[ Δρόμοι ]

Η δημόσια…
…και δωρεάν εκπαίδευση δεν φέρνει πάντα καλά αποτελέσματα. Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια είναι στην υπηρεσία του κοινού συμφέροντος. Δεν έχουν μετόχους που να επωφελούνται οικονομικά, ούτε υψηλούς μισθούς και ακριβά αυτοκίνητα. Κάθε δολάριο που κερδίζουν διατίθεται για έρευνα και διδακτικούς σκοπούς και προετοιμάζουν τους φοιτητές τους για έναν κόσμο που αλλάζει συνεχώς. Αυτά είπε σε γενικές γραμμές ο πρόεδρος του Πανεπιστημίου Γέιλ, Ρίτσαρντ Λέβιν στη Θεσσαλονίκη, προπαγανδίζοντας την ιδιωτική Ανώτατη Εκπαίδευση στα εξηντάχρονα του ιδρύματος Φουλμπράιτ. Γιατί όμως άλλοι Αμερικανοί μάς τα λένε αλλιώς;

Ο Στίβεν…
…Γκούντμαν, που είναι εκπαιδευτικός σύμβουλος, διηγείται στην εφημερίδα «Μπόστον Γκλόουμπ» πως δέχθηκε τις προάλλες ένα τηλεφώνημα που του γνωστοποιούσε τα καλά νέα: το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ είχε ανακοινώσει πως στο εξής θα ήταν πιο ανοιχτό στα παιδιά της μεσαίας τάξης. Χάρηκε, επειδή αυτό σήμαινε πως το πανεπιστήμιο θα μείωνε κάπως το βαρύ φορτίο των διδάκτρων που σηκώνουν στους ώμους τους οι φοιτητές. Το ετήσιο κόστος φοίτησης στο Χάρβαρντ ανέρχεται στα 45.620 δολάρια. Η χαρά του όμως δεν κράτησε πολύ. Γιατί δεν άργησε να μάθει πως η αιτία γι΄ αυτή τη γενναιοδωρία του Χάρβαρντ δεν ήταν φιλανθρωπική. Απλώς, το Κογκρέσο απειλούσε να του κόψει τις φοροαπαλλαγές στα τεράστια έσοδά του. Το Χάρβαρντ φοβάται μήπως εξαναγκαστεί να διαθέτει το 5% από αυτά τα έσοδα ετησίως σε υποτροφίες και άλλα ευεργετήματα προς τους φοιτητές, όπως υποχρεούνται τα ιδιωτικά ιδρύματα. Το 5% των 35 δισεκατομμυρίων δολαρίων είναι 1,75 δισεκατομμύρια δολάρια. Το 2006, το Χάρβαρντ διέθεσε το 4,3% από τα έσοδά του. Η διαφορά από το 4,3 μέχρι το 5 μπορεί να φαίνεται μικρή, αλλά σημαίνει εξοικονόμηση 245 εκατομμυρίων δολαρίων μέσα σε μόνο μία χρονιά. Τώρα, το Χάρβαρντ λέει πως θα τα διαθέσει στους λιγότερο εύπορους φοιτητές. Ωραίο κόλπο. Χαλαρώνει τις πολιτικές πιέσεις την ώρα που η Χίλαρι Κλίντον καλεί τα πλούσια πανεπιστήμια «να διαθέσουν πολύ περισσότερα από τα έσοδά τους για να φοιτήσουν σε αυτά χαμηλού εισοδήματος και μειονοτικοί φοιτητές».

Τα «καλά νέα»…
…από το Χάρβαρντ βοηθούν αυτό και άλλα αμερικανικά πανεπιστήμια να ρίχνουν στάχτη στα μάτια των πολιτών για να μη βλέπουν τα πραγματικά προβλήματα. Και να μη θέτουν τα τεράστια ερωτήματα που θέτει ο Στίβεν Γκούντμαν: «Γιατί ένα ίδρυμα Ανώτατης Εκπαίδευσης να έχει 35 δισεκατομμύρια δολάρια στα ταμεία του; Γιατί σήμερα έχει πια καθιερωθεί αυτά τα ιδρύματα να διαθέτουν μόνο ένα μικρό κλάσμα από τα έσοδά τους για τις καθημερινές λειτουργίες τους; Γιατί οι φορολογούμενοι εξακολουθούν να επιδοτούν σχολεία που λειτουργούν ολοένα και περισσότερο σαν κερδοσκοπικές επιχειρήσεις και όχι σαν εκπαιδευτικά ιδρύματα που φοροαπαλλάσσονται για να μορφώνουν τις επόμενες γενιές;». Σε αυτά…
…τα ερωτήματα, άραγε, τι θα είχε να απαντήσει ο πρόεδρος του Γέιλ, Ρίτσαρντ Λέβιν; Παρ΄ όλα τα στραβά της, η δημόσια και δωρεάν παιδεία έχει ήδη δώσει τη δική της απάντηση.