ΜΑΤΙΕΣ Οι ευχές…

Τα πάντα εν σοφία εποίησε! Ο Θεός βέβαια. Αλλά σε κάμποσες περιπτώσεις και οι άνθρωποι: ξεκινάμε τη δουλειά, μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, Σεπτέμβριο μήνα, φουριόζοι. Περνάει ένα τρίμηνο κι έρχονται τα Χριστούγεννα. Αργίες και κόντρα αργίες. Ξεκούραση. Ξαναπιάνουμε δουλειά. Ακολουθούν Απόκριες, Καθαρά Δευτέρα και διάφορα άλλα «τριήμερα». Καθόμαστε και πάλι. Και ύστερα έρχεται το Πάσχα. Νέες αργίες. Και μετά Πρωτομαγιά, διάφορες γιορτές και γκραν φινάλε με το καλοκαίρι. Της θάλασσας, του ξενυχτιού, της τρέλας.

Ειδικά για μένα, η περίοδος του Πάσχα είναι γεμάτη αργίες: χθες έβαλα επιστολές. Σήμερα γράφω «Ματιές». Αύριο πάλι επιστολές. Το ίδιο και την Παρασκευή, όπως πάντοτε. Το Σάββατο κυκλοφορούν οι κυριακάτικες εκδόσεις. Δευτέρα δεν κυκλοφορούν «ΤΑ ΝΕΑ», όπως και όλες οι άλλες εφημερίδες. Τρίτη είναι η μέρα για «Γράμματα στις Ματιές». Όπερ σημαίνει ότι σε μια εβδομάδα, την ερχόμενη Τετάρτη, θα ξαναγράψω χρονογράφημα! Τα «πάντα εν σοφία εποίησε…».

Το κακό για μένα, με όλες αυτές τις αργίες και τις επιστολές, είναι ότι από σήμερα πρέπει να γράψω και για τη Μεγάλη Παρασκευή και για την Ανάσταση.

Κίτρινα κεριά και άσπρες λαμπάδες, νηστεία και Επιτάφιος, μαγειρίτσα, κόκκινα αυγά, «Χριστός Ανέστη» και αρνί στη σούβλα, όλα μαζί, σε ένα μοναχά «κομμάτι». Γίνεται; Πώς δεν γίνεται: πενήντα χρόνια φούρναρης είναι ο γράφων…

Πολύ περισσότερα χρόνια φουρνάρηδες, όμως, είναι οι τραπεζίτες. «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» διαβάζαμε παντού κάποτε, «Ελλάς Ελλήνων τραπεζιτών» σκεφτόμαστε τώρα! Τεράστια τα κέρδη τους! Και συνεχώς αυξανόμενα! Δεν υπάρχει κεντρικό κτίριο, που να μην έχει νοικιαστεί ή αγοραστεί από τράπεζα. «Περάστε κόσμε…». Και ο κόσμος περνάει. Καταθέτει και παίρνει δυο δεκάρες τόκο, πάει να δανειστεί και του σφίγγουν τη θηλιά γύρω από τον λαιμό.

Διάβαζα στα «ΝΕΑ», ότι εφέτος πρόκειται να εκδοθούν 150.000 αιτήσεις κατάσχεσης σπιτιών δανειοληπτών! Και οι τράπεζες δεν διστάζουν να βγάλουν ακίνητα στο σφυρί, ακόμη και για χρέος 10.000 ευρώ! Πού θα πάει, αλήθεια, αυτή η κατάσταση; Και πώς θα ξεπληρώσουν τα χρέη τους, από στεγαστικά, καταναλωτικά και κάρτες, εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, που παγιδεύτηκαν από τις διαφημιζόμενες, συνεχώς, «προσφορές» και με την αύξηση των επιτοκίων βρίσκονται πλέον μέσα στον λάκκο με τα φίδια;

Μεγάλη Εβδομάδα, αλλά «η πόλη σε ακολουθεί»- τα προβλήματα δεν αφήνουν τον κόσμο να ησυχάσει. Θέλω ν΄ αλλάξω «τροπάριο», αλλά δεν μπορώ. Σε κάθε σελίδα της εφημερίδας, το αποκρουστικό πρόσωπο της ακρίβειας και η αγωνία του κόσμου. Και την ίδια στιγμή τα βιοκαύσιμα και η πείνα. Πολλοί είχαν ξεχάσει αυτή την εφιαλτική λέξη, αλλά να που επανέρχεται απειλητικά στη ζωή μας!

Ήθελα να γράψω για τη Μεγάλη Παρασκευή, που την είχε μετατρέψει σε σόου ο Χριστόδουλος, αλλά ο Ιερώνυμοςκαι πολύ σωστά- είπε όχι. Δεν έχω δυστυχώς χώρο. Μου τον κλέψανε οι τράπεζες, τα δάνεια, οι κατασχέσεις, η πείνα. Καλές γιορτές, λοιπόν. Έστω κι αν είναι πολύ δύσκολο να πραγματοποιηθεί η ευχή αυτή, για εκατομμύρια ανθρώπους…