Ιερά Εξέταση

ΑΠΟ ΒΔΟΜΑΔΑ, τα παιδιά μας μπαίνουν σε μια χαρωπή, ξένοιαστη κι ανέμελη περίοδο της ζωής τους: στις τελικές εξετάσεις της χρονιάς. Ένας μήνας να τον πιεις στο ποτήρι. Οι ήδη εξοντωμένοι μαθητές καλούνται να ανασύρουν από το- απολύτως- πουθενά τα κουράγια τους και να κάνουν επανάληψη όοοοοολη την ύλη όοοοολου του χρόνου σε όοοοοολα τα μαθήματα!

Για να την εμπεδώσουν τη γνώση, κατάλαβες; Να το παίζουν στα δάχτυλα το μονοκοτυλήδονο και το δικοτυλήδονο: το οποίο, ως γνωστόν, είναι ένα τεράστιο επαγγελματικό εφόδιο για τη ζωή τους και το μέλλον τους. Διότι πού πας ξυπόλητος στ΄ αγκάθια χωρίς ένα δικοτυλήδονο να πορεύεσαι; Αφού αυτά είναι γνωστά πράγματα: μόλις πας να ζητήσεις αύριο δουλειά, το πρώτο που σου ζητάνε είναι να τους αναλύσεις το δικοτυλήδονο. Κι έτσι και το κατέχεις, σου δίνουν πάραυτα τη θέση διευθύνοντα συμβούλου. Χώρια τα οφέλη στην προσωπική σου ζωή. Τυχαία νομίζεις βγήκε το ποιηματάκι;

Τα μονοκοτυλήδονα και τα δικοτυλήδονα ανθίσανε στον κάμπο, σου το ΄χα πει στον κλύδωνα που σμίξανε φιλήδονα τα χείλια μας, Μαλάμω!

(Έτσι την έριξε αυτός τη Μαλάμω! Με τον πλούτο γνώσεών του για το δικοτυλήδονο)

Εξετάσεις δεν δίνουν μόνο τα παιδιά. Δίνουν και οι γονείς. Σε όλα τα επίπεδα. Κι επειδή νωρίς είναι ακόμα κι έχουμε ένα μικρό περιθώριο να μην τα κάνουμε εντελώς μαντάρα, καλό είναι να μην ξεχνάμε πέντε βασικά πραγματάκια: 1. Όταν το παιδί μελετάει, το αφήνουμε στην ησυχία του. Δεν κατσικωνόμαστε από πάνω ξεφυσώντας να πλευριτωθεί ο σβέρ κος του παιδιού. Έτσι και κάτσουμε σαν τον Χάρο, θα το εμπεδώσει καλύτερα το Πυθαγόρειο θεώρημα; (Άντε μην του πω και του Πυθαγόρα καμιά νοστιμιά, με τα νεύρα που έχω σήμερα!)

2. Μην είστε βαθμοθήρες! Μην κάθεστε με το ζύγι του μπακάλη να μετράτε τις επιδόσεις του. Εσείς, δηλαδή, πώς τα θυμάστε τα πράγματα; Οι συμμαθητές του 19 είναι οι μόνοι που διαπρέψανε στη ζωή τους; Οι λιγότερο «καλοί μαθητές» κοιμούνται τώρα στο χαρτόκουτο; Μην υποτιμάτε το δημιουργικό πνεύμα, την ανάγκη έκφρασης, τις δεξιότητές του, μόνο και μόνο επειδή δεν μπαίνουν στα στενά πλαίσια ενός ελέγχου προόδου. 3. Μη συγκρίνετε το παιδί σας με τους συμμαθητές του. Ο Γιάννης είναι καλύτερος/χειρότερος, εσύ είσαι καλύτερος/χειρότερος. Αρκετός ανταγωνισμός τον περιμένει στη ζωή του, δεν χρειάζεται να του γανώνουμε το κέρατο επί καθημερινής βάσεως. Κάθε παιδί έχει τη δική του προσωπικότητα, κάθε παιδί είναι μοναδικό. Αφήστε, λοιπόν, τις ξεπερασούρες και μην προβάλλετε τα δικά σας απωθημένα πάνω του.

