Φαινόμενα

Φτηνή τηλε-σάτιρα

Επιθυμούμε τόσο πολύ να επιστρέψουμε στα σκληρά ήθη της αγέλης, όπου όλοι μαζί ενώνονται εναντίον του αδύναμου, ώστε να βαφτίζουμε τον κανιβαλισμό χιούμορ;
Τα ήθη των γυμνασιόπαιδων που ξεσπούν την πίεση της εφηβείας στριμωγμένης στον σχολικό κανόνα στα διαλείμματα, κάνοντας καζούρα σε καθηγητές και σπασίκλες για να αισθανθούν «άντρες», μας θύμισε το «χιούμορ» της παρέας των τεσσάρων που έχει ενσκήψει τα απογεύματα στον Αnt1 παρουσιάζοντας εκπομπή με τίτλο «Ράδιο αρβύλα». Πρόκειται για ένα ακόμη οπτικοποιημένο ραδιόφωνο, με βασικούς της ομάδας δύο εκ του παλαιότερου σατιρικού ΑΜΑΝ, τον Αντώνη Κανάκη και τον Γιάννη Σερβετά. Οι τέσσερις συνθέτουν ένα μόνιμο πάνελ, που επιδίδεται σε ασταμάτητα χαχανητά (δίκην χαλαρής ατμόσφαιρας, υποθέτουμε) ανταλλάσσοντας σχόλια. Η οθόνη χωρίζεται σε τρία ή τέσσερα «τετράγωνα»- να κάνει κάτι και η τηλεοπτική τεχνολογία- ανάλογα με το ποιοι και πόσοι από την παρέα μιλάνε, σαν να κάνει ο φακός κοντινά πλάνα σε μια ομάδα ραδιοφωνικών παραγωγών. Αυτή η τεχνική και τα σύντομα βίντεο που προβάλλονται στη γιγαντοοθόνη πίσω τους θυμίζουν, μόνον, ότι πρόκειται για τηλεόραση.

Αντικείμενό τους, το ίδιο με πολλών άλλων εκπομπών: ο σχολιασμός της τηλεοπτικής, κυρίως, επικαιρότητας. Το είδος έχει καθιερωθεί προφανώς ως σωτήριο οικονομικώς για το πλήθος των καναλιών που αυτοτροφοδοτούνται και αλληλοτροφοδοτούνται με την αναπαραγωγή αποσπασμάτων της επικαιρότητας την οποία τα ίδια δημιουργούν, υποτίθεται σχολιασμένης με το προσωπικό χιούμορ των διαφόρων «χιουμορίστας» ή «κουτσομπολίστας», που κάνουν καριέρα στην εγχώρια τηλεόραση βγάζοντας από τη μύγα ξύγκι για να παραγεμίσουν με φτηνό πρόγραμμα τηλεοπτικό χρόνο.

Το «Ράδιο αρβύλα» παρουσιάζει το δικό του «ανθολόγιο» από τα ρεπορτάζ ενημερωτικών εκπομπών, επιλέγοντας εκείνα τα αποσπάσματα που κατά την άποψη των παραγωγών-παρουσιαστών επιδέχονται χιουμορι στική επίθεση. Στην εκπομπή που παρακολουθήσαμε, στο στόχαστρο της κανιβαλικής πλάκας ήταν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ για το ατύχημά του με το ποδήλατο. Όσο και αν οι παντός είδους πτώσεις ανθρώπων της εξουσίας προβάλλονται από τα μίντια ως ενσταντανέ εκτόνωσης των μαζών, για να χλευάσουν και να γελάσουν με εκπροσώπους της εξουσίας, με εκείνους που αν και πανίσχυροι υπόκεινται στην κοινή ανθρώπινη μοίρα και έτσι να αισθανθούν για μια στιγμή την εικονική ισότητα, το «Ράδιο αρβύλα» ξεπέρασε κάθε όριο ανθρώπινης ευαισθησίας. Πόση πλάκα μπορείς να κάνεις με έναν άνθρωπο που είχε σοβαρότατο ατύχημα στη σπονδυλική στήλη; Όποιος κι αν είναι. Υπάρχουν εκατοντάδες στιγμές ενός πολιτικού που μπορούν να προκαλέσουν πλήθος κανιβαλικών σχολίων, αλλά η πλάκα για ένα σοβαρό ατύχημα, ιδίως τη στιγμή που ο παθών βρίσκεται ακόμη στο κρεβάτι του πόνου, μόνο χιούμορ δεν μπορεί να είναι. Και κατόπιν ασχολήθηκαν με τη δήλωση του Αλέξη Τσίπρα στο μαθητικό περιοδικό, ότι είναι υπέρ της αποποινικοποίησης των ελαφρών ναρκωτικών και ότι έχει βρεθεί σε παρέες που «πίνουν». Είχαν προηγηθεί, βεβαίως- παραφουσκώνοντας το θέμα -, πλήθος εκπομπών.

Πολύ κακό για το τίποτε. Για το απολύτως τίποτε. Και όχι μόνο από το «Ράδιο αρβύλα», οι οποίοι έτσι κι αλλιώς από την επικαιρότητα την οποία διαμορφώνει η τηλεόραση αλιεύουν, αλλά πολύ κακό για το τίποτε κάνουν οι περισσότερες αποκαλούμενες «ενημερωτικές» εκπομπές ή και δελτία, τα οποία επιμένουν στα επουσιώδη παράγοντας, εν τέλει, μάλλον υλικό για σάτιρα παρά προσφέροντας ενημέρωση.


Πολύ κακό για το τίποτε

Πολύ κακό για το τίποτε έκανε και το «Ράδιο αρβύλα», που αποδείχθηκε ακόμη μία εκπομπή κανιβαλικής καζούρας, παρόμοια με του Θέμου, απλώς καθημερινή και ως εκ τούτου κάπως «πιο φτωχή» στα βίντεο, παρόμοια με του Λαζόπουλου, που επίσης αλιεύει από την τηλεοπτική επικαιρότητα. Ακόμη μία εκπομπή που εκβιάζει το χιούμορ για μια πραγματικότητα, η οποία δεν χρειάζεται εν τέλει καμιά χιουμοριστική υπόδειξη για να την σαρκάσουν οι φιλοθεάμονες. Όσο για την τετράδα του «Ράδιο αρβύλα», κρίμα, γιατί η ηλικία τους εμφανώς βρίσκεται πλέον μακριά και από το «πνεύμα» του εξαγριωμένου έφηβου, που κάνει χοντρά αστεία για να «την μπει» στους μεγάλους, και από του φαντάρου, που «βλέπει» τον κόσμο όπως τον δεκανέα του.