Άσχημα κτίρια και συνθήματα

Στις πόλεις με το «πιάτο» κάνει θραύση η ανεργία. Τα κτίρια είναι άσχημα και μοιάζουν με αποθήκες ψυχών. Οι δρόμοι ανήσυχοι και βρώμικοι. Τα βράδια κυκλοφορούν ναρκωτικά και «βαποράκια». Οι τοίχοι δεν είναι άσπιλοι. Είναι γεμάτοι από γκράφιτι και βίαια συνθήματα. «Fuck the police»: το πιο συνηθισμένο σύνθημα. Και συνθήματα ερωτικά, όπως: «Χαϊσέ, είσαι το αστέρι των προαστίων. Αζίς». Στις πόλεις με το «πιάτο», τα βίαια συνθήματα και τα ερωτικά, τα χυδαία και τα τρυφερά βρίσκονται ανακατεμένα.

Είναι σκληρό να είσαι γυναίκα στις πόλεις με το «πιάτο». Η γυναίκα ζει, συνήθως, κάτω από την αρσενική βία, την ισλαμική μαντίλα ή και τα δύο μαζί. Η κουλτούρα του σκληρού άνδρα δεν επιδέχεται αμφισβητήσεις εδώ πέρα. Στις πόλεις με το «πιάτο» κάνουν θραύση η παιδική παραβατικότητα, οι διαλυμένες οικογένειες, ο αλκοολισμός και η πρέζα. Εκεί η ταυτότητα δεν είναι ένα ρευστό πράγμα, με το οποίο μπορείς να παίξεις όπως παίζεις με το ΡlayStation. Η ταυτότητα μοιάζει περισσότερο με οχυρό. Γίνεται ένα απατηλό καταφύγιο ενάντια στις ματαιώσεις, τις απογοητεύσεις, την ανεργία, την ανασφάλεια, την απελπισία, τους φανταστικούς και πραγματικούς εχθρούς.

Αγκαλιάζεις μια φανταστική πατρίδα γιατί σου απαρνήθηκαν την καινούργια. Στις πόλεις με το «πιάτο» οι κάτοικοι δεν έχουν μάθει να διεκδικούν. Μόνο να ζητάνε. Γι΄ αυτό είναι εύκολοι αντίπαλοι για το Σύστημα. Στις πόλεις με το «πιάτο» εξυμνούνται οι ρίζες και ταυτόχρονα πολλοί ονειρεύονται να αποδράσουν. Να πάνε να ζήσουν σε άλλες πόλεις: εκεί όπου οι δρόμοι είναι καθαροί και οι τοίχοι άσπιλοι. Εκεί όπου υπάρχουν η καλωδιακή τηλεόραση και τα ποδήλατα…