ΜΑΤΙΕΣ Υπόλοιπα…

Δεν γλιτώνεις εύκολα από τις γιορτές. Όλο και κάποιο υπόλοιπο μένει να σε τραβάει απ΄ το μανίκι, όλο και κάποια υπόσχεση ανοιχτή σου ΄ρχεται στον νου για να σε συννεφιάζει. Και σήμερα, Δευτέρα του Θωμά, υποτίθεται πως έχεις ξεμπερδέψει με όλ΄ αυτά, αρχίζει η δουλειά, το τρεχαλητό, το κουραστικό «κάθε μέρα». Μα δεν… Και πρέπει να πω, εδώ και από την αρχή, πως ενώ τα παιδιά, κατά τον Σαρλ Τρενέ, βαριούνται τις Κυριακές, εγώ δεν βαριέμαι τις Κυριακές, αφού έχω ξεμακρύνει πολύ από την παιδική ηλικία, αλλά σκάω με τις γιορτές.

Γιατί, εκτός των άλλων, δεν έχει ποδόσφαιρο. Εκείνο που μου τη σπάει όμως πιο πολύ, είναι ότι τις γιορτές δεν έχει εφημερίδες.

Έχει δηλαδή εφημερίδες, αλλά η ύλη τους είναι κατεψυγμένη, κατά τα τρία τέταρτα.

Διαβάζεις κείμενα που οι αρχισυντάκτες τα κρατάνε για «ώρα ανάγκης». Για να βουλώνουν τρύπες. Και είναι λογικό: οι περισσότεροι συντάκτες φεύγουν για να σουβλίσουν αρνί στην επαρχία, ο κόσμος δεν διαβάζει, αλλά και ειδήσεις δεν υπάρχουν- κι ας μην είναι Αύγουστος.

Από τα «υπόλοιπα» των εορτών, τα βεγγαλικά, οι μαγκιές με τις κροτίδες και οι τραυματισμοί- τρεις ακρωτηριασμούς είχαμε φέτος! Μα τι σόι φάρα είμαστε επιτέλους;

Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση «πυρομαχικών» τη μέρα της Λαμπρής, αλλά και πιο πριν!

Ωστόσο, υπάρχουν ένα σωρό αποθήκες γεμάτες βαρελότα και δυναμίτη! Και δεν πιάνει η Αστυνομία από τ΄ αυτί κάποιον απ΄ όλους αυτούς τους επιχειρηματίες, να τον καθίσει στο σκαμνί, για να του μάθει πόσα απίδια πιάνει ο σάκος…

Το έθιμο, λέει. Και στη Χίο γίνονται πολύωρες μάχες με ρουκέτες! Τα ίδια και στην Καλαμάτα και στη Μεσσήνη και αλλού. Και βγαίνει και ο νομάρχης της Χίου στις τηλεοράσεις και δηλώνει, καμαρωτός καμαρωτός, ότι πηγαίνουν κάθε χρόνο στον Βροντάδο πολλοί τουρίστες, για να θαυμάσουν τον ρουκετοπόλεμο!

Δηλαδή, απ΄ όλην αυτήν την ιστορία, επωφελείται ο τουρισμός! Άρα, να συνεχίσουμε αυτήν την ιστορία!..

Μου έλεγε ο Μαρδάς ο Κώστας, γνωστός Χιώτης συνάδελφος, ότι τέτοια πράγματα δεν συνέβαιναν παλιά. Οι τηλεοράσεις είναι εκείνες που δίνουν έμφαση σε παρόμοια «έθιμα» (καταδικάζοντάς τα δήθεν), γιατί δεν έχουν θέματα για να γεμίσουν τα δελτία τους. Είμαι βέβαιος ότι σ΄ αυτήν τη χώρα, που συχνά κανιβαλίζουμε ο ένας τον άλλον, του χρόνου τη Λαμπρή θα… εφευρεθούν κι άλλα «έθιμα», με φωτιά και μπαρούτι, σε διάφορα χωριά. Όπως γίνεται και στις Απόκριες: κάθε κωμόπολη οργανώνει και το πανηγύρι της!..

Που έχει, τάχα, τις ρίζες του, στην… αρχαία Ελλάδα και τρίχες κατσαρές.