Υπάρχουμε… Συνυπάρχουμε;

Αυτή η λαχτάρα για Ευρώπη
Τα Βαλκάνια είναι μια περιοχή όπου ο δημόσιος λόγος είναι υπεργεμάτος από δύο λέξεις: πατριώτης και προδότης. Μια περιοχή μικρή, ίσα με ένα δάχτυλο του χεριού στον χάρτη του κόσμου, έχει το μεγαλύτερο κατά κεφαλήν εισόδημα σε ήρωες στην Ευρώπη. Και ταυτόχρονα το μικρότερο κατά κεφαλήν εισόδημα σε ευρώ στην Ευρώπη, τους χειρότερους δρόμους, τις χειρότερες δημόσιες υπηρεσίες, τη μεγαλύτερη διαφθορά, τον μεγαλύτερο αριθμό μεταναστών στο εξωτερικό.
Έτσι πάει συνήθως: όσο πιο πολλούς ήρωες παράγει ένα έθνος, τόσο πιο πολύ κατά διαόλου πάνε οι πολίτες του. Όσο πιο ανασφαλές νιώθει ένα έθνος, τόσο πιο πολύ διψά για ήρωες. Όσο πιο πολύ φοβάται τον εαυτό του και τον κόσμο γύρω του, τόσο πιο πολλούς εχθρούς και προδότες παράγει.
Κάποτε, την πρωτιά στην υπερπαραγωγή προδοτών στα Βαλκάνια την κατείχε η Αλβανία. Σήμερα την κατέχει η Σερβία. Ο Μιλόσεβιτς ήταν μάστορας στην υπερπαραγωγή εσωτερικών και εξωτερικών εχθρών. Ο Μιλόσεβιτς και ο Χότζα έζησαν σε πολύ διαφορετικές εποχές και συγκυρίες.
«Πέτυχαν», όμως, για τις χώρες τους το ίδιο αποτέλεσμα:
τις απομόνωσαν από τον κόσμο.
Όποιος έχει επισκεφθεί πρόσφατα τη Σερβία και είχε αυτιά να ακούσει και μάτια για να δει τα κηρύγματα των συνεχιστών και των οπαδών του Μιλόσεβιτς, μένει άφωνος από την ομοιότητα του λεξιλογίου με την Αλβανία του Χότζα. Η Σερβία είναι θύμα μιας τεράστιας, παγκόσμιας συνωμοσίας. Απομονωμένη αλλά υπερήφανη. Ο απομονωτισμός σαν εθνική ιδεολογία.
Φίλοι αυτής της Σερβίας είναι κυρίως άνθρωποι σαν τον Εντουάρτ Λιμονόφ- ηγέτης του κόμματος των εθνο-μπολσεβίκων στη Ρωσία, φίλος και θαυμαστής του Κάρατζιτς, που πριν από μερικούς μή
Πριν από τις προχθεσινές εκλογές στη Σερβία οι «πατριώτες» γέμισαν τους τοίχους του Βελιγραδίου με αφίσες, στις οποίες ο πρόεδρος της χώρας, Μπόρις Τάντιτς, και ο υπουργός Εξωτερικών, Μπόζινταρ Ντέλιτς, αποκαλούνται προδότες και απειλούνται με θάνατο. Δίπλα τους το πορτρέτο ενός Σέρβου εθνικιστή, του Πουνίσα Ράτσιτς, που το 1928 δολοφόνησε τρεις Σέρβους βουλευτές επειδή τους θεωρούσε «προδότες». Το μήνυμα των «πατριωτών» σαφέστατο…
νες αποκάλεσε τον Ντάνιλο Κις «κάθαρμα» και άνθρωπο με «βρώμικο αίμα»… Οι φίλοι της σημερινής Σερβίας είναι λίγοι. Οι εχθροί πολλοί. Οι προδότες ακόμα περισσότεροι. Ο Μιλόσεβιτς πρόλαβε να «καθαρίσει» κάποιους. Οι συνεχιστές του «καθάρισαν» τον Ζόραν Τζίντζιτς. Προδότης και αυτός, επειδή ήθελε να βγάλει τη Σερβία από τον απομονωτισμό και να μη μοιραστεί την εξουσία με τον υπόκοσμο. Προτού τον δολοφονήσουν οι «πατριώτες», τον είχαν απειλήσει ανοιχτά. Ο σημερινός ηγέτης του Ριζοσπαστικού Κόμματος, ο Νίκολιτς, τον είχε στείλει ήδη στον τάφο με τις απειλές του.
Στις εκλογές που διεξήχθησαν προχθές η Σερβία πήγε στις κάλπες, ενώ οι τοίχοι του Βελιγραδίου ήταν γεμάτοι με αφίσες που έδειχναν τον σημερινό πρόεδρο της Σερβίας, Μπόρις Τάντιτς, ως προδότη και τον προειδοποιούσαν ότι θα έχει την τύχη του Τζίντζιτς- επειδή ο Τάντιτς υπέγραψε τη συμφωνία σύνδεσης της Σερβίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο Τάντιτς εκπροσωπεί τη Σερβία που δεν θέλει να αυτοκτονήσει. Και αυτή η Σερβία κατάφερε να σταθεί όρθια στις εκλογές.
Ο δρόμος της Σερβίας και των Δυτικών Βαλκανίων είναι ακόμα μακρύς. Αλλά τη λαχτάρα των Βαλκανίων για την Ευρώπη δύσκολα θα καταφέρουν να την σταματήσουν οι Βαλκάνιοι «πατριώτες». Εκείνοι θα συνεχίσουν να κάνουν τη δουλειά τους: να παράγουν θεωρίες συνωμοσίας, προδότες, να απειλούν με θάνατο, να πλασάρουν μεγάλες, αλύτρωτες πατρίδες. Οι Βαλκάνιοι όμως έχουν κουραστεί από τις πολεμικές ιαχές, τους ήρωες, τους «πατριώτες». Το βλέπεις αυτό καθαρά όταν ταξιδεύεις στα Βαλκάνια και μιλάς με τους νέους. Η γενιά του Διαδικτύου στα Βαλκάνια είναι αλλού. Δεν χαρίζεται εύκολα στους «πατριώτες». Οι Βαλκάνιοι ξέρουν ότι η ένταξη στην Ευρώπη δεν σημαίνει παραδεισένια ζωή. Θα έχουν όμως περισσότερους φίλους και λιγότερους εχθρούς. Περισσότερη δημοκρατία και λιγότερο παρακράτος. Περισσότερες έγνοιες για την καθημερινότητα και λιγότερη ανάγκη για ήρωες και προδότες…
LΙΝΚ:














