Κανείς δεν μπορεί να μας σώσει από τον εαυτό μας

Για τον Στίλερ θα μας μιλήσει ένας δεύτερος αφηγητής, ο Ρολφ, εισαγγελέας του Στίλερ και σύζυγος της Σιμπίλε, στο δεύτερο και σαφώς μικρότερο μέρος του βιβλίου. Η οπτική γωνία αλλάζει. Στο τελικό μέρος η ταυτότητα του Στίλερ δεν αμφισβητείται πια, τουναντίον επιβεβαιώνεται. Περιγράφεται η προσωπικότητα, οι εσωτερικές συγκρούσεις, η μέγγενη της ζωής του ήρωα με ήρεμη ανθρωπογνωσία.

Σε αυτό μέρος εξιστορείται η ζωή του Στίλερ μετά την αποφυλάκισή του: η συμβίωσή του με τη φυματική μπαλαρίνα Γιούλικα, τη γυναίκα που αποτελεί τη σιδερόμπαλα και το πεπρωμένο του. Οι δύο καλλιτέχνες αλληλοσπαράσσονται- με τις καλύτερες προθέσεις και με τα πιο αγαπητικά συναισθήματα. Η παράδοξη σχέση της τετράδας (Στίλερ, Γιούλικα, Σιμπίλε, Ρολφ), έτσι όπως αναπτύσσεται μετά τη φυλακή του Στίλερ και μετά τη διάλυση της εξωσυζυγικής σχέσης της Σιμπίλε με τον άτολμο εγωπαθή γλύπτη, ανατέμνει με τόλμη σε βάθος τον θεσμό του γάμου και ψηλαφεί τα τυφλά σημεία του. Η μια συζυγική σχέση γκρεμίζεται και η άλλη ευτυχεί έπειτα από σφοδρή δοκιμασία. Ίσως δεν είναι τυχαίο ότι το ζεύγος των καλλιτεχνών αποδεικνύεται το πιο σαρκοβόρο.

Μυθοποίηση
Η μετάφραση αναδεικνύει την υψηλή θερμοκρασία του κειμένου, την τέχνη και την τεχνική του. Ο Φρις πραγματεύεται ένα κρίσιμο θέμα. Δεν στοχάζεται πάνω σ΄ αυτό, το μυθοποιεί. Κατασκευάζει μια αφήγηση με ανοιχτή δομή, η οποία αναπτύσσεται σε στρώματα και αποκαλύπτει το πώς τελικά οι άλλοι άνθρωποι αποτελούν πάντα άλλοθι. Όσο και να θέλουμε, κανείς δεν μπορεί να μας σώσει από τον εαυτό μας.