«Κυνήγησα και νίκησα τα φαντάσματα της αισθητικής»

O Ιβ Σεν Λοράν, ο μικρός πρίγκιπας της υψηλής ραπτικής, δεν ζει πλέον. Σε ηλικία 71 ετών και έπειτα από πολύχρονη ασθένεια πέθανε στο σπίτι του, όπως ανακοίνωσε ο Πιερ Μπερζέ, συνεταίρος και πρώην εραστής του. Οι Γάλλοι και ο κόσμος της μόδας πενθούν για τον σχεδιαστή που έδωσε δύναμη στις γυναίκες χωρίς να χάσουν ίχνος από τη θηλυκότητά τους.

«Για το μόνο πράγμα που έχω μετανιώσει είναι ότι δεν ανακάλυψα το ντένιμ», είχε πει ο Ιβ Σεν Λοράν την εποχή που φωτογραφιζόταν ολόγυμνος από τον Ζαν Λου Σιφ για ένα άρωμά του, αποδεικνύοντας ότι ήταν ένας αληθινά τολμηρός δημιουργός. Αυτό το υπέροχο, αυτοδίδακτο ταλέντο στα 21 του χρόνια ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση του οίκου Christian Dior, καταφέρνοντας σε εννέα μόλις εβδομάδες να παρουσιάσει την πρώτη του ολοκληρωμένη συλλογή στις απαιτητικές πελάτισσες του οίκου. Ο Ιβ Σεν Λοράν χρησιμοποιούσε τη δύναμη των χρωμάτων, το πάθος του για την τέχνη, στοιχεία της ανδρικής γκαρνταρόμπας, ακόμα και τη χρόνια κατάθλιψή του για να γίνει «κατασκευαστής της ευτυχίας», όπως ο ίδιος δήλωνε διαχωρίζοντας τη δουλειά του από την ταυτότητα του «δημιουργού ραπτικής».

Γεννήθηκε στο Οράν, κάτω από τον εκτυφλωτικό ήλιο της Αλγερίας, μεγαλώνοντας μέσα στις δυνατές μυρωδιές των μπαχαρικών και των λαμπερών χρωμάτων της Βόρειας Αφρικής. Το εύθραυστο αγόρι της καλοβαλμένης οικογένειας βασανιζόταν

Ο Ιβ Σεν Λοράν πρότεινε και εκρηκτικούς χρωματικούς συνδυασμούς:
κόκκινο- φούξια, σμαραγδί- μοβ ελεκτρίκ, χρυσαφένιο- καστανό

από τους συμμαθητές του και έβρισκε καταφύγιο στην αγκαλιά της κομψής μητέρας του. Ενώ μία παράσταση της «Σχολείο Γυναικών» του Μολιέρου με τον Λουί Ζουβέ τον εντυπωσίασε τόσο πολύ, που άρχισε να δανείζεται από τις αδελφές του τις κούκλες τους και να τις ντύνει με τα δικά του σχέδια. Στα 18 του στέλνει το σχέδιό του για ένα μαύρο φόρεμα κοκτέιλ και μοιράζεται με τον Καρλ Λάγκερφελντ το πρώτο βραβείο του διαγωνισμού νέων δημιουργών της Διεθνούς Γραμματείας Μαλλιού, ξεφεύγοντας από τη γονεϊκή επιθυμία να σπουδάσει Νομικά.

Ο Σεν Λοράν προκάλεσε την εποχή του. Κατάλαβε πως ένας δημιουργός δεν θα έφερνε επανάσταση στη μόδα παίζοντας με το μήκος, αλλά με το στυλ, με έναν τρόπο συναίσθησης της εποχής του. Έγινε ο πρώτος εν ζωή δημιουργός μόδας που το Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης τίμησε το 1983 με αναδρομική έκθεση. Η αγάπη του για το θέατρο και τον χορό έγιναν κοστούμια για το μπαλέτο του Ρολάν Πετί, τους ρόλους της Μαντλέν Ρενό, της Κατρίν Ντενέβ, της Αρλετί. Και το 2002 με μία συγκινητική συνέντευξη Τύπου στο μέγαρό του, στο Παρίσι, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τη μόδα, πικραμένος από τα παιχνίδια μάρκετινγκ του Τομ Φορντ και του ομίλου ΡΡR με τον οίκο του. «Κάθε άνθρωπος χρειάζεται τα φαντάσματα της αισθητικής προκειμένου να υπάρξει. Εγώ βρήκα τα δικά μου, τα κυνήγησα και τα νίκησα. Ήρθα στα χέρια με την αγωνία και πέρασα μέσα από την κόλαση. Γνώρισα τον φόβο και τους τρόμους της μοναξιάς. Γνώρισα κι αυτούς τους ανάλαφρους φίλους που ονομάζουμε ηρεμιστικά και ναρκωτικά. Γνώρισα τη φυλακή της κατάθλιψης και την απομόνωση του νοσοκομείου. Όμως μια μέρα ήμουν σε θέση να βγω από όλα αυτά. Θαμπωμένος αλλά νηφάλιος. Ωστόσο, σήμερα αποφάσισα να πω αντίο στον κόσμο της μόδας που τόσο αγάπησα».


Τι άλλαξε στο στυλ

Ανδρόγυνο σμόκιν: από το 1966 έως το 2002 δημιούργησε 40 παραλλαγές του σμόκιν.

Συνεργάστηκε ακόμα και με τον γαλλικό κατάλογο «La Redoute» προσφέροντας το σύνολο φετίχ σε χαμηλή τιμή.

Εκκεντρικά βραδινά: με διαφάνειες από δαντέλα ή σιφόν, σε συνδυασμό με βελούδο ή σατέν.

Ναυτική καμπάνα: το παρουσίασε με λευκό παντελόνι σιγκαρέτ για μία δυναμική πρωινή εμφάνιση.

Μπλούζα σαχαριέν:
εμπνευσμένο από τα σαφάρι της Αφρικής είναι το «αθάνατο» καλοκαιρινό κομμάτι όλων των εποχών. Καμπαρντίνα: μετά το 1966 οι Παριζιάνες δεν την έβγαλαν ποτέ από πάνω τους.

Μπλέιζερ: το 1971, όταν όλοι υμνούσαν το «χύμα» τσιγγάνικο λουκ, ο Σεν Λοράν διαμαρτύρεται επανερμηνεύοντας την εφαρμοστή γραμμή της δεκαετίας του ΄40 με τους τονισμένους ώμους.

Παπούτσια πλατφόρμες: η πρότασή του στις αρχές του ΄70 εξακολουθεί να κυκλοφορεί ανάμεσά μας.