[ ΑΙΧΜΕΣ ] Παραλείψεις

ΟΧΙ ΠΩΣ έχουμε καμιά διάθεση να υπεισέλθουμε στον τρόπο με τον οποίο διεξάγει την ανάκριση για το σκάνδαλο της Ζίμενς ο αρμόδιος εισαγγελέας, αλλά είναι μερικά πράγματα που… βγάζουν μάτι. Για παράδειγμα, εξετάζει ο κύριος εισαγγελέας τη γυναίκακλειδί του σκανδάλου. Του δηλώνει ξεκάθαρα αυτή ότι από τα χέρια της περνούσαν οι εντολές για τα «λαδώματα»μεταξύ αυτών και εκείνο του 2006 σε πολιτικό κόμμα, δι΄ επιταγής, παρακαλούμε. Το λέει όσο πιο καθαρά γίνεται: επιταγή σε πολιτικό κόμμα. Και του δίνει και στοιχεία για το πού βρίσκεται ο φάκελος με τις αποδείξεις. Και τι κάνει ο κύριος εισαγγελέας; Τίποτε. Σφυρίζει αδιάφορα, κοιτάζει έξω από το παράθυρο την ωραία λιακάδα, προσηλώνει το βλέμμα στον τοίχο απέναντι, κάνει δηλαδή οτιδήποτε άλλο εκτός από το αυτονόητο: δεν ρωτάει την κυρία. Μα ποιο είναι αυτό το πολιτικό κόμμα που τα «έπιασε» κατά το κοινώς λεγόμενο; Τίποτε. Λέξη. Σαν να μην άκουσε καν τι του είπε η μάρτυρας. Το ίδιο έκανε όταν η εν λόγω κυρία του μίλησε και για πολιτικά πρόσωπα που «λάδωσε», αλλά και για δημοσιογράφους που επίσης «λαδώθηκαν» από την ίδια. Γιατί άραγε; Τι φοβήθηκε ο κύριος εισαγγελέας; Και δεν καταλαβαίνει ότι αυτό που κάνει, μοιάζει με προστασία ενός συστήματος που είναι άρρωστο και δεν πρόκειται να το σώσουν παραλείψεις όπως αυτή η συγκεκριμένη του εισαγγελέα. Άλλωστε, αργά η γρήγορα, το όνομα του κόμματος θα βγει – ό,τι κι αν κάνει εκείνος…














