Δίκτυο

Το πάρτι τού «αντίο»

Ένα πάρτι σφράγισε το φινάλε που γράφτηκε στο «Αμόρε» για το «Θέατρο του Νότου». Οι πάντες- ή σχεδόν οι πάντες- που πέρασαν από διάφορα πόστα του στα δεκαεπτά χρόνια που κύλησαν ήταν εκεί. Από τον κύριο Γιάννη Βογιατζή, και τον Περικλή Μουστάκη, και τη Λυδία Φωτοπούλου- τον Οθέλλο και τη Δυσδεμόνα του εναρκτήριου «Οθέλλου»- μέχρι τα παιδιά και τα φιντάνια του φετινού θιάσου- το άνθος του ελληνικού θεάτρου. Από την Αργυρώ Μποζώνη, την υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων του θεάτρου που το στήριξε όσο λίγοι, και τον Άντι Φλούτουρε, τον Ρουμάνο τεχνικό του θεάτρου, μέχρι τον Αλέξανδρο Αλπίδη της εισόδου και την Έλενα Κύρου του ταμείου και τη Βασούλα τη Βασιλάτου και όλα αυτά τα κορίτσια, τα πάντα πρόθυμα, και πάντα ευγενικά, και απλά, και με χιούμορ. Εκεί ήταν και ο Γιάννης Χουβαρδάς και ο Θωμάς Μοσχόπουλος. Χαρούμενοι. Για τις καινούργιες, ίσως, σελίδες που ανοίγουν και τους ανοίγονται. Μουσικές δυνατές, φιλιά, γέλια, αστεία… Τίποτα, βλέπετε, δεν τελειώνει. Όλα μπορούν να συνεχιστούν με άλλη μορφή. Αλλά οι άτιμες οι αναμνήσεις… Όταν, μάλιστα, σκέφτεσαι πως είσαι και δεκαεπτά χρόνια μεγαλύτερος…


Φίλοι και εχθροί

Υπερδραστηριότητα από την πλευρά της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη με ημερίδες, στρογγυλά τραπέζια και εκδηλώσεις παντού. Η Εταιρεία, που κλείνει φέτος 20 χρόνια ζωής, έχει οργανώσει χιλιάδες εκδηλώσεις για τον Καζαντζάκη σε όλο τον κόσμο. Πρόσφατα η Νομαρχία Αθηνών ανακήρυξε τον πρόεδρό της, Γιώργο Στασινάκη, «Πρεσβευτή του Ελληνισμού» ακριβώς για τον λόγο αυτό. Στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου, στη Θεσσαλονίκη, οργάνωσε συζήτηση για την ανθρωποθυσία στον «Πρωτομάστορα», ενώ θα αναζητήσει, με άλλες εκδηλώσεις τον Οκτώβριο και τον Δεκέμβριο σε Αθήνα και Ηράκλειο τη σχέση του Καζαντζάκη με τους αρχαίους, αλλά και γενικότερα νέες προσεγγίσεις στο έργο του. Αυτό που μάλλον θα προκαλέσει νέες τριβές με τις Εκδόσεις Καζαντζάκη- ως γνωστόν η αντιπαράθεση έχει κατά καιρούς πάρει ακραίες μορφές- είναι ένα συνέδριο, διεθνές μάλιστα, που εξήγγειλε η Εταιρεία Φίλων για το 2009. Θα έχει θέμα τις «Εκδοτικές τύχες του Νίκου Καζαντζάκη στην Ελλάδα και το εξωτερικό», ενώ και ο υπότιτλος του τίτλου του συνεδρίου, λέει πολλά και αυτός για τις προθέσεις: «Δημοσιεύσεις, μεταφράσεις, κριτική εισαγωγή, αισθητική των εκδόσεων».
Η Μόνικα είναι εδώ

Η πόλη μιλάει για τη Μόνικα. Κι εγώ από την… πόλη έμαθα τ΄ όνομά της. Που σημαίνει ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιο της Αθήνας. Ένα demo έβγαλε πριν από δύο χρόνια η κοπέλα, ένα demο που θα μπορούσε να είχε φτιαχτεί στην κρεβατοκάμαρά της, με μια απλή κιθάρα και ένα πιάνο και ξαφνικά το όνομά της άρχισε να παίζει σε σάιτ, blog, περιοδικά, παρέες. Μέλος του συγκροτήματος του αδελφού της (Serpentine) έγραφε τραγούδια, έπαιζε (σαξόφωνο) τραγουδούσε. Σήμερα είναι 22 ετών και έχει ήδη τον πρώτο της δίσκο στα ράφια των δισκοπωλείων (και στο myspace). Λέγεται «Αvatar», βγήκε από την ανεξάρτητη εταιρεία Αrchangel και η πόλη μιλάει (πάλι) για μια νέα φρέσκια ενδιαφέρουσα ποπ. Και για ένα νέο κορίτσι που έχει πολύ ταλέντο, τσαγανό, ωριμότητα κ.λπ, κ.λπ. Θα παίξει στο synch Festival (στις 15/6) και θα τα πούμε εκ νέου. Γιατί- να το πούμε κι αυτό- όση αδημονία πιάνει τον μέσο Αθηναίο να βρει νέους ποπ σταρ (και τους βρήκε προς το παρόν στο πρόσωπο των Οnirama) άλλη τόση αδημονία διακρίνουμε στους υποψιασμένους της underground πλευράς να αναδείξουν τους δικούς τους σταρ.