«Ο επόμενος σοσιαλισμός πρέπει να είναι εξαρχής»

Το μέτρο και η ευγένεια, κόντρα στην επίδειξη και την αλαζονεία. Η αρχή αυτή μαζί με το ενδιαφέρον του για συλλογικότητα χαρακτηρίζουν τη δουλειά του Θωμά Μοσχόπουλου.

«Με νοιάζει η δημιουργία μας κοινωνίας πραγμάτων που ανοίγει διάλογο, δεν αγορεύει, δεν επιζητά ντε και καλά τον θαυμασμό», λέει. «Το να προκαλείς να σε θαυμάζει διαρκώς ο άλλος είναι σαν νοσηρός έρωτας. Αν έχεις την αγωνία να του αρέσεις όπως την πρώτη μέρα, είσαι δυστυχισμένος. Πιστεύω στη σταδιακή εξέλιξη σε όλους τους τομείς, από τη διαδικασία της πρόβας ώς τη λειτουργία μιας παράστασης. Πρέπει να πάρεις τον κόσμο και να πας βήμα βήμα πάρα κάτω. Δεν πιστεύω ότι πρέπει να σοκάρεις το κοινό, να το κολακεύεις ή να το βρίζεις, σαν αφέντρα. Επιζητώ την ευγένεια. Αν σ΄ έναν άνθρωπο μιλήσεις ευγενικά και του χαμογελάσεις, είναι μάλλον απίθανο να σε χτυπήσει.

Αυτό που προσπαθώ παραπάνω είναι να καταλάβω τι συμβαίνει γύρω μου. Ποιοι πάνε στο θέατρο; Γιατί πάνε; Μπορούμε να εκπαιδεύσουμε το κοινό; Δεν θέλω να κλειστώ στον μικρόκοσμό μου και να ξεχάσω ποιοι είναι έξω από αυτόν. Βλέπω έναν υφέρποντα συντηρητισμό με επικάλυψη λάιφ στάιλ, που τον θεωρώ επικίνδυνο. Όπως επικίνδυνο είναι το ότι ο κόσμος ζητάει μόνο το event, που δεν δημιουργεί σταθερή σχέση. Το στοιχείο της μη δέσμευσης είναι χαρακτηριστικό της εποχής μας, που αλλάζει πάνω σε παλιές ιδεολογίες. Αλλά αυτές δεν αντιστοιχούν στις ανάγκες της. Ο επόμενος σοσιαλισμός πρέπει να είναι καινούργιος. Να τον κοιτάξεις εξ αρχής. Αυτό το εξ αρχής με ενδιαφέρει και στη δουλειά μου».