Το Παλέρμο είναι γυναίκα

Αφήνω την «Κάβα Σικελία» και συνεχίζω προς την οδό Ντ΄Αμέλιο. Το μέρος όπου δολοφονήθηκε ο Μπορσελίνο. Μια ελιά φυτεμένη εκεί ως σύμβολο μνήμης και ειρήνης. Το άγαλμα του Μπορσελίνο, που καπνίζει ανέμελος και μιλάει στο άγαλμα του Φαλκόνε. Σημειώματα ανωνύμων γύρω. Μαζεύω ένα από κάτω. Διαβάζω κάποιες σειρές: «Το Παλέρμο είναι γυναίκα και σ΄ αρπάζει, χωρίς να το καταλάβεις γίνεσαι δικός της και χάνεσαι μέσα στα χρώματά της… Το Παλέρμο είναι γυναίκα τη νύχτα, στο εκκωφαντικό μπουρδέλο των στενών δρόμων γεμάτων νεαρούς και μπίρα… Το Παλέρμο είναι μητέρα όταν, στα γόνατα, αναμαλλιασμένη, κλαίει με δάκρυα πιο πικρά απ΄ το δηλητήριο, για να ξεπλύνει το κόκκινο αίμα των δολοφονημένων παιδιών της στη μέση των δρόμων, που βάφονται με το μαύρο χρώμα της ντροπής»…