4. Όλοι έχουμε αγωνία να μάθουμε πώς έγραψε, κάθε που γυρίζει πίσω. Αλλά ας μην το πολυβολούμε με ερωτήσεις και μην το αρπάζουμε απ΄ τα μούτρα. Ας κρατηθούμε λίγο, δεν έσταξε κι η ζάχαρη στο νερό. Να πιει μια γουλιά, να πάρει μια ανάσα, εδώ είμαστε, δεν χανόμαστε.

5. Όταν σας πει τα μαντάτα, συζητήστε τα. Μην είστε επικριτικοί, επιθετικοί, απαξιωτικοί. Το μόνο που θα καταφέρετε είναι, στο επόμενο διαγώνισμα, να σας πει ψέματα. Το θέλετε αυτό; Αν ναι, στήστε το στα 6 μέτρα και δώστε του να καταλάβει!

6. Αν σας ζητήσει να το βοηθήσετε στην επανάληψη κάποιου μαθήματος απομνημόνευσης (ερωτήσεις Ιστορίας, τύποι Χημείας κ.λπ.), ή κάντε το με ηρεμία και υπομονή ή μην το κάνετε καθόλου. Αν είναι να κατεβάζετε τη μούρη στο πάτωμα και να υψώνετε τη φωνή στο ταβάνι στο κάθε λαθάκι, άσ ΄το αγάπη μου, έτσι ξέρουμε όλοι να το κάνουμε το παιδί κουρέλι. Βάλτε κάναν πιο ψύχραιμο, πιο αποστασιοποιημένο από το δράμα σας: γι΄ αυτό ο καλός Θεούλης έπλασε τους θείους και τους μεγαλύτερους ξαδέλφους!

7. Στίψτε του και κάνα πορτοκαλάκι, δεν θα σας κοπεί η μέση. Σωστή διατροφή, βιταμίνες, χυμοί, λογικές ώρες ύπνου, όσο γίνεται (κι όσο σας παίρνει) όχι καφεΐνη που θα του κάνουν σμπαράλια τα ήδη σμπαραλιασμένα νεύρα του. Μην ξεχνάτε τα διαλείμματα.

Όπου και όπως μπορεί το παιδί πρέπει να σταματάει, να παίρνει ανάσες, να ξεκουράζεται. Έπειτα από λίγο το μυαλό τα φτύνει και το ξεθέωμα πάνω στα βιβλία πάει στράφι.

8. Μη δωροδοκείτε το παιδί: «Αν γράψεις για τόσο, θα σου αγοράσω αυτό!» Προσωπικά (μπορεί να κάνω και λάθος) αυτό το κίνητρο δεν μου γέμισε ποτέ το μάτι. Αν πάει καλά, κάντε μια βολτίτσα παρέα, πάρτε του ένα δωράκι αλλά μην το συνδέετε με εξετάσεις!

9. Και τελικά το πιο σημαντικό απ΄ όλα: μην ξεχνάτε πώς νιώθατε εσείς όταν ήσασταν παιδί. Μην ξεχνάτε τις δικές σας αγωνίες, ανασφάλειες, αναζητήσεις. Τη δική σας κινούμενη άμμο της εφηβείας. Το έχετε αισθανθεί. Κάπου είναι καταχωρημένο στη μνήμη, στο μυαλό και στην καρδιά σας. Το ΄χετε, το ΄χετε!

Αυτά τα ολίγα. Κι επειδή θα αναρωτηθούν κάποιοι «καλά όλα αυτά, αλλά με το δικό μας στρες, τι γίνεται;»…

Ε, γι΄ αυτό είναι οι φίλοι! Για τα δύσκολα! Για να γίνονται εκείνοι αποδέκτες του άγχους που δεν πρέπει ποτέ και με τίποτα να φτάσει στο παιδί σας. Πάρτε τηλέφωνο την κολλητή σας, τι την έχουμε και κάθεται;

Άντε, καλή επιτυχία και καλά κουράγια να ΄χουμε, βρε!