Ανασκολόπιση και εθνολαϊκισμός

«ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΜΠΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΑΠΟ ΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ
1950, ΜΙΑ ΛΑΪΚΗ ΕΚΦΡΑΣΗ ΕΔΙΝΕ ΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ
ΙΣΩΣ ΟΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ: “ΕΝΑΣ ΠΟΥΣΤΗΣ,
ΜΙΑ ΠΟΥΤΑΝΑ ΚΙ ΕΝΑΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ”». ΕΤΣΙ
ΞΕΚΙΝΑ ΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ ΤΟΥ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ,
ΣΕ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΦΙΛΟΔΟΞΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΓΡΑΨΕΙ
ΚΑΙ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΕΙ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 63 ΧΡΟΝΙΑ, ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΜΦΥΛΙΟ
ΙΣΑΜΕ ΣΗΜΕΡΑ.
Ο «πούστης» και η «πουτάνα» (που δεν ορίζονται ρητώς) μπορεί να μην είναι κατ΄ ανάγκην όροι φορτισμένοι αρνητικά, εξηγεί στη συνέχεια ο συγγραφέας, ιδρυτής και εκδότης ώς το 2006 του «Ποντικιού», κάνοντας ένα τυπικά «ποντικίσιο» γλωσσικό παιχνίδι. Ο Αμερικάνος, όμως, συνεχίζει για τον Νεοέλληνα έχει πάντα αρνητική φόρτιση. Διότι η λέξη Αμερικάνος συμβολίζει την αμερικανική παρέμβαση στην Ελλάδα. Τη συνεχή ανάμειξη του υπερατλαντικού παράγοντα στην ελληνική πολιτική ζωή, πάντα και παντού.

Στα παραπάνω επιχειρήματα αναδιατυπώνεται ίσως ο σταθερότερος κοινός δημοσιογραφικός τόπος ανάγνωσης των ιστορικών γεγονότων της νεώτερης Ελλάδας, ιδίως των ταραγμένων εμφυλιακών και μετεμφυλιακών χρόνων, της χούντας αλλά και της μεταπολίτευσης. Η ερμηνευτική μέθοδος του συγγραφέα προϋποθέτει αενάως την ανάμειξη των ξένων στα ελληνικά πολιτικά πράγματα- των Άγγλων τα πρώτα εμφυλιακά χρόνια, των Αμερικανών στη συνέχεια. Φυσικό επακόλουθο αυτής της μεθόδου, ένα κοινό αίσθημα πολύ γνωστό και εξαιρετικά προφανές στην ελληνική πολιτική ζωή: ο αντιαμερικανισμός.

Η νομοτέλεια της εξάρτησης
Η αναλυτική μέθοδος είναι εξαιρετικά προφανής. Ως δεδομένο λαμβάνεται η θέση ότι η Ελλάδα είναι ένας τόπος φτιαγμένος για να βρίσκεται σε σφαίρα επιρροής κάποιας υπερδύναμης. Η άποψη αυτή θεμελιώνεται στον σερ Έντμουντ Λάιονς, Βρετανό πρεσβευτή στην Αθήνα το 1841, στον οποίο αποδίδεται η φράση: «Η Ελλάδα ή είναι ρωσική ή είναι βρετανική…Και εφ΄ όσον δεν πρέπει να είναι ρωσική,είναι κατ΄ ανάγκην βρετανική…». Οι Αμερικανοί, σημειώνεται, έβαλαν τη χώρα στη σφαίρα επιρροής τους «μετά την Απελευθέρωση,όταν οι Βρετανοί έδειχναν…σημεία κόπωσης στην προσπάθειά τους να βοηθήσουν την οικονομική ανόρθωση της Ελλάδας και υπήρχε ο φόβος να “σπάσουν” οι συμφωνίες της Μόσχας από τον επερχόμενο ελληνικό Εμφύλιο» . Κατά τον Κώστα Παπαϊωάννου, η περίοδος μετά την εφαρμογή του Δόγματος Τρούμαν και την έναρξη ισχύος, την 1η Ιουλίου 1947, του Σχεδίου Μάρσαλ, εδραιώνει τη μεταβίβαση της κηδεμονίας της Ελλάδας από τους Βρετανούς στους Αμερικανούς.

Πώς εξασφαλίζεται η κηδεμονία αυτή; Με την «Αγία Τριάδα», δηλαδή με «τον εκάστοτε Αμερικάνο πρεσβευτή,τον Έλληνα βασιλιά,τον Έλληνα πολιτικό,ο οποίος κατάφερνε (κάθε φορά) να εξασφαλίζει την εύνοια…των άλλων δύο για να κυβερνήσει!».

Κώστας Παπαϊωάννου

Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ

ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟ(ΛΟ)ΠΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

(1944-2007)

ΕΚΔ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ, 2008 ΣΕΛ. 544, ΤΙΜΗ: 26 ΕΥΡΩ