

Τρυπώστε μέσα στα σπίτια τους και ταράξτε ευγενικά τον ύπνο τους, μην τους λυπηθείτε.

Γράφω νύχτα και το σκοτάδι δεν με τρομάζει καθόλου, τις μέρες που έρχονται φοβάμαι.

Πολίτης του καναπέ, Σάσα Βενιέρη Τι κάνουμε, αγαπητή Σάσα; Ίσως μόνον αυτό που γράφει η Κική Δημουλά στο «Ενός λεπτού μαζί» της: «Αμέσως μόλις γυρίσω σπίτι/ σχολαστικά θα πλύνω το λερό/ απολυμαίνοντας με χλωρίνες/ και καυστικούς αφρούς φρίκης που βγάζω/ καθώς αναταράζομαι δυνατά./ Με γάντια πάντα και κρατώντας το σώμα μου/ σε μεγάλη απόσταση από το νιπτηράκι/ να μη με πιτσιλάνε τα νεκρά νερά. / Με σύρμα σκληρής αποστροφής ξύνω/ τα κολλημένα λίπη στου ποτηριού τα χείλη/ και στον ουρανίσκο της σβησμένης φλόγας/ ενώ οργή συνθλίβει τον παράνομο περίπατο/ κάποιου σαλιγκαριού, καταπατητή/ της γείτονος ακινησίας». Της γείτονος ακινησίας των λεγόμενων «πνευματικών ανθρώπων» και «ανθρώπων της τέχνης», που μόνο με ψευδεπίγραφα «μεγαλεία», μεγάλα λόγια και πολλά φράγκα (τα λεφτά, τα λεφτάααααα…) γεμίζουν τις τσέπες, συνένοχοι με σιωπή ή με ακινησία στο ανοσιούργημα των κρατούντων. Μόνο στον ποιητή Μιχάλη Κατσαρό μπορεί να στραφεί κανείς: «Αντισταθείτε!».


«Για τα λεφτά τα κάνεις όλα…»

Γεια σας κυρία Αθηναίου μου.

Μελετάει ακόμη ο Μισέλ του εκ-Πολιτισμού το σχέδιο κατεδάφισης του κτιρίου στο 17 της Διονυσίου Αρεοπαγίτου για να υπάρχει «άπλετη θέα» από το νέο μουσείο; Θλίβομαι και που το σκέφτομαι. Κανονικά θα έπρεπε να γκρεμιστεί όλη η πόλη και να χτιστεί από την αρχή, αλλά αυτό θα πάρει χρόνο. Στο μεταξύ, αντί να καταφεύγει σε ευκολίες και βολικές λύσεις, γιατί δεν εκπονεί σχέδιο για να αναδειχθούν και άλλα όμορφα κτίρια ώστε να φθάσουμε κάποια στιγμή να έχουμε να μιλάμε για αισθητικό ιστό στην τριτοκοσμική Αθήναφαντάζομαι έχετε δει την εικόνα της αεροπορικώς…

Με εκτίμηση, Ευθύμιος Χιόνης, Φιλοθέη Σιγά μην αναδείξουν κτίρια και γωνιές οι εκ-Πολιτισμένοι μας, αγαπητέ Ευθύμιε. Εδώ έστησαν ολόκληρη επιχείρηση «ό,τι-φάμε-από-κονδύλια» παράλληλα με το σύστημα «ό,τι-αποχαρακτηρίσουμε-σε-διατηρητέο-τε-και-αρχαίο», τα κτίρια θα λιμπιστούν όταν όλα είναι τα λεφτά, τα λεφτά; Αφήστε που κρύβουν ευσχήμως πως τα περί «ανεμπόδιστης θέας» του μουσείου για το μάρμαρο γίνονται, ήτοι για το εστιατόριο (ποιος ξέρει ποιο «δικό μας παιδί» θα ωφεληθεί;).


Τέρατα προσαρμογής

Αγαπητή Φοίβη, Με τον ερχομό του καλοκαιριού και της ζέστης, ανοίγουμε και καμιά μπαλκονόπορτα προκειμένου να μπορέσουμε να κοιμηθούμε. Η ηχορρύπανση όμως από περιφερόμενους νεαρούς οδηγούς, με τη μουσική στη διαπασών κατά τις μεταμεσονύκτιες και πρωινές ώρες, κάνει τον ύπνο μας μαρτύριο. Το ίδιο και με τους οδηγούς μοτοσυκλετών με ή χωρίς εξάτμιση.

Η ένταση των παραγόμενων θορύβων είναι τόση, που τρίζουν τα τζάμια και ενεργοποιούνται τα αλάρμ των σταθμευμένων αυτοκινήτων της γειτονιάς. Οπότε, αντίο ύπνε.

Ο ΚΟΚ στο κεφάλαιο Γ΄, άρθρο 15, προβλέπει κυρώσεις για τους παραβάτες που προκαλούν θόρυβο από τη χρήση ηχητικού συστήματος ή από οποιαδήποτε άλλη πηγή. Το ερώτημα είναι ποιος θα τους συλλάβει αυτούς τους παραβάτες, αφού στη γειτονιά μας δεν έχουμε δει ποτέ αστυνομικό όργανο. Αλλά πού να βρεθεί αστυνομικός όταν όλοι είναι αποσπασμένοι να φυλάττουν τους μεγαλοσχήμονες.

Φιλικά, Άγγελος Τόφας, Πειραιάς Στην Κική Δημουλά (από το «Καρυοθραύστης ή Ωριμότης») σας παραπέμπω, αγαπητέ Άγγελε: ««Μοχθηρό ερπετό η προσαρμογή./ Στην προστασία της κατέφυγαν και τα όνειρα/ και τα κατάντησε φυτά- δεν είναι να τα βλέπεις».