«Και όμως, κινείται»…

Κάποιοι από τους θρησκευτικούς ηγέτες ενοχλούνται από την ανάπτυξη του Ντουμπάι κι απ΄ το άνοιγμα στον έξω κόσμο. Πέρυσι ζήτησαν να είναι ακέφαλα τα ημίγυμνα μοντέλα στις βιτρίνες: γιατί μόνον έτσι δεν προσβάλλουν το Ισλάμ!

Πρόσφατα έθεσαν το θέμα των μιναρέδων στα τζαμιά. Είπαν ότι μπροστά στους τεράστιους ουρανοξύστες, οι μιναρέδες, το σύμβολο του Ισλάμ, χάνονται και μοιάζουν σχεδόν με νάνους. Μετά το θέμα των νέων που αντί να πάνε για προσευχή πέντε φορές την ημέρα, ξεχνιούνται παίζοντας με videogames και κάνοντας κούρσες με τα αυτοκίνητα στους άνετους αυτοκινητοδρόμους του Ντουμπάι. Η φωνή των γυναικών αρχίζει να ακούγεται. Εδώ οι γυναίκες οδηγούν χωρίς πρόβλημα τα αυτοκίνητα. Ζητούν να αλλάξουν διατάξεις του νόμου, βασισμένες στη σαρία, για να έχουν περισσότερα δικαιώματα. (Για τις γυναίκες θα μιλήσουμε την επόμενη φορά). Το ποτάμι (της ερήμου) δεν γυρίζει πίσω. Αυτό πιστεύει ο Σαχάν που ήρθε πριν από οκτώ χρόνια από τη Σρι Λάνκα να εργαστεί στα Εμιράτα, πρώτα στο Αμπού Ντάμπι και μετά εδώ στο Ντουμπάι. Έχει σπουδάσει τουριστικά επαγγέλματα και εργάζεται ως μάνατζερ ξενοδοχειακών μονάδων- ο μισθός του είναι 1.500 ευρώ τον μήνα, με πληρωμένα τη στέγαση, το φαγητό και τις μετακινήσεις. Πίνουμε μαροκινό τσάι στο φουαγιέ του πανέμορφου θεάτρου της Μεδίνας, όπου κάθε μήνα γνωστοί τενόροι και σοπράνο από όλο τον κόσμο ερμηνεύουν άριες των Πουτσίνι, Μότσαρτ, Ροσίνι.

Ο Σαχάν έχει παρακολουθήσει από κοντά τη μεταμόρφωση αυτής της πόλης. «Εδώ δεν υπάρχει ίχνος θρησκευτικού φανατισμού», λέει. Η νέα γενιά αλλάζει. Δεν δείχνει, π.χ., ενθουσιασμένη με την πολυγαμία. Πολλοί παντρεύονται κοπέλες από τη Δύση. Άλλοι που πάνε για σπουδές σε Ευρώπη και Αμερική όταν επιστρέφουν δεν θέλουν να φορέσουν την κελεμπία και πίνουν αλκοόλ.

Στο Ντουμπάι βρίσκεις με αφθονία δυο πράγματα: το αλκοόλ και το πορτρέτο του βασιλιά. Ο οποίος κυβερνά ως αδιαμφισβήτητος μονάρχης. Το δίλημμα του αραβικού κόσμου, πιστεύουν κάποιοι, δεν είναι μεταξύ Δημοκρατίας και Ισλάμ αλλά μεταξύ τυραννικού και φιλελεύθερου Ισλάμ, όπως αυτό του Ντουμπάι. Άλλοι πιστεύουν ότι όσο οι Άραβες φοβούνται την ελευθερία των γυναικών και τη δημοκρατία, όλα αυτά μπορεί να αποδειχθούν, απλώς, παλάτια στην άμμο. Το μέλλον θα δείξει…