[ Πρόσωπα ] «Όχι αριστερός, προοδευτικός»

Η εκλογή του Φερνάντο Λούγο ως προέδρου της Παραγουάης ενισχύει την αριστερή στροφή της Λατινικής Αμερικής. «Δεν αισθάνομαι ούτε αριστερός ούτε δεξιός» δηλώνει ωστόσο ο ίδιος.

O Φερνάντο Λούγο, 57 χρόνων (τα κλείνει στις 30 Μαΐου) και πρώην καθολικός επίσκοπος, έγινε ο πρώτος ηγέτης της αντιπολίτευσης στην ιστορία της Παραγουάης που κέρδισε ειρηνικά την εξουσία τερματίζοντας σχεδόν 62 χρόνια κυριαρχίας του συντηρητικού κόμματος Κολοράδο, συνυπολογιζομένης της 35ετούς δικτατορίας του Αλφρέντο Στρένσερ (1954-1989). Τον είχαν αποκαλέσει «ο κόκκινος επίσκοπος» και «ο επίσκοπος των φτωχών» και ο ίδιος λέει πως προτιμάει τον χαρακτηρισμό «προοδευτικός» από «αριστερός». «Αν ρωτήσετε πέντε ανθρώπους τι θα πει “αριστερός”, θα πάρετε πέντε διαφορετικές απαντήσεις», είχε δηλώσει προεκλογικά. «Μπορεί να με ταύτισαν με την Αριστερά επειδή συμπαραστάθηκα στις μάχες των φτωχών εκεί όπου επιτέλεσα το ποιμαντικό έργο μου, αλλά πιστεύω ότι βρίσκομαι στο κέντρο. Πιστεύω ότι η Παραγουάη πρέπει να ακολουθήσει τη δική της διαδικασία. Πρέπει να δημιουργήσει σταδιακά μια διαδικασία διαφορετική από αυτές άλλων χωρών, όπως η Βενεζουέλα, ο Ισημερινός ή η Βολιβία», που εξέλεξαν αριστερούς προέδρους. Ωστόσο βρίσκει κοινά σημεία με τον Λούλα Ντα Σίλβα, τον αριστερό μεταρρυθμιστή πρόεδρο της Βραζιλίας.

Η πολιτική συνείδηση του Λούγο διαμορφώθηκε στη διάρκεια των διώξεων που υπέστη η οικογένειά του από τη δικτατορία του Στρέσνερ (ο πατέρας του φυλακίστηκε και βασανίστηκε, όπως και τρεις από τους πέντε αδελφούς του, οι οποίοι εξορίστηκαν). Χειροτονήθηκε ιερέας τον Αύγουστο 1977, δούλεψε ως ιεραπόστολος με τους φτωχούς του Ισημερινού, όπου μυήθηκε στη μαρξίζουσα Θεολογία της Απελευθέρωσης, το 1983 εξορίστηκε από την Παραγουάη, πέρασε τέσσερα χρόνια στη Ρώμη και επέστρεψε στην πατρίδα του όπου το Μάρτιο του 1994 έγινε επίσκοπος του Σαν Πέδρο, μιας από τις φτωχότερες επισκοπές της χώρας. Στη διάρκεια της θητείας του εκεί, που ολοκληρώθηκε το 2005, έγινε δημοφιλέστατος υπερασπιζόμενος τους ακτήμονες αγρότες. Τον Μάρτιο του 2006 ηγήθηκε μεγάλης διαδήλωσης κατά του προέδρου Νικάνορ Ντουάρτε Φρούτος και λίγο αργότερα 100.000 άνθρωποι υπέγραψαν επιστολή ζητώντας του να θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία. Μερικούς μήνες αργότερα παραιτήθηκε από τα ποιμαντικά καθήκοντά του (το Βατικανό δεν δέχθηκε την παραίτησή του και προτίμησε να τον καθαιρέσει ως «αντάρτη» και να τον συγκρίνει με «ένα εγχειρίδιο καρφωμένο στο σώμα της Εκκλησίας»…) και τα Χριστούγεννα της ίδιας χρονιάς ανακοίνωσε με ομιλία του πως είναι έτοιμος να «υπηρετήσει τον λαό της Παραγουάης μέσω της πολιτικής». Έθεσε υποψηφιότητα για πρόεδρος με την υποστήριξη της Πατριωτικής Συμμαχίας για Αλλαγή, ενός συνασπισμού 10 κομμάτων και πολλών κοινωνικών οργανώσεων της Αριστεράς, του Κέντρου και της Δεξιάς του πολιτικού φάσματος, με επικεφαλής το αντιπολιτευόμενο Αυθεντικό Φιλελεύθερο Ριζοσπαστικό Κόμμα. Ο Φερνάντο Λούγο θα ηγηθεί της Παραγουάης ώς το 2013.