Φαινόμενα

Σήμερα γά-, σήμερα γάμος γίνεται…

Εδώ ο κόσμος καίγεται, η εισαγγελική παρέμβαση- που ουδόλως τον εμπόδισε- για τον γάμο ομοφυλοφίλων στην Τήλο μάς έλειπε, για να αναλωθούμε σε κουβέντες περί του αυτονόητου
Πολιτικός γάμος ομοφυλοφίλων. Μάλιστα! Αυτό είναι το θέμα των ημερών. Την ακρίβεια την πολυσυζητήσαμε και τώρα που μειώνουν τις τιμές οι πολυεθνικές ποιος τη χάρη μας οι καταναλωτές, ένα βήμα πριν μας τα χαρίσουν βρισκόμαστε. Η κρίση στα πανεπιστήμια κούρασε με την επανάληψη του ίδιου μοτίβου, θα κάνει άλλωστε ιδιωτικά η κυβέρνηση και θα το λύσει και αυτό το πρόβλημα.

Το Σκοπιανό με τα αποτελέσματα των εκλογών να δικαιώνουν τις ελληνικές θέσεις, καταλάβαμε ότι μάλλον δεν υφίσταται. Κάτι τυπικές διαδικασίες απομένουν, όπως να σταματήσουν να αυτοαποκαλούνται Μακεδόνες οι Σκοπιανοί- τσίπα δεν έχουν κι αυτοί. Κατόπιν της ευτυχούς έκβασης όλων των ανωτέρω ζητημάτων, πώς να μην κάνει πρώτο θέμα ο ΣΚΑΪ, για παράδειγμα, τον επικείμενο- εν τω μεταξύ έγινε- πρώτο γάμο ομοφυλόφιλου ζευγαριού. Εδώ ολόκληρος εισαγγελέας, ο κ. Σανιδάς έβγαλε φιρμάνι ότι απαγορεύεται να υπογράψει δήμαρχος την επισημοποίηση μιας τέτοιας συμβίωσης, να μην αντιληφθεί το φιλοθέαμον περί τίνος ακριβώς πρόκειται;

Αφού φτάσαμε, στην εποχή μας, να συζητάμε ακόμη προσωπικές επιλογές ανθρώπων στον έρωτα και τον τρόπο ζωής, καλά να πάθουμε και να το βλέπουμε το ζήτημα πρώτο θέμα σε ένα δελτίο ειδήσεων. Είχε, βέβαια, τη δέουσα σοβαρότητα η προσέγγιση που έκανε το δελτίο του ΣΚΑΪ, τις αναφορές στα άρθρα του Συντάγματος και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς που διασφαλίζουν στους πολίτες την ελευθερία και πλήρη τα ανθρώπινα δικαιώματά τους, είχε επίσης και απευθείας σύνδεση με τη νήσο Τήλο, όπου ο δήμαρχός της και όπως αποδείχθηκε απλώς οπαδός του αυτονόητου, δέχθηκε να παντρέψει το πρώτο ζευγάρι ομοφυλοφίλων, δηλαδή να διαβάσει τους κανόνες συμβίωσης δίνοντάς της και τη θεσμική εγκυρότητα.

Ο ρεπόρτερ -ανταποκριτής του καναλιού στη νήσο Τήλο, όμως, μιλούσε για «μυστήριο» που πρόκειται να τελεστεί αποδεικνύοντας τις εξουσίες των ελίτ που έχουν επιβληθεί στη γλώσσα και τα νοήματα, καθώς «μυστήριο» είναι η εκκλησιαστική εκδοχή του γάμου. Στο δημαρχείο τελείται απλώς η επισημοποίηση της συμβίωσης, χωρίς τίποτε το μυστηριακό αλλά με νομική ισχύ. Τουλάχιστον αυτή επιδιώκουν οι κοινότητες των ομοφυλοφίλων που δίνουν τη μάχη για την αναγνώριση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους. Διόρθωσε τον ρεπόρτερ ο δήμαρχος Τήλου εξηγώντας ότι δεν πρόκειται για κανένα μυστήριο.

Την επομένη με το θέμα ασχολείται και ο Γιώργος Οικονομέας στο «Κοινωνία ώρα Μega», όπου σε τηλεφωνική επικοινωνία νεαρή δικηγόρος υπεραμύνεται του δίκαιου της εισαγγελικής παρέμβασης Σανιδά, που λαμβάνει υπ΄ όψιν το «ηθικό ζήτημα» και λέει κάτι μπερδεμένα, ότι αν είναι η ελληνική κοινωνία να δεχθεί κάτι τέτοιο πρέπει να γίνει με νόμους και θεσμοθετημένα. Λες και δεν υπάρχουν ήδη νόμοι, οι οποίοι απλώς ερμηνεύονται με βάση τις νοοτροπίες του κοινωνικού διχασμού και όχι της ανοχής.


Πολιτική εντυπώσεων και αποπροσανατολισμού

Είναι προφανής η σύγχυση. Ακόμη μία από αυτές που προσφέρονται για πολιτική εντυπωσιασμού των πολιτών και κατά συνέπεια, του φιλοθεάμονος. Ιδίως η παρέμβαση εισαγγελέα έδωσε μεγαλύτερη έμφαση σε ένα γεγονός που δεν αφορά παρά την ελευθερία που έχει κάθε άνθρωπος να ζήσει τη ζωή του όπως επιθυμεί, χωρίς να πληρώνει γι΄ αυτό με περιορισμό των δικαιωμάτων του (π.χ. να μην κληρονομεί τον άνθρωπο με τον οποίο έζησε 20 ή 30 χρόνια μαζί, γιατί δεν έχει νομική ισχύ η συμβίωσή τους). Άλλωστε, η πεμπτουσία της δημοκρατίας είναι η ισότητα των πολιτών (ανεξαρτήτως των ερωτικών τους επιλογών) μπροστά στους νόμους. Αλίμονο αν καταλυθεί αυτό με «άλλοθι» μια θρησκευτική «ηθική» που παραπέμπει σε θεοκρατικά καθεστώτα. Οι κουβέντες για το θέμα, βέβαια, απελευθερώνουν νοοτροπίες και αποκαλύπτουν τις σκιές ενός συντηρητισμού, που επιμένει σε μια ξεπερασμένη και ανασταλτική κάθε προόδου πολεμική ατμόσφαιρα μεταξύ των κοινωνικών δυνάμεων. Ακριβώς αυτός ο συντηρητισμός είναι που βολεύει πολιτικές αποπροσανατολισμού της κοινωνίας, η οποία αντί να συζητά και να μάχεται ενωμένη για την επίλυση καίριων προβλημάτων της, αναλώνεται σε κουβέντες για το αυτονόητο, διογκωμένο από τη φανταχτερή επισημότητα της τηλεοπτικής προβολής του, αλλά- αλίμονο- και μιας εισαγγελικής παρέμβασης.